menu

Bratja Karamazovy - Fjodor Dostojevski (1880)

Alternatieve titels: De Gebroeders Karamazov | De Broers Karamazow | Братья Карамазовы

mijn stem
4,49 (216)
216 stemmen

Russisch
Ideeënliteratuur

1072 pagina's
Eerste druk: Russkii Vestnik (periodiek), Sint Petersburg (Rusland)

Een twist tussen Dmitri Karamazov en zijn vader Fjodor gaat eerst over geld, maar later vooral over Groesjenka. Beiden zijn verliefd op haar. Zo diep gaat de twist dat Dmitri verkondigt dat hij zijn vader gaat vermoorden. Ondertussen rent zijn ijverige broertje Aljosja van hot naar her om iedereen met goede bedoelingen en adviezen bij te staan. Zijn halfbroer Iwan brengt daarentegen anderen in de war met zijn nihilistische theorieën over de moraal.

zoeken in:
avatar van eRCee
4,5
Ik ga op huttentocht in en neem mee... De Gebroeders Karamazov. Toegegeven, je krijgt wel wat vreemde blikken toegeworpen in een refuge als je deze pil uit je tas haalt maar het is de moeite waard: Dostojewski lezen in de Alpen is eigenlijk een dubbel hoogtepunt.

Aljosja is natuulijk weer een schitterend personage maar ook de 'schurken' (vader, broer) zijn fantastisch in De Gebroeders Karamazov. De geweldige ontknoping van het boek is haast die van een spannende who-dunnit.

Een van de mooiste passages van de roman die speciaal aandacht verdient is het verhaal over de Groot Inquisiteur. Echt de moeite waard om dat nog eens los na te lezen omdat je, geboeid door de verhaallijn, de neiging kunt hebben dit te oppervlakkig te lezen. Ook het algemeen bekende dilemma over het doodschieten van een onschuldig kind om de wereld te bevrijden van armoede en pijn is afkomstig uit De Gebroeders Karamazov.

Dit citaat drukt mijn liefde voor de boeken van Dostojewski treffend uit:

'Stel dat het evangelie naar Johannes zou worden vernietigd en voor altijd voor ons verloren zou zijn: hoewel niets het zou vervangen, zou Dostojevski's werk meer zo'n vervanging benaderen dan enig boek dat door enig mens geschreven zou zijn' (M. Baring).

4,5*

avatar van Arkadi
5,0
Dit is een boek dat iedereen gelezen zou moeten hebben.
Vader -kinderen relatie ,spanning, filosofische vraagstukken..alles wordt beschreven.
Binnen de russische literatuur 1 van mijn absolute favorieten.

4,5
Een hele bevalling dit boek. Aan de ene kant is dit een boek dat ik steeds weer weggelegd heb. Aan de andere kant bleef het trekken, intrigeren en uiteindelijk toch ook boeien.

Deze houding komt ook terug in de personages van Dostojevski. Aan de ene kant komen ze vreselijk karikaturaal over (altijd óf woest óf tranen met tuiten). Tegelijk boeien ze wel.

Een erg lastig boek om te becijferen. voorlopig houd ik het op 4*. Misschien wordt dit nog meer of minder.

avatar van eRCee
4,5
aegron schreef:
Deze houding komt ook terug in de personages van Dostojevski. Aan de ene kant komen ze vreselijk karikaturaal over (altijd óf woest óf tranen met tuiten). Tegelijk boeien ze wel.

Boeien? Die personages leggen niets minder dan het wezen van de mens bloot!

Karikaturaal is het inderdaad. Vooral de tegenstelling tussen de zuiverste goedheid bij de een en het schaamteloze tekortschieten van de ander. Maar toch ken ik geen puurdere personages dan die van Dostojewski. Hij ontdoet zijn romanfiguren van oppervlakkige schijn en laat zien wat er werkelijk in hen omgaat, wie ze ten diepste zijn. 'Boeien' is dan een understatement van formaat.

4,5
eRCee schreef:
(quote)

Boeien? Die personages leggen niets minder dan het wezen van de mens bloot!

Karikaturaal is het inderdaad. Vooral de tegenstelling tussen de zuiverste goedheid bij de een en het schaamteloze tekortschieten van de ander. Maar toch ken ik geen puurdere personages dan die van Dostojewski. Hij ontdoet zijn romanfiguren van oppervlakkige schijn en laat zien wat er werkelijk in hen omgaat, wie ze ten diepste zijn. 'Boeien' is dan een understatement van formaat.


Vind jij.

Ik vond de personages net aan boeiend, maar vooral regelmatig erg irritant. Ik vond ze juist vreselijk nep overkomen. En of het dan archetypes zijn of wat dan ook, zodra ik mij ga irriteren aan personages, of ze me niet kunnen boeien, zonder dat dit de bedoeling is van de schrijver, dan faalt deze schrijver mijns inziens in het schrijven van een goed boek.

Misschien heb ik de verkeerde insteek gehad, maar ik vond het regelmatig vreselijk langdraderig worden. Op verschillende punten had ik hetzelfde gevoel, dat ik ook had bij Max Havelaar: het verhaal wordt even op een laag pitje gezet omdat de schrijver zijn mening even moet doordrammen. Sorry, maar dan heb je het gewoon niet begrepen als schrijver. Als de schrijver een mening wil verkondigen moet hij een essay schrijven. Het verhaal is het belangrijkste van een boek. Hiermee zeg ik niet dat een boek geen ideeën mag bevatten, maar wel dat het verhaal niet mag onderdoen voor de ideeën die het boek bevat.

Daarbij mag het dus duidelijk zijn, dat ik het verder wel een goed boek vind.

dutch2
aegron schreef:
Sorry, maar dan heb je het gewoon niet begrepen als schrijver. Als de schrijver een mening wil verkondigen moet hij een essay schrijven. Het verhaal is het belangrijkste van een boek. Hiermee zeg ik niet dat een boek geen ideeën mag bevatten, maar wel dat het verhaal niet mag onderdoen voor de ideeën die het boek bevat.

Mmm, dat is wel een erg strikt standpunt, niet? Ik ken nogal wat boeken waarin een schrijver er eerst lustig op los theoretiseert, om vervolgens zijn ideeen te illustreren aan de hand van een verhaal. Ik kan me voorstellen dat sommige lezers dat geen prettige methode vinden, maar om dan te zeggen dat de schrijver er niets van heeft begrepen gaat wel erg ver.

avatar van eRCee
4,5
Ah, nu wordt het interessant.

Ik vond de personages net aan boeiend, maar vooral regelmatig erg irritant. Ik vond ze juist vreselijk nep overkomen.

Waarom dan?

Een personage als Aljosja geloofwaardig neerzetten, dat kan alleen Dostojewski. De innerlijke goedheid waarmee alle handelingen, tot de futielste toe, corresponderen is indrukwekkend. Tevens wordt hij als 'moreel wezen' uitgetekent in allerlei gedachten en gevoelens. In die combinatie kan ik geen spoor van nepheid ontdekken.

Misschien heb ik de verkeerde insteek gehad, maar ik vond het regelmatig vreselijk langdraderig worden.

Wellicht is dat ook het nadeel van een directe beoordeling op deze site. Natuurlijk zal een boek waarover je meer dan 10 uur doet niet elk moment even boeiend zijn. In die zin is literatuur ook niet te vergelijken met film. Bij een boek van dergelijke omvang is dat namelijk helemaal niet van belang. Het gaat om de totaalindruk die uiteindelijk wordt neergezet. Let op mijn woorden: dit boek blijft je je hele leven bij.

Het verhaal is het belangrijkste van een boek. Hiermee zeg ik niet dat een boek geen ideeën mag bevatten, maar wel dat het verhaal niet mag onderdoen voor de ideeën die het boek bevat.

Volstrekt mee oneens. Personages zijn oneindig veel belangrijker dan het verhaal. Alleen een personage kan een verhaal, hoe goed ook geconstrueerd, boeiend maken.

Wat de ideeen betreft: deze komen voort uit de personages. Zoals dat schitterende verhaal over De Groot-Inquisiteur. Dat is niet alleen op zichzelf groots, hiermee wordt ook meer inzicht gegeven in zowel Aljosja als Iwan. Zie de ethische vraagstukken desnoods als stijlmiddel.
Het is in ieder geval nogal eigenaardig om te stellen dat iets dergelijks niet zou mogen.

4,5
eRCee schreef:
Ah, nu wordt het interessant.

(quote)

Waarom dan?

Een personage als Aljosja geloofwaardig neerzetten, dat kan alleen Dostojewski. De innerlijke goedheid waarmee alle handelingen, tot de futielste toe, corresponderen is indrukwekkend. Tevens wordt hij als 'moreel wezen' uitgetekent in allerlei gedachten en gevoelens. In die combinatie kan ik geen spoor van nepheid ontdekken.


Aljosja is het enige personage dat ik behoorlijk geloofwaardig vond overkomen. Iwan zat soms net op het randje en soms over het randje. Fjodor, Dmitri, beide dames, en Smerdjakow waren voor mij volstrekt ongeloofwaardig. Ze waren óf woest, óf dramatisch, óf, maar nooit normaal. Het was altijd extreem. Dit is wat mij ook irriteert aan bijvoorbeeld de Romantiek. Die personen zijn ook altijd extreem goed, of slecht, maar nooit eens normaal. Volledig zwart of wit, nooit grijs.

(quote)

Volstrekt mee oneens. Personages zijn oneindig veel belangrijker dan het verhaal. Alleen een personage kan een verhaal, hoe goed ook geconstrueerd, boeiend maken.

Wat de ideeen betreft: deze komen voort uit de personages. Zoals dat schitterende verhaal over De Groot-Inquisiteur. Dat is niet alleen op zichzelf groots, hiermee wordt ook meer inzicht gegeven in zowel Aljosja als Iwan.


Ik zeg ook niet dat personages niet belangrijk zijn, maar ik vind wel dat personages ondergeschikt zijn aan het verhaal. Een goed uitgewerkt personage kan een goed verhaal tot grotere hoogte stuwen, maar een briljant personage maakt een middelmatig boek niet beter.

(sowieso is het personage onderdeel van het verhaal in een boek: ze bestaan immers per gratie van het verhaal.)

De grootinquisiteur is een prachtig deel van het boek, en zeer de moeite waard. Tegelijk is het net op het randje en was het bij mij beter overgekomen als dit een losstaand boek/verhaal was geweest (ik ben ook van plan om dit stuk nog eens rustig te herlezen). Het boek wordt als het ware on hold gezet totdat dit verhaal klaar is en dan gaat het verhaal weer verder. Dit is een techniek die mij dus niet aanstaat. Objectief zie ik heus wel hoe mooi Dostojevski dit verhaal verweeft in het boek, maar ik weet ook zonder dat verhaal wel hoe Iwan in elkaar steekt en ik vind de karakterontwikkeling die Iwan doormaakt tijdens zijn visioen met de duivel veel duidelijker en mooier en subtieler dan het verhaal van de Grootinquisiteur. Hierbij moet misschien ook wel opgemerkt worden dat ik te hoge verwachtingen had van dit deel van het verhaal.

4,5
eRCee schreef:

(quote)

Wellicht is dat ook het nadeel van een directe beoordeling op deze site. Natuurlijk zal een boek waarover je meer dan 10 uur doet niet elk moment even boeiend zijn. In die zin is literatuur ook niet te vergelijken met film. Bij een boek van dergelijke omvang is dat namelijk helemaal niet van belang. Het gaat om de totaalindruk die uiteindelijk wordt neergezet. Let op mijn woorden: dit boek blijft je je hele leven bij.


Altijd lastig crossposten

Ik denk dat dit best mee valt (althans bij mij). Natuurlijk heeft elk boek zijn snelle en langzame stukken. Maar wat mijn waardering hierover zegt gaat vooral over de behoefte om door te lezen. Een boek als dit is vrij uniek voor mij, aangezien ik er alles bij elkaar een half jaar over heb gedaan, steeds met tussenpozen. De meeste boeken lees ik in een keer uit. Bij dit boek had ik dit absoluut niet.

Maar wat niet is kan nog komen, want meerdere 5* boeken vond ik de eerste keer ook een ramp

Edit: ik zie net in het 'wat lees je nu topic' dat ik er slechts drie maanden over gedaan heb. Het valt dus nog mee

avatar van eRCee
4,5
aegron schreef:
Die personen zijn ook altijd extreem goed, of slecht, maar nooit eens normaal. Volledig zwart of wit, nooit grijs.

Dmitri en Fjodor zijn juist helemaal niet extreem slecht. Iemand die wanhopig wordt vanwege zijn 'Karamazov-bloed', die zichzelf een ellendeling vindt maar dat niet kan veranderen, is toch nooit alleen zwart? Integendeel. Beiden worden voortdurend heen en weer geslingerd in een oceaan van morele worstelingen, werpen zich dan weer met overgave in het kwaad maar doen het volgende moment weer iets totaal onverwachts in goede richting. Alleen al de liefde die Aljosja voor hen voelt maakt deze personages verre van zwart/wit.

aegron schreef:
Ik zeg ook niet dat personages niet belangrijk zijn, maar ik vind wel dat personages ondergeschikt zijn aan het verhaal.

Daarover verschillen we dan van mening. Een verhaal kan ook bij de gratie van de personages bestaan. Dat ligt eraan hoe goed de schrijver is in het creeeren van zijn personages. Bij Dostojewksi lijkt me duidelijk waar het zwaartepunt ligt.

4,5
Deze personages zijn ook niet zwart wit, maar ze zijn wel óf extreem gevoelig en dramatisch, óf extreem driftig. Dmitri is nooit boos, nee altijd stuift hij woest op. En dat irriteerde me. Hij kan nooit gewoon sorry zeggen, nee gelijk moet hij op zijn knieën en vergeving vragen. Dat bedoelde ik te zeggen.

Mijn verwijzing naar de Romantiek is wat dat betreft inderdaad niet zo gelukkig gekozen.

5,0
Ik ben het hier grotendeels eens met eRCee. Deze personages beleefde ik als prachtig gekarakteriseerd en doordat Dostojevski dit zo goed deed ging ik als lezer ook helemaal op in hun morele strijd waardoor hun extreme acties niet zwart/wit voor mij waren maar geheel gegrond. Hetgeen wat mij het meest intrigeerde was hoe de schrijver deze roman heeft gevormd met al deze vertakkingen van het verhaal zoals bijvoorbeeld
Korte geschiedenis van het gezin, Starets Zosima's verhaal, De Groot inquisiteur, Iwan's nachtmerrie, Iljoeska en de stukjes van Dostojevski zelf die tegen je praat (wat een eer)
Maar toch weet Dostojevski heel goed een bepaalde balans te vinden tussen al deze vertakkingen en omdat ze afzonderlijk al zo boeien vormen ze een nog mooier geheel in dit boek. Tuurlijk zaten er een paar stukken tussen die iets te langdradig waren maar dit boek zal mij altijd bij blijven door juist dat wat de Karamazovs boden aan leesplezier met hun extremen.

FlyingPenguin
Het boek was prachtig opgebouwd, hoewel het in het begin een beetje chaotisch overkomt. De zakelijke en toch redelijk onpersoonlijke manier waarop Dostojevski schrijft bevalt me wel. Het is echt het beste boek dat ik ooit gelezen heb, hoewel ik nog niet echt veel boeken van dat niveau gelezen heb.

5,0*!

Ikben niet verder gekomen dan blz 50. Ik geloof best dat het een goed boek is, maar ik lees vrij snel en dan word je tureluurs van al die namen. Iedere persoon heeft geloof ik wel 6 namen die door elkaar gebruikt worden. Ik moest telkens terug kijken wie nou wie was.

Heeft niemand anders daar last van?

4,5
Struan schreef:
Ikben niet verder gekomen dan blz 50. Ik geloof best dat het een goed boek is, maar ik lees vrij snel en dan word je tureluurs van al die namen. Iedere persoon heeft geloof ik wel 6 namen die door elkaar gebruikt worden. Ik moest telkens terug kijken wie nou wie was.

Heeft niemand anders daar last van?


Het is op zich wel wennen ja, maar het hoort ook wel een beetje bij Dostojewski volgens mij. En zoveel verschillende de namen toch ook weer niet van elkaar, je kunt ze redelijk goed aan elkaar relateren.

Voor mij wende het althans wel.

avatar van Arkadi
5,0
Hoort niet perse bij Dostojewski maar meer bij de grote werken binnen de russische literatuur(lees oorlog en vrede)
Maar zoals aegron zegt, het went wel en meestal staat er wel een namen index in het boek.

Laat het boek aub niet liggen vanwege de vele namen.
Daardoor zou je jezelf een fantastich boek door de maag boren.

Denk dat ik het toch nog maar eens moet proberen.

ik zie wel aan jou toplijst dat jij verzot bent op russische lit. Prachtig vind ik dat altijd, hoe mensen zich kunnen storten in iets, wat het dan ook is.

Ik heb 2 keer de film war and peace gezien, de russische uitgave, van 7 uur. want er zijn er meerdere geloof ik. Erg mooi, voor een historicus! Ik heb het boek gekocht maar dat was maar 1 deel. Daarna als Pinguien gekocht, in een opvlieging, maar dat was uiteraard in het engels. En de omvang was wel weer schrikbarend.

Ik heb zat dikke boeken gelzen, maar altijd na een stimulerend gesprek, vervolg of zo iets.

Weet je misschien een boek van een goede lit. ru schrijver die niet meteen 550 blz is?

4,5
Struan schreef:
Denk dat ik het toch nog maar eens moet proberen.

ik zie wel aan jou toplijst dat jij verzot bent op russische lit. Prachtig vind ik dat altijd, hoe mensen zich kunnen storten in iets, wat het dan ook is.

Ik heb 2 keer de film war and peace gezien, de russische uitgave, van 7 uur. want er zijn er meerdere geloof ik. Erg mooi, voor een historicus! Ik heb het boek gekocht maar dat was maar 1 deel. Daarna als Pinguien gekocht, in een opvlieging, maar dat was uiteraard in het engels. En de omvang was wel weer schrikbarend.

Ik heb zat dikke boeken gelzen, maar altijd na een stimulerend gesprek, vervolg of zo iets.

Weet je misschien een boek van een goede lit. ru schrijver die niet meteen 550 blz is?


Begin anders met de korte verhalen van Tjechov of de vroegere werken van Dostojewski (zie zijn bibliografie, daar staan ook meerdere kortere werken tussen). Ook Gogol heeft meerdere novelles geschreven.

avatar van Arkadi
5,0
de mantel-gogol
de neus -gogol
het adelsnest-toergenew
eerste liefde-toergenew
de bloem-Garsjin
de dood van Iwan Iljitsj-Tolstoj

Allemaal korte verhalen en vrij toegankelijk. Het adelsnest is wel een roman,maar een mooi en rustig verhaal over een sterke vrouw en zwakke man(zoals vaak in de russiche literatuur en vooral bij Toergenew).

Maar daarna moet je toch echt dit boek lezen. Alles wat in de andere boeken is geschreven wordt gebundeld in dit boek.
Ze noemen Dostojewski ook wel een meesterlijk streekroman schrijver.Tja.. maar dat betekent wel dat op psycholisch niveau als geen ander een boek kan schrijven.
Dit doet hij met de Gebroeders Karamazov

Het zal wel aan mij liggen, maar ik kom er echt niet doorheen. Schuld en boete was veel toegangkelijker dan dit. Hier maakt Dostojevski er een sport van om met zoveel mogelijk woorden absoluut niets te zeggen. Maar goed, dat zal dan wel weer aan mij liggen

avatar van stefan dias
4,5
Heb er letterlijk mijn ogen op stuk gelezen: heel kleine lettertjes op half doorzichtig papier. Heb sindsdien een leesbril nodig.
Maar "ça vaut la peine."
Twee uur lezen over iets wat in werkelijkheid een hal uur in beslag neemt.
En vooral de soms onverklaarbare hersenkronkels volgen van de protagonisten. Hoe ze zelfs bij groot gevaar nog afgeleid kunnen worden door iets heel banaals.
Meesterlijk beschreven.

avatar van psyche
4,5
psyche (crew)
stefan dias schreef:
Heb er letterlijk mijn ogen op stuk gelezen: heel kleine lettertjes op half doorzichtig papier. Heb sindsdien een leesbril nodig.


Nu weet ik het: mijn recente leesbril heb ik te danken aan BoekMeter en de Russen waaraan ik me inmiddels gewaagd heb. Heeft dus niets met mijn leeftijd te maken. Maar dit terzijde.

Hoewel hier thuis allerlei nog te lezen boeken liggen te verstoffen word van al deze berichten (beste mannen:geen enkele vrouw?) toch wel heel erg nieuwsgierig. Vanmiddag maar eens naar de bieb.

Welke vertaling is beter te lezen? Die van Jan van der Eng, of die van Marco Fondse?

avatar van DvonGeem
5,0
In de nieuwe vertaling heet het boek. De broeders Karamazov. Dan klinkt en bekt naar mijn idee "de gebroeders Karamazov" beter. Ik heb overigens alleen de oudere vertaling gelezen.

avatar van psyche
4,5
psyche (crew)
Dostojevski stelt in zijn voorwoord dat iedereen natuurlijk vrij is om het boek desnoods na de eerste twee bladzijden aan de kant te leggen om het daarna nooit meer open te slaan.
Op de tweede bladzijde van het eerste boek lees ik dit:

Ik heb ooit eens een meisje gekend, nog van de vorige 'romantische generatie, dat een paar jaar op raadselachtige wijze verliefd was op een heer met wie ze overigens rustigjes had kunnen trouwen, maar dat ten slotte zoveel onoverkomelijke hindernissen wist te verzinnen dat ze zich op een stormachtige nacht van een steile, op een afgrond gelijkende oever stortte in een behoorlijk diepe en snelstromende rivier en daarin omkwam, louter en alleen vanwege haar nukken om maar zoveel mogelijk te lijken op Ophelia uit Shakespeares drama.

Kostelijk die toon! Ik ga denk ik heel erg genieten ...

avatar van Arkadi
5,0
psyche schreef:



Kostelijk die toon! Ik ga denk ik heel erg genieten ...


Dat denk ik ook

avatar van botersmaak
5,0
DvonGeem schreef:
In de nieuwe vertaling heet het boek. De broeders Karamazov. Dan klinkt en bekt naar mijn idee "de gebroeders Karamazov" beter. Ik heb overigens alleen de oudere vertaling gelezen.


Dat klopt niet. De nieuwe vertaling heet 'De broers Karamazov' . De oudere vertaling (eveneens Russische Bibliotheek van Van Oorschot door Jan van der Eng?) is best goed, maar deze nieuwe vertaling (op een enkel taalfoutje na), is uitstekend. Arthur Langeveld is een van de beste vertalers uit het Russisch, vind ik. Voor L.J. Veen vertaalde hij Oblomov en Dode Zielen.
L.J. Veen spreekt m.i. een aardig woordje mee als het om vertalingen van de klassiekers van de Russische literatuur gaat.

avatar van Dn!S
Ik vind het leuk om als ik een boek lees de referenties naar andere boeken op te schrijven en vervolgens die referenties te gaan lezen. Zo las ik deze zomer De Wildernis In van Jon Krakauer en kocht ik op basis daarvan Walden van Thoreau. Ook las ik deze zomer Slaugterhouse 5 van Kurt Vonnegut. Daarin stond het volgende: Iemand vertelde mij ooit dat je alle wijsheden over het leven kunt vinden in "De Gebroeders Karamazov". Dus ik schreef de titel nietsvermoedend op mijn lijstje. Toen ik er later achter kwam dat dit een dikke pil met kleine letters van Russische afkomst was dacht ik eerst: Laat maar. Maar die zin uit het boek van Vonnegut bleef door mijn hoofd spoken en uiteindelijk heb ik hem voor mij verjaardag gevraagd. Dus staat hij hier trots op mijn boekenplank te wachten om gelezen te worden. Ik heb alleen even vlug de eerste bladzijden gelezen en die beloofden veel goeds. Nu nog eens de moeite nemen voor de rest...

4,5
Als je die moeite eenmaal genomen hebt, is het geen moeite meer, vind ik.
Heb het boek net uitgelezen en vind het ronduit geweldig.

De personages kwamen misschien niet altijd even realistisch over, maar meegesleept in de sfeer van dwaasheden en overdenkingen had ik daar totaal geen last van.
Het is toch heerlijk om te lezen hoe Mitja al die streken uithaalt? En hoe de advocaat en aanklager eigenlijk maar wat gokken en hele theorien op een aantal feiten baseren?

avatar van psyche
4,5
psyche (crew)
Dn!S schreef:
Iemand vertelde mij ooit dat je alle wijsheden over het leven kunt vinden in "De Gebroeders Karamazov".


en alle onwijsheden ook, sommige personages vallen in het niet bij Flauberts Madame Bovary .
Vorig jaar mislukte mijn eerste poging De Broertjes te lezen omdat dit in Spanje bij bijna 40 graden ondoenlijk was, door de kleine lettertjes viel ik steeds in slaap.
Ditmaal had ik even moeite in het verhaal te komen, maar inmiddels staan de personages als een huis. Wordt vervolgd.

Gast
geplaatst: vandaag om 13:08 uur

geplaatst: vandaag om 13:08 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.