menu

The Tragedy of Macbeth - William Shakespeare (1605)

Alternatieve titel: Macbeth

mijn stem
4,08 (84)
84 stemmen

Engels
Toneelstuk
Historisch / Psychologisch

88 pagina's
Eerste druk: John Danter, London (Verenigd Koninkrijk)

De ambitieuze Schotse edelman/generaal Macbeth krijgt nadat de legers van Noorwegen en Ierland door het Schotse leger de zijn verslagen van drie heksen te horen dat hij heer van Cawdor en later koning van Schotland zal worden. Als direct daarna een boodschapper van de koning hem vertelt dat hij als dank voor het succes heer van Cawdor is geworden wordt ambitie hem te machtig en aangespoord door zijn vrouw nodigt hij koning Duncan uit, vermoordt hem en volgt hem op. Maar hij voelt zich bedreigd en om zijn positie veilig te stellen blijft hij moorden plegen.

zoeken in:
4,5
Ik zat erg lang op 5 sterren toen ik dit verhaal aan het lezen was. Het haalt het net niet. Met name het einde voelde toch een beetje gehaast aan. Dat maakt niet dat dit een slecht verhaal is. Als je dit leest begrijp je weer waarom Shakespeare als een van de grootste schrijvers van Engeland gezien wordt!

4,5*

avatar van Pageturner
3,0
Macbeth was de volgende etappe op mijn Shakespeare-tour. Ik wist waar het over ging en had ook voldoende over het stuk zelf gelezen, dus ik was klaar voor een tweede col, na het licht teleurstellende A Midsummer Night's Dream.

Op zich heeft Macbeth een geweldig verhaal. Verplaats de handeling naar een bananenrepubliek in Zuid-Amerika in de jaren 1970, met Macbeth als lid van de militaire junta die zijn toekomst laat voorspellen door drie indiaanse tovenaressen, en je hebt een razendspannende politieke thriller. Helaas heb ik het niet zo met Shakey's manier van formuleren. Als ik Lady Macduff zou moeten waarschuwen dat er een bende moordenaars achter haar aanzat, zou ik niet nog snel een repliekje voordragen, zoals de bode in dit stuk doet. De hoogdravende formuleringen werken op den duur zelfs vermoeiend. Regelmatig had ik zin om de personages toe te roepen 'Spreek dan toch normaal!' Hier en daar zit er wel een geniaal citaat tussen, maar dat verdrinkt dan steeds tussen de bergen schoonschrijverij die het omringen. Bill zal zich niettemin kostelijk geamuseerd hebben met het schrijven van de rijmpjes die de heksen prevelen.

Zo zal het altijd wel gaan tussen Shakespeare en mij: alle ingrediënten voor een tijdloos meesterwerk zijn aanwezig, maar door de houterige formuleringen blijft het teveel ter plaatse trappelen. De rivaliteiten, de drang naar macht, de voorspellingen, Lady Macbeths neurosen, Macbeths waanvoorstellingen, de onmogelijkheid om aan zijn voorspelde lot te ontsnappen: het steekt verbazend goed in elkaar, maar toch mis ik iets. Graag had ik wat meer te weten gekomen over het schrikbewind dat Macbeth vestigt en had ik zijn karakter wat ingrijpender willen zien veranderen. Ook het einde wordt wel heel snel afgeraffeld. Ik snap dus nog altijd niet waarom Shakey altijd de grootste schrijver aller tijden moet en zal zijn.

avatar van Halley23
4,5
Halley23 (moderator)
In een nieuwe vertaling van Peter Verstegen en toegelicht door dezelfde deze maand verschenen bij De Wilde Tomaat .

avatar van manonvandebron
4,5
The Scottish Play gaat over een schurk met een geweten. Interessanter dan de opeenvolging van moorden is de manier waarop de twee hoofdpersonages omgaan met hun schuldgevoelens. De protagonist worstelt met z'n geweten vóór de eerste moord. Z'n vrouw is te laf om zelf een moord te plegen, maar ze zet hem er wel toe aan. Door de wroeging achteraf gaat ze slaapwandelen. Allebei laten ze zich leiden door hun heerszucht.

De bovennatuurlijke elementen wekken de indruk dat alles voorbestemd is. Er zijn geesten en verschijningen, en vooral de karikaturale heksen als omkadering. De eerste voorspelling komt snel uit, om duidelijk te maken dat de Weird Sisters echt helderziend zijn. Daarna moeten de andere voorspellingen ook uitkomen, zelfs als die onmogelijk lijken. Macduff is geboren met een keizersnede. James I zag zichzelf als een nakomeling van Banquo, dus komt de voorspelling van die nazaten pas achteraf uit.

Om z'n taal natuurlijker te doen klinken gebruikte Shakespeare enjambementen, waarbij de spreekpauze niet op het einde van de versregel valt. Wassail en posset zijn warme mengsels met wijn. Favoriete quote: “By the pricking of my thumbs, something wicked this way comes.”

avatar van mjk87
3,5
Ik zag de nieuwste verfilming (van Coen met Denzel Washington als Macbeth) en dacht, ach, laat ik deze ook maar eens direct lezen dan. De film kende grotendeels hetzelfde script met de originele teksten, dat maakte het wel wat makkelijker het Engels te begrijpen doordat ik tijdens de film al goed lette op het Engels dat men zei en de Nederlandse ondertiteling erbij.

Enfin. Voor een toneeltekst heel goed. Mooi geschreven (al is het soms iets te veel mooischrijverij waarbij de inhoud wat naar de achtergrond verdwijnt), overzichtelijk qua structuur en op momenten ook boeiend. Dit is een verhaal van dik 400 jaar oud maar nog steeds actueel en er zijn legio voorbeelden in de huidige wereld te vinden die qua inhoud lijken op de basis.

Niettemin, het blijft toneel en ik lees liever een roman. Toneel blijft altijd wat afstandelijk waardoor de tekst best op een bepaald niveau door mij gewaardeerd wordt, maar echt puur leesplezier ontbreekt vaak. Ook bij deze Macbeth. 3,5*.

Gast
geplaatst: vandaag om 23:19 uur

geplaatst: vandaag om 23:19 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.