menu

Arend - Stefan Brijs (2000)

mijn stem
3,69 (21)
21 stemmen

Nederlands
Psychologisch

270 pagina's
Eerste druk: Atlas, Amsterdam (Nederland)

Arend had nooit geboren mogen worden. Al vanaf zijn eerste levensdag kent hij geen vreugde, geen geluk en geen thuis. Hij is daarenboven te groot, te zwaar, te lelijk en vooral te veel. Zijn moeder geeft hem meer slaag dan liefde. De enige uitlaatklep waarover de jongen beschikt, is zijn gehuil, dat hij dan ook tot een kunst verheft. Eenmaal uitgegroeid tot een te dikke kleuter komt Arend in aanraking met de buitenwereld. Op straat wordt hij nagestaard, op school wordt hij gepest en uitgelachen. Hij wantrouwt iedereen en is voortdurend in zichzelf gekeerd. Het liefst wil hij vleugels hebben zodat hij kan vliegen als de vogels, boven iedereen uit. Een droom waarvoor hij alles zal doen opdat hij werkelijkheid wordt.

zoeken in:
4,0
Mooi boek. De hoofdpersoon doet me een beetje denken aan Victor Hoppe uit de engelenmaker. Hij heeft een hele onbevangen kijk op de wereld. Zo is hij lange tijd onbekend met de dood. Ook lijkt niemand echt tot hem door te kunnen dringen. Des te mooier als één van de personages het wel lukt en er een vriendschap onstaat. Erg ontroerend. Het minpuntje vond ik het personage van de moeder, die was niet echt goed uitgewerkt. Al met al vier sterren.

avatar van Apollinisch
Die relatie vond ik enigszins oppervlakkig en weinig verrassend, en daarom ook niet ontroerend, maar dat neemt niet weg dat Brijs in de vorm van dit boek een prima debuut heeft afgeleverd.

Het eerste hoofdstuk zet meteen de toon, die vooral nuchter en droogkomisch van aard is. Een foetus wordt beschreven als een weldenkend wezen met een duidelijke eigen mening. Erg grappig, en vooral behoorlijk uniek.

Wat volgt doet daar weinig voor onder. De gedachtegang van de enorme kleuter is leuk om te volgen, en dan met name de beschrijving van alledaagse voorwerpen. Hetgeen wij als een baard kennen wordt ”de ander droeg donkerkleurige haren in het gezicht” en een beugel wordt “aan haar tanden waren zilveren blokjes vastgevroren”. Zoiets kan makkelijk vervallen in een goedkoop stijlmiddel, maar Brijs weet dit goed te beheersen door perfect te doseren en timen.

Bovendien kakt het verhaal geen moment in. Het einde komt precies op tijd en is ontstoken van alle franje en opsmuk. Eenvoudig en juist daarom zo mooi.

avatar van cortez
1,0
Beetje teleurstellend. Het eerst deel is nog wel leuk, eerder absurd en komisch van aard, met sterke stillistische kenmerken maar de twee volgende hoofdstukken zijn veel te melodramatisch. Het einde is overigens super voorspelbaar.

Gast
geplaatst: vandaag om 14:45 uur

geplaatst: vandaag om 14:45 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.