menu

Bratja Karamazovy - Fjodor Dostojevski (1880)

Alternatieve titels: De Gebroeders Karamazov | De Broers Karamazow | Братья Карамазовы

mijn stem
4,50 (213)
213 stemmen

Russisch
Ideeënliteratuur

1072 pagina's
Eerste druk: Russkii Vestnik (periodiek), Sint Petersburg (Rusland)

Een twist tussen Dmitri Karamazov en zijn vader Fjodor gaat eerst over geld, maar later vooral over Groesjenka. Beiden zijn verliefd op haar. Zo diep gaat de twist dat Dmitri verkondigt dat hij zijn vader gaat vermoorden. Ondertussen rent zijn ijverige broertje Aljosja van hot naar her om iedereen met goede bedoelingen en adviezen bij te staan. Zijn halfbroer Iwan brengt daarentegen anderen in de war met zijn nihilistische theorieën over de moraal.

zoeken in:
Michael1992
Ga van de vakantie gebruik maken om deze uit te lezen, vorige keer moest ik hem na het eerste boek gelezen te hebben binnen doen en is het er niet meer van gekomen.
Van wat ik er van gelezen heb kan ik afleiden dat het weer een typische Dostojevski is en dus kijk hier nog maar eens reikhalzend naar uit.

avatar van Dn!S
De meeste zomervakanties (tot nu toe allemaal doorgebracht met mijn ouders) zouden perfect zijn voor een dikzak als deze. Helaas, deze zomer ga ik voor het eerst mijn eigen weg en ik ben niet echt van plan meer dan een minimale hoeveelheid letters te lezen als ik in Japan ben

avatar van stefan dias
4,5
Dn!S schreef:
De meeste zomervakanties (tot nu toe allemaal doorgebracht met mijn ouders) zouden perfect zijn voor een dikzak als deze. Helaas, deze zomer ga ik voor het eerst mijn eigen weg en ik ben niet echt van plan meer dan een minimale hoeveelheid letters te lezen als ik in Japan ben


Vakantie, vakantie...
Dit is toch net een boek voor de lange, barre winteravonden?

avatar van thomzi50
4,0
Binnen drie weken heb ik De Broers Karamazov gelezen, en dat gegeven alleen al is een compliment aan Dostojevski, al stond van tevoren wel vast dat ik het hoe dan ook uit zou lezen. Maar het boek las eigenlijk vrij soepel, ondanks het soms wel erg trage tempo en de wat gedetailleerde beschrijvingen. Grootste pluspunten zijn denk ik al veelal genoemd: de ongelofelijk krachtige karakters, die me ongetwijfeld nog lang zullen bijblijven, en daarmee ook het verhaal, dat rondom die karakters wordt gebouwd en daarom zoveel diepgang krijgt. Ook vond ik, zoals Realtom al opmerkte, het gemak waarmee allerlei enorme theorieën met eigenlijk amper aanwijzingen worden gevormd fascinerend, evenals alle wijsheden en onwijsheden die continu worden voorgeschoteld.

Ja, dit boek beviel me weer, al vond ik het soms zoals ik al aangaf wel écht wat aan de lange kant. Ook vond ik de Epiloog - net zoals bij Misdaad & Straf trouwens - niet helemaal overtuigend werken, ik miste de functie of in elk geval het concrete nut ervan geloof ik een beetje.

Hou het op 4*. Kwalitatief vergelijkbaar met Misdaad & Straf, maar hou het toch nog een halfje lager.

Michael1992
stefan dias schreef:
(quote)


Vakantie, vakantie...
Dit is toch net een boek voor de lange, barre winteravonden?


Ik denk niet dat ik het in de winter op kan brengen om zoiets te lezen.
Ben al niet meteen de grootste winterfan en heb dus vooral nood aan leuke 'zomerse' boeken.
Terwijl in de zomer, voor die paar dagen dat de zon het eventueel zou kunnen/willen opbrengen om even, een paar uur maar, te schijnen, heb ik veel meer energie en trouwens ook tijd om mij aan dit soort boeken te wagen.

avatar van psyche
4,5
psyche (crew)
aegron schreef:
Voor Psyche:

De gebroeders Karamazow.





Dank voor de tip, ik heb hem hedenmorgen weer plechtig opengeslagen ...

avatar van thomzi50
4,0
Hoe gaat het lezen, psyche ?

avatar van psyche
4,5
psyche (crew)
thomzi50 schreef:
Hoe gaat het lezen, psyche ?


Het is dat ik De Gebroeders Karamazov als Leesproject had staan en mijn trots dit te volbrengen het nog zo lang geduurd heeft te besluiten deze monumentale roman aan mij voorbij te laten gaan.
Monumentaal omdat hij zijn betekenis heeft in de literatuur, net zoals Dostojevski als schrijver de eeuwen overleeft.

Echter, ik merk dat deze roman van Dostojevski niet aan mij besteed is. Het verhaal grijpt me niet bij de kladden, ik loop er niet warm of koud van. Het lukt me hooguit steeds piepkleine stukjes te lezen terwijl ik ondertussen fantaseer over de andere nog te lezen boeken in huis.

Kortom, de broertjes schenken me geen leesplezier en houden me aldus van het lezen van andere romans af.
Ik stap over mijn trots heen en gooi de handdoek in de ring ...

avatar van eRCee
4,5
Booee!


avatar van Rio Negro
Ergens, in de verte, bestaat bij mij ook een leesproject, dat luistert naar dezelfde naam. Het is fysiek aanwezig in mijn boekenkast en kijkt me zo af en toe aan, overvalt me dan weer in al zijn omvang en onmetelijkheid...

Kortom, Psyche, ik vind het al dapper dat je er ooit aan begonnen bent! (en ook dat je het weer aan de kant gooit)


avatar van eRCee
4,5
Toch is het boek alleszins niet zo moeilijk of zwaar. Zie het als de bekendste 'whodunit' uit de wereldliteratuur.

(Ik heb overigens uiteraard wel begrip voor psyche die er, nu wellicht door omstandigheden, even de brui aan geeft.)

avatar van psyche
4,5
psyche (crew)

avatar van Arkadi
5,0
Wat krijgen we nou ??!
Als ik de komende tijd de telefoon niet opneem weet je waarom.

avatar van psyche
4,5
psyche (crew)
Arkadi schreef:
Wat krijgen we nou ??!
Als ik de komende tijd de telefoon niet opneem weet je waarom.


Tegen beter weten in hoopte ik dat je mijn gegooi met de handdoek niet zou opmerken. Ik heb het echt, echt, echt geprobeerd, hoe kan ik je ooit nog onder ogen komen

avatar van stefan dias
4,5
psyche schreef:
(quote)


Het is dat ik De Gebroeders Karamazov als Leesproject had staan en mijn trots dit te volbrengen het nog zo lang geduurd heeft te besluiten deze monumentale roman aan mij voorbij te laten gaan.
Monumentaal omdat hij zijn betekenis heeft in de literatuur, net zoals Dostojevski als schrijver de eeuwen overleeft.

Echter, ik merk dat deze roman van Dostojevski niet aan mij besteed is. Het verhaal grijpt me niet bij de kladden, ik loop er niet warm of koud van. Het lukt me hooguit steeds piepkleine stukjes te lezen terwijl ik ondertussen fantaseer over de andere nog te lezen boeken in huis.

Kortom, de broertjes schenken me geen leesplezier en houden me aldus van het lezen van andere romans af.
Ik stap over mijn trots heen en gooi de handdoek in de ring ...


Best moedig, ik wou dat ik wat meer die moed zou hebben. Ik ga het in alle geval sneller doen in de toekomst.
Tegen je zin verder lezen in de hoop op beterschap, tot de constatie komen dat je tegen je zin blijft lezen en dan dan maar tegen je zin het boek uitlezen omdat je nu toch al zo ver bent: zonde van de tijd.
Het overkwam me laatst bij 'Grensgevallen', een boek van Peter Hoeg.

5,0
Nou, het kan ook lonen om nog even door te lezen wanneer het in het begin nog wat stroef loopt. In dit geval lukte mij dat ook makkelijker dankzij het veelbelovende geniale voorwoord dat vooraf ging aan de wat taaiere start van het boek.

De Gebroeders Karamazow heeft mijn beleving van boekenlezen voor altijd veranderd. Zoals het zich laat lezen was meneer Dostojevski het ultieme geval van slachtoffer van zijn eigen intelligentie. Voor elk argument wat hij bedenkt weet hij ook wel weer een tegenargument te bedenken om daar vervolgens.. u snapt het wel. Het lijkt me eindeloos vermoeiend om zoveel en zo grondig na te kunnen denken. Erover lezen is echter meer dan geweldig. Zelfs de meest overduidelijke standpunten worden, met succes, in twijfel getrokken.
Een werkelijk ondoorgrondelijk karakter als Dimitri leer je dankzij de schrijver zo goed kennen dat diens beweegredenen op een gegeven moment logisch worden, of op zijn minst verklaarbaar en zelfs (als je echt goed bent in lezen ) voorspelbaar. Niet dat laatste als negatieve eigenschap van het boek op de loer ligt, niet in het minste, daarvoor is het plot zelf te origineel en verwarrend.
De verachtig die je voelt voor het ene karakter wordt gecompenseerd door liefde die je voelt voor de ander. Meer dan dat soort emoties komt medelijden bovendrijven, hoewel het boek geenszins een tranentrekker is.
Enfin, ik kan erg lang doortikken over mijn eerste Dostojevski, en die neiging is er ook want als langzame lezer die ik ben heb ik ruim een half jaar gedaan over deze pil en dan is het moeilijk loslaten. Toch zal ik dat niet doen (het lange doortikken dus, ik laat wel los), wetend dat erg lange berichten gebruikers nog wel eens willen afschrikken om ze te lezen.
Ik kan alleen maar zeggen dat als religie, filosofie en/of de psyche uw interesse heeft dan is dit boek een absolute must!
Ik ga (na De Allestafel van mijn goede vriend Thomas H Van Voss) beginnen aan Schuld en Boete en dan hoort u over plusminus een klein jaar wel hoe geniaal die pil is.

avatar van Grovonion2
Heb het gelezen Panoramix, leuk hoe je een half jaar kunt genieten van 1 boek.

avatar van mjk87
5,0
Als God dood is, is alles toegestaan. Of Dostojevski hier gelijk heeft, laat ik in het midden, maar dat hij met ‘Karamazov’ een briljante roman heeft geschreven is bewezen.
Dit boek bevat alles wat een goed boek moet bevatten: een interessant plot, vele lagen daaronder, boeiende karakters, goede beschrijvingen, ontroering en vermaak.
Allereerst maar eens beginnen bij de stijl, of eigenlijke de vele hoeveelheid stijlen (ook goed vertaald door Langeveld die het duidelijk tot uitdrukking laat komen), altijd goed en prettig leesbaar, maar o zo rijk. Dan zijn de zinnen wel geen mooie lange volzinnen (al doet de verteller soms z’n best), maar is wel elk deel haast uniek. Ook hoe de verscheidene hoofdkarakters praten. Aljosja is de meest normale persoon, met haast naturel gepraat, maar een persoon als Dmitri spreekt altijd vol vuur en pathos. Je moet er van houden, zeker, maar mij stoorde het allerminst. Het heeft wel iets, je leest ten slotte een boek, fictie, en een goede film geeft ook niet altijd een natuurlijk beeld van de ware werkelijkheid. Zo te spreken maakt het enkel mooier, en geeft het uiterlijk van een waar kunstwerk. Daarnaast weet F.D. zo ook te ontroeren en maakt hij de betogen van de sprekers krachtiger. Of het nou Dmitri, de aanklager of advocaat is.
Maar ook inhoudelijk is Dostojevski ijzersterk. Natuurlijk is er die strijd tussen verstand en geloof, atheïsme tegenover religie, maar ook vele andere relaties komen aan bod: vader/zoon, man/vrouw, goed en kwaad in het algemeen. Als gezegd hierboven weet hij voor elke argument een tegenargument te vinden. Dit komt vooral tot uiting in boek 12 tijdens de rechtszitting, waarin eerst een prachtig requisitoir is, daarna een nog beter pleidooi, en daarna daar weer een reactie op Niet enkel styllistisch erg mooi, maar ook inhoudelijk erg sterk en goed opgebouwd en onderbouwd.
De karakters waren al veel genuanceerder dan in Misdaad en Straf, waarin éénieder werkelijk of heel kwaad en schreeuwend was, of ontroerd en vol tranen. Voordat ik aan Karamazov begon las ik al enkele reacties op deze forum dat het ook hier is, maar dat viel me honderd procent tegen. Als er eens iemand kwaad is, dan is daar een gegronde reden voor, begrijpelijk haast, en daarnaast is het sowieso beter geschreven. Als je dat in Misdaad en Straf al een minpunt noemen mocht, dan is dat hier totaal afwezig. Alle karakters hebben wel iets, elk wordt psycholgisch zeer diep (en goed) uitgewerkt, en werkelijk éénieder boeit. Zoals overigens het boek alle 950 pagina’s doet.
Hoogtepunten zijn er ook, al is het minimumniveau nooit beneden goed. Vooral de delen met Ivan vond ik zeer interessant, zijn nihilisme, zijn kijk op de wereld, zijn ’gesprek’ met Lucifer zelve maar vooral de passages over de relatie tussen Kerk en Staat en ruim 70 bladzijden over de aard van de mens, uitmondend en culminerend in de Grootinquisiteur. Niet alleen mooi beschreven, maar een o zo treffende karakterschets, en heel eenvoudig haast beschreven, duidelijk, van toch zeer zware materie. En daarnaast ook erg mooi verweven in het verhaal.
Ergens aan het eind spreekt een persoon: zij hebben Hamlets, wij hebben Karamazovs. Hamlet heb ik nooit gelezen (komt nog), meer enig schrijver, Shakespeare incluis, moet wel van heel goeden huize komen moge hij dit werk willen overtreffen.

5,0
Prachtig uiteen gezet mjk87. Ik ben het met letterlijk elk woord van je eens.

5,0
Ik heb het jaren geleden gelezen. Kostte me wat tijd... maar ik had nooit de neiging het boek naast me neer te leggen en even een ander boek tussendoor te lezen... zoals ik wel deed bij bijvoorbeeld Boze Geesten.

Ik heb een oude vertaling gelezen, in oud-nederlandsche spelling
Een versie die ik ooit bij de slegte op de kop heb getikt. Het wordt tijd het 'werkje' weer eens ter hand te nemen

Ongetwijfeld de beste roman die ik ooit gelezen heb, vond ik toen. En ik geloof niet dat ik die mening zou herzien als ik het nu weer las

5,0
mjk87 schreef:
Ergens aan het eind spreekt een persoon: zij hebben Hamlets, wij hebben Karamazovs. Hamlet heb ik nooit gelezen (komt nog), meer enig schrijver, Shakespeare incluis, moet wel van heel goeden huize komen moge hij dit werk willen overtreffen.


Er zit ook een shakespeare verwijzing in Boze Geesten geloof ik, Prince Harry...

hmm, ik heb de toneelstukken van Shakespeare gelezen, niet mijn ding... al dat geweeklaag en (zelf)medelijden (en dat terwijl 16e eeuwse Engelse geschiedenis me mateloos boeit)

Misschien moet je Engels zijn voor Shakespeare, om de schoonheid van het taalgebruik te kunnen waarderen... ik weet het niet.
Ik heb het in ieder geval nooit kunnen waarderen, vroeger op school niet en nu nog steeds niet.

Voor Dostojevski hoef je gelukkig niet Russisch te zijn... tijdloos en geniaal, ook als vertaald werk

avatar van mjk87
5,0
loesje66 schreef:

Er zit ook een shakespeare verwijzing in Boze Geesten geloof ik, Prince Harry...


Die heb ik thuis staan, binnenkort er maar eens bijpakken. Lijkt me ook bijzonder boek.

loesje66 schreef:
Een versie die ik ooit bij de slegte op de kop heb getikt. Het wordt tijd het 'werkje' weer eens ter hand te nemen


Als je dan toch opnieuw lezen wil, de vertaling van Arthur Langeveld (uit 2006) is ten zeerste aan te raden. Is van Van Oorschot, via de Russische bibliotheek voor pakweg € 45 euro, of een speciale uitgave (veel dikker papier) voor € 22,50.

Overigens, ook van Boze Geesten is een nieuwe vertaling, maar die ken ik niet. De titel is Duivels, moderner wellicht, al schijnt de vertaler in die vertaling zich wel wat vrijheden te hebben gepermitteerd.

5,0
mjk87 schreef:
Die heb ik thuis staan, binnenkort er maar eens bijpakken. Lijkt me ook bijzonder boek.


Dank je voor je aanbeveling voor de vertaling

En Boze Geesten is zeer zeker een aanrader! Het werk heeft een enorme indruk op me achtergelaten.

Het is echter best een zwaar boek, de enige Dostojevski waar ik me op een gegeven moment echt doorheen moest ploegen. Veelal door de langdradigheid van het geheel. Of misschien ook wel door de meer (19e eeuws) politieke dan filosofische grondslag...

... wat echter ruimschoots wordt goedgemaakt door een gezonde dosis Dostojevskaanse humor en een "bijna apocalyptische" voorspelling van de Russische revolutie.

Zéér de moeite van het "doorploegen" waard

5,0
Panoramix schreef:
Zoals het zich laat lezen was meneer Dostojevski het ultieme geval van slachtoffer van zijn eigen intelligentie. Voor elk argument wat hij bedenkt weet hij ook wel weer een tegenargument te bedenken om daar vervolgens.. u snapt het wel.


hehe, volgens Aristoteles (Ethica) ligt daar, in al dat denken, nu juist de meest ultieme vorm van geluk

De achterflap beloofde een razendspannende whodunnit, wat ervoor zorgde dat het de eerste zeshonderd bladzijden af en toe doorbijten was. Achteraf blijkt dat het echter helemaal waard te zijn geweest, want vanaf tweederde wil je De Gebroeders Karamazov eigenlijk niet meer wegleggen. De voordelen van een Dostojewski zijn ruimschoots aanwezig - interessante filosofische (nihilistische) overpeinzingen, aansprekende en goed uitgediepte personages, een razendspannende finale, intrige -, maar ook de gebruikelijke nadelen - die eeuwige emotionele uitbarstingen van met name het vrouwelijk schoon, hier en daar een iets te langdradige scène, vooral in het begin. De aandacht verslapt echter zelden; het boek weet de volle duizend pagina's meer dan te boeien. Voor een whodunnit is de moordenaar wel erg snel gevonden, maar het fantastisch uitgewerkte motief maakt dat meer dan goed. Een klassieker op het gebied van misdaad, maar ook op het gebied van psychologie. Let vooral ook op Dostojewski's 'slordige' schrijfstijl, waarmee hij zich op meesterlijke wijze verplaatst in een inwoner van een klein Russisch stadje.

4,5*

avatar van Kólja Krasótkin
4,5
Het tweede boek van Dostojevski dat ik gelezen heb, maar ook 'De broers Karamazov' is mij weer zeer bevallen. Heb de nieuwe vertaling van Arthur Langeveld gelezen.

Er is al veel over gezegd en inderdaad de beschrijving van de diverse personen en karakters is treffend. Het echter zo bekende stuk over 'De Grootinquisiteur' kon mij minder boeien.

In het begin zag ik ook wel op tegen de ruim 900 pagina's, maar eigenlijk ben ik er in ongeveer een maand tijd wel behoorlijk snel doorheen gegaan voor mijn doen. Zeker een aanrader voor iedereen die een onderhoudend boek van een van de grote Russische schrijvers wil lezen.

Mijn screenname, Kólja Krasótkin, is eveneens een personage uit dit boek. Kólja is een jongen van 13 (bijna 14, wat hij niet vaak genoeg kan benadrukken) die al erg wijs is voor zijn leeftijd en al een behoorlijk uitgesproken mening heeft over een aantal zaken. Ik heb vaak moeten glimlachen om de uitspraken die hij deed!

4,5 ster!

4,0
De eerste Dostojevski die ik gelezen heb, en meteen een voltreffer.
Dostojevski slaagt erin om niet alleen een ontzettend spannende 'whodunnit' neer te pennen, maar hierin tevens het hele mens-zijn met zijn vele psychologische doolhoven en filosofische mijmeringen in te weerspiegelen.

Het begin kwam wat traag op gang, maar zodra ik de karakters had leren kennen, sleepte het me helemaal mee. Er zaten wel enkele langdradige mono- en dialogen bij, maar als je diepgang wil moet je ook diep gaan natuurlijk... Die werden overigens ruimschoots goedgemaakt door adembenemende hoofdstukken waarvan 'De Grootinquisiteur' zelfs nog één van de minsten is, naar mijn mening.

Nu begrijp ik waarom dit boek op de nr. 1 prijkt, dik verdiend!

avatar van Paalhaas
5,0
Ik ben nu pas net voorbij pagina 300, maar ik moet gewoon even kwijt dat deze man echt een 'force of nature' was! Net als in Misdaad en straf en De idioot bouwt hij zijn verhaal zorgvuldig en razend intelligent op, legt in zijn beschrijvingen een welhaast enge mensenkennis aan den dag en laat de lezer via zijn personages delen in een keur aan boeiende filosofische bespiegelingen. Zijn grote liefde voor het leven en voor zijn medemens regenen iedere bladzijde als een warme douche over je neer. Ik word van sommige passages zo vrolijk als een zorgeloos spelend kind. Dostojevski wordt vaak als synoniem voor zwaarwichtig en moeilijk gezien maar wat mij betreft is dat onterecht. Voor mij is dit juist een regelrechte 'pageturner'! Ik ga vast een plekje vrijmaken in mijn top 10, want daar gaat dit natuurlijk weer op uitlopen...

avatar van damian
5,0
Na misdaad en straf wist ik al dat Dostojevski mijn favoriete rus zou worden. Maar dit werk heeft mijn liefde toch nog kunnen vergroten.
Hoewel de dikte even afschrikt ben ik direct verslaafd. Hoewel het een echte Dostojevski is, is hij goed door te komen en leest lekker weg.
na 941 bladzijdes met pijn in mijn hart aan de andere kant van de kaft beland. Ik was nog niet klaar voor een afscheid van dit boek.
Prachtige karakters. En hierna toch weer een paar dagen het gevoel gehad dat ik weer wat meer van het leven begrijp. Genieten dus, mijn boek der boeken.

5,0
Volgens Louis Paul Boon het boek dat hem heeft aangezet om te schrijven. Voor mij het boek dat mij heeft aangezet om te lezen. Niet meteen licht verteerbaar, maar ongetwijfeld één van de beste boeken ooit.

Gast
geplaatst: vandaag om 19:53 uur

geplaatst: vandaag om 19:53 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.