Toll the Hounds - Steven Erikson (2008)

Nou nee, dit deel is het niet. Voornaamste probleem: boek is zo'n 300-400 pagina's te lang, want als je echt naar de naakte feiten kijkt gebeurt er niet zoveel. Een groot deel van het boek wordt besteed aan de uitwerking van een paar nieuwe personages en bijbehorende conflictjes (in Black Coral met name), en uitdiepen van nevenpersonages die eigenlijk niet zoveel belang hebben (de mensen in Darujhistan). Veel actie is er lange tijd niet, een hoop personages zij gewoon op de wandel. Die eeuwige 'tough talking' van Karsa raak je in dit boek echt wel beu, personage heeft niet half zoveel diepgang als de auteur wil doen geloven.. Het nieuwe conflict met The Dying God is niet zo boeiend, en hoewel het Dragnipur conflict toch erg mooi wordt afgesloten, is alles wat zich in dit 'rijk' afspeelt gruwelijk saai, met personages die uiteindelijk weinig of niets te bieden hebben. Door het gefocus op de leiderscapaciteiten van Nimander zie je de climax ook wel aankomen.
Op het einde mogen dan weer alle remmen los, maar opnieuw is de logica achter de acties van verschillende personages helemaal zoek. Ik zie soms eigenlijk geen enkele reden om met elkaar in de clinch te gaan.

We zullen dit maar beschouwen als een overgangsboek in aanloop naar de finale, maar ik heb nu opnieuw even een pauze nodig van deze serie.