Lilla Stjärna - John Ajvide Lindqvist (2010)
Alternatieve titel: Wolfskinderen
Zweeds
Thriller / Griezel
446 pagina's
Eerste druk: Ordfront,
Stockholm (Zweden)
Een hulpeloze baby wordt gevonden in het bos, meer dood dan levend. De man die haar vindt neemt het meisje mee naar huis, tot ontzetting van zijn vrouw. Het stel besluit – uit angst voor ontdekking – het kind te laten opgroeien in de kelder. Theres wordt een kind dat niet van deze wereld is, emotieloos en totaal geïsoleerd, met één opvallende eigenschap: ze heeft een volstrekt betoverende zangstem. Na een catastrofaal incident krijgt ze een nieuwe identiteit en langzaam begint ze te wennen aan de buitenwereld, al blijft ze een outsider. Dan ontmoet ze Theresa, een vrij normale tiener met wat overgewicht, maar ze wordt gepest en haat zichzelf. Er ontstaat een merkwaardige chemie tussen Theres en Theresa. Ze gaan muziek maken en de groeiende roem van Theres maakt haar tot een soort messias voor ongelukkige tienermeisjes. Dan neemt ze samen met Theresa haar discipelen mee de afgrond in voor een gewelddadige wraak.
Ook bij mij is de voornaamste kritiek dat het verhaal maar door blijft gaan, terwijl het veel compacter had gekund. Die hele 'kritiek op de muziekindustrie' als een soort hyperbool voor het individualisme en de afzeikcultuur, is wat geforceerd en met de haren bijgesleept. Het had voor mij iets compacter en subtieler gemogen om van dit onderhoudende verhaal een meesterwerk te krijgen.
Ben trouwens wel benieuwd of Lindqvist ooit een boek gaat schrijven zonder horror-/thrillerelementen. Zijn rake beschrijvingen van personages leent zich ook voor andere soorten verhalen.