Gepakt - Mart Smeets (2013)
mijn stem
2 stemmen
Nederlands
Sport
224 pagina's
Eerste druk: De Kring,
Amsterdam (Nederland)
Sinds de ontmaskering van Lance Armstrong als dopinggebruiker, heeft Mart Smeets het zwaar te verduren gehad. Uit het putje van de samenleving borrelde veel haat en veel gescheld op, tegen de wielrennerij en de wielerjournalistiek in het algemeen en tegen Smeets in het bijzonder. Het zette hem aan het denken. Had hij dan altijd gezwegen over doping? Was hij laf en naïef geweest? Had hij kúnnen bewijzen dat de wielrenners, die categorisch ontkenden, hadden gepakt? En kan hij de wielersport nog wel liefhebben, met zo veel ingebakken bedrog?
0
geplaatst: 25 november 2013, 17:36 uur
In hoeverre telt de tekst op de achterflap (de beschrijving ook op deze pagina) mee in de beoordeling? Tja, als je bepaalde verwachtingen wekt, mag dat best. Want Mart schrijft over veel, maar nauwelijks over zijn reflectie op de doping en zijn handelen als journalist. Ja, rakelings komt het even aan bod, met wat opmerkingen over "naïviteit" en "te weinig bewijs" maar het boek bestaat gewoon uit korte en lange (tot 10 pagina's) verhalen over wielrennen. Nu is het sowieso dat niet alle verhalen even leuk zijn, en zeker niet zoveel wielrenverhalen achtereen, maar het is vooral dat het nooit dus gaat over wat de achterflap belooft. Wel toont dit dat Smeets verliefd is op sport, en zeker ook het wielrennen. Wellicht is dat het antwoord ook: Smeets wilde wellicht ook graag naïef zijn. Maar ik had het liever allemaal van Smeets zelf gehoord. 2,0*.
* denotes required fields.
* denotes required fields.