Eugénie Grandet - Honoré de Balzac (1833)
Alternatieve titel: Scènes de la Vie de Province: Eugénie Grandet
mijn stem
15 stemmen
Frans
Romantiek / Streek/Familie
384 pagina's
Eerste druk: Madame Charles-Béchet,
Parijs (Frankrijk)
Felix Grandet is een oude wijnboer en heeft in zijn leven een gigantisch fortuin vergaard. Hij wil hiervan geen cent te veel uitgeven. Zijn vrouw, zijn enige dochter Eugénie en de dienstmeid Nanon gaan gebukt onder zijn gierigheid en niet aflatend despotisme. Op 15 November 1819 wordt er een feest georganiseerd voor de 23e verjaardag van Eugénie waarbij de rivale families Des Cruchot en Grassins zijn uitgenodigd. Zij voeren onderling een bedekte strijd om de hand van Eugenie.
0
geplaatst: 17 maart 2011, 19:27 uur
De eerste roman die ik van Balzac lees, en wat me nog het meest tegenviel is dat de personages onthutsend eendimensionaal zijn. Zeker als je dat vergelijkt met een tijdgenoot als Stendhal. De steenrijke Grandet is een gierigaard, al zijn handelen komt hier uit voort, en dat maakt zijn handelen evenzeer voorspelbaar. Zijn dochter Eugénie is een naïef meisje dat verliefd wordt op haar neef, maar Grandet werkt dit tegen. Eugénie heeft te weinig inhoud om te boeien; weliswaar maakt ze een bescheiden psychologische ontwikkeling door, maar het resulteert enkel in schematisch drama. Het is duidelijk een morele vertelling, en als verhaal staat het prima, maar de moderne lezer die ook wat psychologische verdieping van de personages verlangt, komt van een koude kermis thuis. Daar staat tegenover dat het opvallend vlot geschreven is, de romance een zwartgerande twist kent en het gebruikelijke melodramatische temperament op een lager pitje staat. Relatief dan hè.
2
geplaatst: 1 juli 2024, 20:58 uur
Grandet is een vrek, een bekend type sinds Molière. Zijn levensdoel is het oppotten van wereldse goederen. Hij springt zuinig om met suiker, koffie en kaarsen - zaken die nu goedkoop zijn. Zijn dochter Eugénie daarentegen gelooft in liefde. Voor haar kan een gouden voorwerp een sentimentele waarde hebben, terwijl haar vader alleen de financiële waarde ziet.
Verschillende huwelijkskandidaten dienen zich aan. De hebzuchtige Grandet wil een schoonzoon die rijkdom en prestige meebrengt, maar Eugénie luistert liever naar haar hart. De bank bij de notelaar herinnert haar aan haar geliefde Charles, maar hij trekt naar de kolonies en wordt rijk van de slavenhandel.
Balzac stond nog met één been in de romantiek, en met het andere been in het realisme. Hij schreef een ontroerend liefdesverhaal, maar schetste tegelijk een levensecht beeld van het sociale weefsel in een provinciestadje. Saumur, in de regio Anjou, wordt omringd door wijngaarden en bossen.
Dat Balzac jurist was, merk je aan de gedetailleerde uitleg rond erfrecht en beleggingen. Een napoleon was een goudstuk ter waarde van 20 Franse frank. Dit is een van de hoogtepunten van de romancyclus La Comédie humaine.
Verschillende huwelijkskandidaten dienen zich aan. De hebzuchtige Grandet wil een schoonzoon die rijkdom en prestige meebrengt, maar Eugénie luistert liever naar haar hart. De bank bij de notelaar herinnert haar aan haar geliefde Charles, maar hij trekt naar de kolonies en wordt rijk van de slavenhandel.
Balzac stond nog met één been in de romantiek, en met het andere been in het realisme. Hij schreef een ontroerend liefdesverhaal, maar schetste tegelijk een levensecht beeld van het sociale weefsel in een provinciestadje. Saumur, in de regio Anjou, wordt omringd door wijngaarden en bossen.
Dat Balzac jurist was, merk je aan de gedetailleerde uitleg rond erfrecht en beleggingen. Een napoleon was een goudstuk ter waarde van 20 Franse frank. Dit is een van de hoogtepunten van de romancyclus La Comédie humaine.
1
geplaatst: 2 juli 2024, 15:28 uur
manonvandebron schreef:
Grandet is een vrek, een bekend type sinds Molière. Zijn levensdoel is het oppotten van wereldse goederen. Hij springt zuinig om met suiker, koffie en kaarsen - zaken die nu goedkoop zijn. Zijn dochter Eugénie daarentegen gelooft in liefde. Voor haar kan een gouden voorwerp een sentimentele waarde hebben, terwijl haar vader alleen de financiële waarde ziet.
Verschillende huwelijkskandidaten dienen zich aan. De hebzuchtige Grandet wil een schoonzoon die rijkdom en prestige meebrengt, maar Eugénie luistert liever naar haar hart. De bank bij de notelaar herinnert haar aan haar geliefde Charles, maar hij trekt naar de kolonies en wordt rijk van de slavenhandel.
Balzac stond nog met één been in de romantiek, en met het andere been in het realisme. Hij schreef een ontroerend liefdesverhaal, maar schetste tegelijk een levensecht beeld van het sociale weefsel in een provinciestadje. Saumur, in de regio Anjou, wordt omringd door wijngaarden en bossen.
Dat Balzac jurist was, merk je aan de gedetailleerde uitleg rond erfrecht en beleggingen. Een napoleon was een goudstuk ter waarde van 20 Franse frank. Dit is een van de hoogtepunten van de romancyclus La Comédie humaine.
Grandet is een vrek, een bekend type sinds Molière. Zijn levensdoel is het oppotten van wereldse goederen. Hij springt zuinig om met suiker, koffie en kaarsen - zaken die nu goedkoop zijn. Zijn dochter Eugénie daarentegen gelooft in liefde. Voor haar kan een gouden voorwerp een sentimentele waarde hebben, terwijl haar vader alleen de financiële waarde ziet.
Verschillende huwelijkskandidaten dienen zich aan. De hebzuchtige Grandet wil een schoonzoon die rijkdom en prestige meebrengt, maar Eugénie luistert liever naar haar hart. De bank bij de notelaar herinnert haar aan haar geliefde Charles, maar hij trekt naar de kolonies en wordt rijk van de slavenhandel.
Balzac stond nog met één been in de romantiek, en met het andere been in het realisme. Hij schreef een ontroerend liefdesverhaal, maar schetste tegelijk een levensecht beeld van het sociale weefsel in een provinciestadje. Saumur, in de regio Anjou, wordt omringd door wijngaarden en bossen.
Dat Balzac jurist was, merk je aan de gedetailleerde uitleg rond erfrecht en beleggingen. Een napoleon was een goudstuk ter waarde van 20 Franse frank. Dit is een van de hoogtepunten van de romancyclus La Comédie humaine.
Dat is bijzonder toevallig. Gisteren las ik een uiterst boeiend essay van W.F. Hermans uit zijn bundel Klaas Kwam Niet (1983) over de foute Franse schrijver Henri Béraud en in het bijzonder zijn roman Le Martyre de l'Obèse (1922), die overigens door Hermans naar het Nederlands is vertaald onder de titel De Martelgang van de Dikzak. Hij haalt tevens ander werk aan waarbij de hoofdzonden als thema wordt behandelt, zoals Oblomov en Under the Vulcano, maar ook dit werk van De Balzac. Ik stoorde mezelf eraan dat ik de titel van dit werk in het geheel nog niet kende en nu zie ik dat deze nog wel wordt gelezen en wordt besproken.
1
geplaatst: 2 juli 2024, 20:59 uur
Raspoetin schreef:
Ik stoorde mezelf eraan dat ik de titel van dit werk in het geheel nog niet kende en nu zie ik dat deze nog wel wordt gelezen en wordt besproken.
Ik stoorde mezelf eraan dat ik de titel van dit werk in het geheel nog niet kende en nu zie ik dat deze nog wel wordt gelezen en wordt besproken.
Balzac zal wel niet meer zoveel gelezen worden als vroeger, maar hij is toch een monument van de Franse literatuur. Dit vind ik dan wel z'n beste, samen met de novelle "La Maison du Chat-qui-pelote".
1
geplaatst: 3 juli 2024, 11:29 uur
In de kast heb ik een mooie gebonden uitgave van Neef Pons, vertaald door de kleurrijke libertariër Theo Kars, die ik beslist eens ga lezen. Ik zal jouw twee andere suggesties ook ter harte nemen, mocht ik ze ergens zien staan.
* denotes required fields.
* denotes required fields.