De Woongroep - Franca Treur (2014)

Blijkt veranderd te zijn van titel: De Woongroep. Zal dit aanpassen wanneer de nieuwe cover beschikbaar is.....

Dat vind ik niet bijster aantrekkelijk klinken.
Ik ben wel benieuwd hoe dit boek me zal bevallen na het debuut van Treur.

Franca Treur klinkt ook niet echt aantrekkelijk.

Gelukkig maar dat in haar debuut met confetti werd gegooid ...

Nu ik de link van Liv heb gelezen wacht ik denk ik maar tot De Woongroep in de bieb verschijnt.

Ik laat 'm maar helemaal aan mij voorbij gaan.

Ik vind dit ook echt 'over the top' ... Het jaar is 2! dagen oud en dit zou één van de grote uitgeefgebeurtenissen van 2014 zijn? Ik dacht/hoop het niet! Al moet ik wel toegeven dat de voorjaarscatalogi een beetje mager uitvallen eerlijk gezegd....

"Uitgeefgebeurtenis"...

Van zo'n woord krijg ik een stukje kromme-teen-gebeurtenis.
Of een overgeefgebeurtenis.

Gezien de verkoopcijfers van haar debuutroman (150.000 stuks - dat zijn er meer dan bijvoorbeeld Stoner of Ventoux in 2013) is het niet onlogisch dat iemand dit een van de grote uitgeefgebeurtenissen van het jaar noemt. Dat het op 2 januari verschijnt is een toevalligheid.

En dan nog eens de verfilming van haar eerste boek en si en la.... Zeg , mag het een beetje minder eigenlijk. Dit kan volgens mij een literaire scheet in een fles zijn, of misschien ook niet, en is het misschien een , oh, la,la, een meesterwerkje in de dop? Er debuteren elk jaar schrijvers, met betere boeken als 'Dorsvloer' dat weet ik wel zeker.

Dat kan allemaal, maar deze 'uitgeefgebeurtenis' staat er los van. De tijd zal ons leren of het inderdaad een 'hele happening' - nog zo'n term - gaat worden.

2 sterren bij NRC:

Langverwachte nieuwe roman Franca Treur ?zwalkend? en ?kleurloos? - nrc.nl

Eerst torenhoge verwachtingen creëren en dan concluderen dat dit niet juist is vind ik heel erg voor de schrijfster, (want die heeft daar per slot van rekening niet om gevraagd). Een beetje oneerlijk zelfs .....

Denk dat het sowieso moeilijk is om met een tweede roman te komen na een geprezen debuut. De bakken stront horen er ook een beetje bij. Daar zul je als jonge schrijver doorheen moeten.

Dit is geen literair hoogstandje, maar wel een vermakelijk boek. Lees mijn recensie:

De woongroep – Franca Treur | Lalagè leest - lalageleest.wordpress.com

In de maandelijkse boekenbijdrage van DWDD was er dan toch sprake van rehabilitatie, daar werd het dan weer wel vrij positief besproken.

Heeft er wel een beetje de schijn van dat het om slagers gaat die hun eigen vlees keuren. Kan me zo voorstellen dat een uitgever het positieve wil benadrukken van een roman van deze magnitude.

DWDD boek van de maand, dat zijn toch allemaal boekverkopers / winkeliers, geen uitgevers.

Dacht allebei, maar dan nog.

Ik twijfel niet aan de oprechtheid van die boekhandelaren, maar het heeft iets heel geks. Boekhandelaren die boeken aanprijzen: moet je dat serieus nemen? Vraag ze alleen de slechtste boeken van de maand te kiezen en ze zouden afhaken. Waarom laat de DWDD geen literatuurrecensenten opdraven? De boekhandelaren hebben bovendien zelden iets nieuws te bieden. Vrijwel altijd valt de keuze op een boek dat sowieso wel onder de aandacht was gekomen. Wanneer durven ze het eens aan om een echt obscuur boek aan te dragen van dat kleine ploeterende uitgeverijtje?

Het is overigens een misvatting dat De Woongroep negatief is onthaald. Sterker nog, het leeuwendeel van de media is positief, het zijn alleen de drie/vier grote kranten die negatief zijn - wat heel opvallend is, maar wat mij betreft weinig zegt.

Tsja... DWDD en obscuur, daar heb je wel twee uitersten te pakken.
Bij DWDD willen ze een zo breed mogelijk publiek bereiken, dus uik denk niet dat de vier boekemensen daar zelf mogen weten welk boek ze in willen brengen. Daar zullen ze bij DWDD vast wel enige invloed op uitoefenen.
Ik ken één van die vier mensen, dat is een ouwe kameraad van me, en dat is wel iemand die volgens mij anders wel eens wat obscuurders tevoorschijn zou toveren. Maar dat is gewoon niet des DWDD's.
Ik zie overigens de meerwaarde van een stel literatuurcritici ook niet zo, ik vind het juist wel fris en fruitig, die 4 boekhandelaars. (Al versta ik die Limburger vaak slecht en is die Amsterdamse bij mij nogal door de mand gevallen als zijnde een nare snob rond dat boekenweekgeschenk incident).

Maar goed, dat terzijde.

Dus jij kent Ronnie Terpstra,

Vier BoekMeteraars lijkt veruit de beste optie.

Mee eens, maar dan zou dit boek niet mee gedaan hebben.

Je touchscreen zuigt. Heb je ook zo'n visitegevoel? ..op de achterbank bij de twee Facebook-blauwe kruippakjes in geschenkverpakking.

Gisteren het eerste hoofdstuk vluchtig doorgelezen in de bieb maar ik vind het helemaal niks. Het lijkt wel geheimtaal.

Is dat werkelijk een citaat uit het boek?

Treurig, hoor.

Ja, het zijn 3 losse zinnetjes uit het 1e hoofdstuk. Het is zo´n hippe manier van schrijven, met veel merknamen en eigentijdse woorden. Blijkbaar spreekt dat veel mensen aan want ik zie het steeds vaker en het verkoopt wel.

Maar het is zoals de gebruiker voor mij al zegt vrij treurig..

Het kan wel leuk zijn als je het ironisch gebruikt. Niet zoals hier dus.

Het zijn inderdaad, zoals the Cheshire Cat aangeeft, wat zinnen uit het eerste hoofdstuk, hij heeft ze wel creatief in een andere volgorde gezet ofwel uit hun context gehaald.
Niet dat dit iets uitmaakt, ik ben verbijsterd bij het lezen van het eerste hoofdstuk: is dit geschreven door dezelfde schrijfster als Een Dorsvloer vol Confetti??
Het betreft dan wel een totaal ander personage maar ik vind het hoofdstuk erg slordig geschreven, los van het 'eigentijdse' spreken. Sommige passages zijn veel te weinig uitgewerkt, wat volgens mij niets te maken heeft met 'niet alles alvast verklappen' door Franka Treur. Sommige zinnen zijn ronduit onbegrijpelijk. Zelfs meerdere keren lezen of een keer hardop lezen brengt geen duidelijkheid.
Inmiddels ben ik aangeland bij hoofdstuk 6, de tekst wordt allengs vloeiender, ik krijg meer 'grip' op het hoofdpersonage.
Ik ben erg benieuwd hoe het vervolg van De Woongroep me zal bevallen.

Dat klinkt toch spijtig, dat het begin dan niet even stevig is geredigeerd. (Ik heb dit zelf nog steeds niet gelezen.)

Dit had ik dus ook.

Wat ik van het eerste hoofdstuk van De Woongroep vond heb ik op 16 mei al aangegeven, na het eerste gedeelte wordt de tekst gaandeweg vloeiender, zij het in eigentijdse taal geschreven. Ook bij dat taalgebruik blijf ik af en toe hangen, ik blijf twijfelen: is de roman nu bewust of onbewust zo geschreven?
Is het taalgebruik middel om hoofdpersoon Elenoor te typeren? Haar soms chaotische gedachtegangen? Of schrijft Franka Treur bij vlagen nog steeds slordig?
Als na 80 pagina's Elenoor eindelijk naar een woongroep is verhuisd, zij krijgt de kamer van oud bewoonster Katelijne toegewezen. Dat deze voormalig bewoonster dezelfde naam heeft als het hoofdpersonage uit de debuutroman Dorsvloer vol Confetti van FT zal niet toevallig zijn, de bedoeling ontgaat me echter. Regelmatig denk ik over de achtentwintig jarige Elenoor 'word eens volwassen' wat m.i. het thema van het boek is en ook de reden van Elenoors verhuizing. Nog even op de valreep puberen want wie zit er nu te wachten op huisje-boompje-beestje, op een gewoon of middelmatig leven?
Het boek heeft zeker ook pluspunten, op de een of andere manier boeien verschillende verhaallijnen toch en wil ik doorlezen. Sommige stukjes verlopen zoals Lalage aangeeft vermakelijk.
Ondertussen blijf ik denken dat het boek beter uitgewerkt had kunnen worden waarbij



de uiteindelijke titel onaanlokkelijk blijft.
Jammer.

2,5*

Ik ervaar het nonchalante schrijven juist helemaal niet zo sterk als 'slordigheid'. De vluchtigheid waarmee er geschreven wordt, en sommige personages omschreven worden, staat voor mij veel meer symbool voor de weinig doordachte wijze (en dus de magere motieven) waarop deze zoekende types, die een naar buiten toe stellige fake-identity aangaan (ons vast allemaal bekend) hun keuzes in werkelijkheid maken.