Reaper’s Gale - Steven Erikson (2007)
Alternatieve titel: Malazan Book of the Fallen 7
Engels
Fantasy
910 pagina's
Eerste druk: Bantam Press,
Londen (Verenigd Koninkrijk)
Het Letherii Rijk staat onder druk en wordt zowel van binnenuit als van buitenaf bedreigd. Het gonst van de samenzweringen in het paleis terwijl verschillende facties in Lether streven naar de val van Rhulad, de keizer van Duizend Doden, die steeds meer in waanzin verzinkt elke keer als hij wordt gedood in de strijd en weer herrijst dankzij zijn zwaard. Intussen voert de geheime politie een terreurcampagne tegen de eigen Letherii bevolking. Ook bedreigen twee machten Lether van buiten: de tribale Awl, die worden geleid door de meedogenloze krijger Redmask, zijn op een treffen uit, en een vloot van de Edur is op weg naar de Letherii hoofdstad. Aan boord de krijgers Karsa Orlong en Icarium Lifestealer, die voorbestemd zijn het zwaard te kruisen met de keizer. Intussen tracht een groep vluchtelingen uit het rijk te ontsnappen, maar een van hen ,Fear Sengar, moet de ziel van Scabandari Bloodeye zien te vinden. Hij hoopt dat Scabandari's ziel de Tiste Edur kan stoppen en zo zijn broer de keizer te redden. Maar in het gezelschap bevindt zich ook Scabandari's oude vijand Silchas Ruin, de broer van Anomander Rake. Zijn motieven zijn allesbehalve duidelijk want de wonden op zijn rug, toegebracht door Scabandari, zijn nog steeds vers...
Maar ik zat wel snel in het verhaal deze keer, met als voordeel er deze keer eigenlijk geen enkele (hoofd)verhaallijn was die mij niet kon boeien. Dit boek heeft nu eenmaal Tehol Beddict, Quick Ben, Fiddler, Trull Sengar, Karsa Orlong én Icarium, bijna alle beste personages dus! Daarnaast zijn er leuke nieuwe toevoegingen zoals de verhaallijnen rond Redmask, Twilight en Beak. Het boek barst ook van de actie, op grote en kleine schaal, en ik ken geen enkele fantasy-auteur die beter actie kan beschrijven dan Erikson (van lijf-aan-lijfgevechten tot grote veldslagen). De (soldaten)humor is wat repetitief, net zoals de interactie tussen Tehol en Bugg, maar blijft wel grappig.
Vanaf de Malazijnen landen schakelt het boek nog een versnelling hoger, en van dan af vlieg je echt naar het einde toe - de laatste 200 pagina's in één ruk moeten lezen. Leuk ook dat er heel wat verhaallijnen worden afgesloten dit boek, waaronder een paar belangrijke.
Toppertje, snel aan dat volgende deel beginnen!