Miranda van Frituur Miranda. Novelle - Erik Vlaminck (2013)

Het vervolg op het geweldigste boek wat ik de afgelopen jaren heb gelezen, Suikerspin.
Nog niet gelezen, maar ik verwacht als enig minpuntje dat ik het veel te snel uit had.

Wederom een fraai verhaal van Erik Vlaminck. Miranda vetelt over haar ex man Arthur, haar ex minnaar Modest en over haar zoon Tony. En onthult een geheimpje.

Enig minpuntje: Ik had het veel te snel uit.
(Dus ben ik Suikerspin maar gaan herlezen).

Leest erg snel, ja. Het geheim is wel iets om geheim te (willen) houden. Achteraf begrijp ik ineens bepaalde gedachten van Miranda die eerst geen vragen bij me opriepen. Ik had ze nietsvermoedend aan Miranda's karakter gekoppeld of als haar (wel) opmerkelijke mening gelezen. Daarom viel het geheim voor mij uit de lucht, bijna ongeloofwaardig.
In die zin m.i. evenens te snel...

Een 88 paginas tellend vervolg op het onvolprezen Suikerspin. Miranda is de ex vrouw van hoofdpersoon en aartsmopperaar Arthur. Miranda vertelt over haar geschiedenis met Arthur, over haar zoon Tony, over haar relatie met een andere kermisklant, Modest Verreijken, wiens dochter door haar zoon bezwangerd is. Miranda is -en dat geeft ze grif toe- een bijzonder slechte moeder voor Tony geweest.
In een monoloog komt er weer de nodige bad luck & trouble voorbij. Miskramen, een minnaar die op de parking van de Aldi dood neer valt met in de ene hand een tree bier in blik en in de andere een pak hondenvoer. Miranda is alleen, ze zou graag iemand hebben om de problemen van een frietenbakker -vet haar en honderden witte littekentjes op haar armen door frituurvetspetters- mee te delen.

Helaas weer veel te snel uit, dus Suikerspin maar uit de kast gehaald om nog een keer te lezen.
En... op internet het in mei verschenen "Brieven van dikke Freddie" bestelt.

Na ruim 100 bladzijden "Suikerspin" wist ik genoeg. Meer Vlaminck! Dit boek zojuist besteld ?.

Leuke aanvulling op "Suikerspin", welke je wel vooraf gelezen moet hebben (vind ik).

Dit is een vrij kort verhaal, maar toch heel onderhoudend en "af". Het kan dus toch (zie eerdere discussies op BM over het "succes" van de Boekenweek geschenken).

Ik geniet erg van de schrijfstijl van Vlaminck, namelijk de combinatie van een boeiend verhaal met de mooie Vlaamse woorden en humor. Top!

“Ge vindt geen mens met wie ge kunt praten over de problemen van vettig haar dat ge krijgt door in een frituur te werken. Maar ge vindt nog moeilijker iemand met wie ge kunt praten over de problemen die ge krijgt wanneer het lief van uw zoon de dochter van uw eigen lief is.”

Er is geen zin die deze novelle beter kan beschrijven. Miranda van Frituur Miranda is aan het woord. Ze beschrijft haar levensverhaal. De taal, het platte, bijna romantische Vlaams en de onstuimige en tegelijk simpele leventjes van de kermisfamilie zijn een perfecte combinatie en vormen het hart van dit kleine boekje. Want ja, het is slechts een novelle, een bescheiden vervolg op Suikerspin, de geslaagde roman van Vlaminck. En omdat het zo kort is heeft het, ondanks de gewiekste apotheose, niet de impact die het zou kunnen hebben. Desalniettemin, een prachtig boek zo tussen de andere boeken door.