Do Androids Dream of Electric Sheep? - Philip K. Dick (1968)
Alternatieve titels: De Elektrische Nachtmerrie | Dromen Androïden van Elektrische Schapen? | Blade Runner #1
mijn stem
58 stemmen
Engels
Sciencefiction
210 pagina's
Eerste druk: Doubleday,
New York (Verenigde Staten)
Na een wereldoorlog is er niet veel meer over van de Aarde. De Verenigde Naties raadt iedereen aan naar Mars te verhuizen, en degenen die zijn achtergebleven leven in een lege wereld vol radioactieve straling. Rick Deckard werkt als premiejager voor de politie van San Francisco. Wanneer een groep androïden op Mars ontsnapt, en afreist naar de Aarde, is het aan hem om ze uit te schakelen.
- nummer 225 in de top 250
5
geplaatst: 13 juli 2024, 17:33 uur
Science Fiction is al langer een filmgenre dat nauw aan mijn hart ligt. Logischerwijs wekt het cinematische bronmateriaal ook mijn interesse. Blade Runner is een film waar ik warme gevoelens voor koester, waardoor ik "Do Androids Dream of Electric Sheep?" eens wilde lezen.
Het boek werpt dezelfde centrale vraag op als de film: is een mens meer dan een machine? De mensen twijfelen aan hun menswaardigheid, daar waar de androids hun menswaardigheid juist benadrukken. De film werkt dit spanningsveld uit door middel van de romance tussen Rick Deckard en Rachel, alsook door de karakterontwikkeling van antagonist: Roy Batty. Het boek hanteert daarentegen een rechtlijniger plot. Hier ligt de focus voornamelijk op de premiejacht van Rick Deckard. Hij moet zes intelligente androids afmaken, hetgeen hem doet twijfelen aan zijn eigen menselijkheid.
Het boek verdiept het plot door de beschrijvingen van de leefomgeving. Zo maken mensen gebruik van een machinaal afgemeten hoeveelheid drugs om hun emoties te reguleren. Mensen die beschadigd of nutteloos zijn, worden maatschappelijk achtergesteld. De aarde is bovendien nagenoeg vernietigd en de bewoners zoeken naar een uitweg; enerzijds door te emigreren naar mars, anderzijds door te geloven in een soort pseudoreligie: Mercerism. Het boek maakt duidelijk dat deze ontsnappingsmogelijkheden futiel zijn. Het is maatschappelijk geprogrammeerd escapisme! De geschetste wereld lijkt kortom mensen te behandelen als instrumenten die moeten worden afgesteld, onderhouden en afgeschreven. De omgeving benadrukt hierdoor evenzeer het centrale thema: is een mens niets meer dan een machine?
De grootste kracht van dit boek ligt dan ook in de focus van het verhaal. Elke scene lijkt ofwel het plot verder voort te bewegen, ofwel het centrale thema te ondersteunen. Het hoge tempo zorgt er voor dat het boek iets te kort aanvoelt, waardoor je als lezer langer wil vertoeven in deze wereld. Erg verfrissend, aangezien veel schrijvers een goed gegeven tot vervelens toe uitmelken. De smaakvolle functionaliteit is tekenend voor het talent van Philip K. Dick. Ik wil daarom meer van zijn werk lezen!
Het boek werpt dezelfde centrale vraag op als de film: is een mens meer dan een machine? De mensen twijfelen aan hun menswaardigheid, daar waar de androids hun menswaardigheid juist benadrukken. De film werkt dit spanningsveld uit door middel van de romance tussen Rick Deckard en Rachel, alsook door de karakterontwikkeling van antagonist: Roy Batty. Het boek hanteert daarentegen een rechtlijniger plot. Hier ligt de focus voornamelijk op de premiejacht van Rick Deckard. Hij moet zes intelligente androids afmaken, hetgeen hem doet twijfelen aan zijn eigen menselijkheid.
Het boek verdiept het plot door de beschrijvingen van de leefomgeving. Zo maken mensen gebruik van een machinaal afgemeten hoeveelheid drugs om hun emoties te reguleren. Mensen die beschadigd of nutteloos zijn, worden maatschappelijk achtergesteld. De aarde is bovendien nagenoeg vernietigd en de bewoners zoeken naar een uitweg; enerzijds door te emigreren naar mars, anderzijds door te geloven in een soort pseudoreligie: Mercerism. Het boek maakt duidelijk dat deze ontsnappingsmogelijkheden futiel zijn. Het is maatschappelijk geprogrammeerd escapisme! De geschetste wereld lijkt kortom mensen te behandelen als instrumenten die moeten worden afgesteld, onderhouden en afgeschreven. De omgeving benadrukt hierdoor evenzeer het centrale thema: is een mens niets meer dan een machine?
De grootste kracht van dit boek ligt dan ook in de focus van het verhaal. Elke scene lijkt ofwel het plot verder voort te bewegen, ofwel het centrale thema te ondersteunen. Het hoge tempo zorgt er voor dat het boek iets te kort aanvoelt, waardoor je als lezer langer wil vertoeven in deze wereld. Erg verfrissend, aangezien veel schrijvers een goed gegeven tot vervelens toe uitmelken. De smaakvolle functionaliteit is tekenend voor het talent van Philip K. Dick. Ik wil daarom meer van zijn werk lezen!
* denotes required fields.
* denotes required fields.