menu

Saint Joan - George Bernard Shaw (1923)

Alternatieve titel: Saint Joan: A Chronicle Play in 6 Scenes and an Epilogue

mijn stem
4,00 (1)
1 stem

Engels
Toneelstuk
Historisch

208 pagina's
Eerste druk: Archibald Constable & Co., Westminster (Verenigd Koninkrijk)

Jeanne d'Arc, een Frans boerenmeisje, beweert stemmen te horen van heiligen en engelen, gezonden door God, die haar aanmoedigen ten strijde te trekken. Na een mirakel weet ze de edelman Robert de Baudricourt te overtuigen om haar te steunen. Jeanne schaart zich aan de zijde van de Franse kroonprins in de Honderdjarige Oorlog tegen de Engelsen en kan door haar kwaliteiten op het gebied van vleierij, onderhandelingen, leiderschap en vaardigheid op het slagveld een beslissende rol spelen in deze lange strijd. Ze wordt echter verraden en gevangengenomen door de Engelsen, voor wie Jeanne een heks en een ketter is. In overeenstemming met hun geloof veroordelen zij Jeanne na een proces dan ook tot de brandstapel.

zoeken in:
avatar van the Cheshire cat
4,0
geplaatst:
In de loop der jaren zijn er al heel wat boeken geschreven over het leven van de Maagd van Orléans, dus het was even zoeken naar welke mij het beste leek. Mijn oog viel al gauw op dit toneelstuk van George Bernard Shaw dat in 1923 verscheen en aanleiding gaf tot een geheel nieuwe kijk op het leven en de persoon van Jeanne D'Arc. Heb het wel aan moeten vragen bij de bibliotheek, maar het was me die paar euro's meer dan waard.

De inleiding die Shaw zelf bij dit stuk schreef begint zo: Jeanne D'Arc, een dorpsmeisje uit de Vogezen, werd omstreeks 1412 geboren; in 1431 werd zij verbrand wegens ketterij, hekserij en tovenarij; in 1456 tot op zekere hoogte gerehabiliteerd; in 1904 eerbiedwaardig verklaard; in 1908 gelukzalig; en uiteindelijk in 1920 heilig. Het is eigenlijk een essay dat misschien nog beter is dan het toneelstuk zelf.

In de inleiding zegt Shaw een aantal mooie dingen, zoals in het stuk over de vermeende krankzinnigheid van Jeanne D'Arc: Laten wij dus eens en vooral al die nonsens over Jeanne's krankzinnigheid laten varen, en erkennen dat zij minstens even goed bij haar hoofd was als Florence Nightingale, die ook een zeer eenvoudig godsdienstig geloof verenigde met een zo'n buitengewoon machtige geest, dat die haar voortdurend in botsing bracht met de medische en militaire hoge omes van haar tijd. Hoe Jeanne D'Arc eruit moet hebben gezien is nog altijd onduidelijk en zullen we waarschijnlijk nooit te weten komen. Ook Shaw doet er nogal vaag over: niet uitzonderlijk knap noch lelijk, maar eerder gewoontjes […] er is toch een reden om te denken dat zij een opvallend gezicht heeft gehad.

Verder moet ik eerlijk toegeven dat ik een hoop niet snapte. Sommige zinnen, complete stukken zelfs waren echt abracadabra voor mij. Van de geschiedenis van Frankrijk heb ik sowieso geen kaas gegeten, dus dat helpt ook al niet mee. Maar heel veel geeft dat niet. Om een stukje uit The Heart is a Lonely Hunter van Carson McCullers te citeren: Vanavond las hij Spinoza. Hij begreep niet alles van het ingewikkelde ideeënspel en de moeilijke zinnen, maar al lezend werd hij zich bewust van de krachtige, oprechte strekking van de woorden en voelde hij dat hij die bijna begreep.

Gast
geplaatst: vandaag om 16:14 uur

geplaatst: vandaag om 16:14 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.