História do Cerco de Lisboa - José Saramago (1989)
Alternatieve titel: Het Beleg van Lissabon
Portugees
Sociaal / Historisch
280 pagina's
Eerste druk: Caminho,
Lissabon (Portugal)
In 1147 belegert Dom Afonso Henriques, de eerste Portugese koning, Lissabon in een poging de stad te heroveren op de Moren. Hij krijgt hulp van Engelse, Vlaamse en Duitse kruisvaarders die op doorreis zijn naar het Heilige Land. Als beloning mogen zij de stad na inname plunderen. Zo wordt het verteld in de geschiedenisboeken en zo staat het ook in het boek Het Beleg van Lissabon, waar de corrector Raimundo Silva zich mee bezighoudt. Uit protest tegen zijn klerkenbestaan besluit Silva in een opwelling zich dit keer niet te beperken tot correctiewerk. Hij stelt zich de vraag wat er gebeurd zou zijn als de kruisvaarders níet akkoord waren gegaan. Hij voegt het woordje niet toe aan de zin ‘De kruisvaarders besloten de Portugezen te helpen’, en de geschiedenis neemt een totaal andere wending.
Ja, schitterend geschreven weer. Wat houd ik toch van de milde, ironische toon van Saramago, die om de haverklap uit het boek stapt, opmerkingen maakt over zijn eigen fomuleringen, over algemeenheden, over het leven.
Het uitgangspunt is weer een kleine absurditeit, wat typerend is voor de verhaalframes die Saramago doorgaans hanteert. Maar waarin voor mij Het beleg van Lissabon uitblinkt, is dat er ook een heel 'gewoon' liefdesverhaal doorheen speelt. Hierdoor ontstaat er meer binding dan ik ervaarde tijdens het lezen van de andere romans van de Portugees. Daarnaast is het uiterst knap hoe Saramago de twee tijdlijnen, met totaal verschillende verhaalsituaties, weet te verenigen.
Prachtig boek dus. Ik neem me bij deze voor om elk jaar een roman van Saramago te lezen.