menu

Butcher's Crossing - John Williams (1960)

mijn stem
4,09 (81)
81 stemmen

Engels
Avontuur / Historisch

239 pagina's
Eerste druk: Macmillan US, New York (Verenigde Staten)

Amerika, 1870. De jonge Will Andrews stopt met zijn opleiding aan Harvard en trekt westwaarts op zoek naar avontuur, naar het echte Amerika. Als hij na een lange reis aankomt in het van god en iedereen verlaten dorp Butcher’s Crossing in Kansas neemt Andrews een ingrijpend besluit: hij gaat mee op wat een van de laatste grote jachten op de bizon zal zijn, een dier dat vrijwel uitgeroeid is door de handel in huiden. De ervaren jager Miller leidt de expeditie naar een kudde van duizenden bizons in een verstopte vallei. Terwijl Miller als een bezetene in de weer is om elke nog levende bizon te doden, worden de mannen in het nauw gedreven door de snel invallende winter en leert Andrews meer van zijn land dan hij ooit had kunnen voorzien.

zoeken in:
avatar van liv2
4,5
liv2 (crew)
Wordt uitgegeven in vertaling door Lebowski.



avatar van eRCee
Beter dan Stoner dus, als we Rob van Essen mogen geloven. Gaat op de lijst.

avatar van liv2
4,5
liv2 (crew)
Bij mij ook, krijgt overal geweldige kritieken en ik vond Stoner best wel een goed boek.


avatar van Jasper
4,0
Uiteraard wordt 'Butcher's Crossing' direct vergeleken met 'Stoner'. Mijn advies: niet doen. 'Butcher's Crossing' is een totaal andere roman. Deze historische roman over de Manifest Destiny, de pioniersmentaliteit, van de Amerikanen in de negentiende eeuw laat zich lezen als een western, maar is tegelijkertijd een doorprikken van (wild west) mythes en een coming-of-age-verhaal.
Wellicht is de beste vergelijking met 'Stoner' nog wel dat het een flinterdun verhaal is vol met enorm rijke personages.
Lezenswaardig? Zeer zeker. Vier sterren dus.

avatar van Rudi S
4,5
Butcher's Crossing is inderdaad iets compleet anders dan Stoner.
De overeenkomst tussen Stoner en Butcher's Crossing is dat het prachtige vertellingen zijn, sober maar boeiend beschreven.
Stoner vind ik dan nog mooier dan dit boek, maar ook Butcher's Crossing is een prachtig verhaal.
John Williams is echt een geweldige verteller.

avatar van liv2
4,5
liv2 (crew)
john Williams is een meester in het oproepen van indrukken, beschrijven van geuren en kleuren, kortom in het tot leven brengen van de omgeving. In een zeer sobere, misschien wel kale stijl, slaagt hij erin de lezer te laten 'deelnemen' aan een barre tocht. Je ziet , ruikt en voelt als lezer wat de personages zien, ruiken en voelen. Echt indrukwekkend vond ik dat. Dit boek was voor mij niet een 'western' zoals die meestal gebracht wordt, nl. avontuur, maar eerder een reis. Een reis vanuit je zetel. Mee op bizonjacht. Heel erg genoten van dit boek.

avatar van Pythia
De verbeelding van de lezer wordt niet uitgedaagd. Er wordt nog net niet verteld hoeveel poten er onder een stoel zitten maar alle overige details worden vermeld. Niet mijn soort boek. Ik ben vast de enige die het niet uitleest

avatar van liv2
4,5
liv2 (crew)
Pythia schreef:
De verbeelding van de lezer wordt niet uitgedaagd. Er wordt nog net niet verteld hoeveel poten er onder een stoel zitten maar alle overige details worden vermeld. Niet mijn soort boek. Ik ben vast de enige die het niet uitleest


Ik snap je. Maar juist dat, en de manier waarop de schrijver dit doet vond ik het sterkste aan het boek.

avatar van Pythia
Misschien moet ik het later nog eens proberen en de 'flow' te pakken krijgen als ik meer tijd heb en langer achter elkaar kan lezen? Ik houd het in gedachten.

avatar van ...stilte...
4,5
Zo langzaam mogelijk heb ik het proberen te lezen...en nog was het zo uit!

avatar van Bassievrucht
4,5
Nog beter dan Stoner, wat mij betreft. Maar eerlijk is eerlijk, de verschillen tussen de verhalen zijn immens. Eigenlijk is de enige overeenkomst de ingetogen en ragfijne stijl van John Williams. Deze roman spreekt mij echter nog meer aan. Er gebeurt ook iets meer. Ik heb geen kennis van het leven van Williams, maar als hij een door de wol geverfde bizonjager is geweest, dan geloof ik dat zonder meer. Het verhaal komt op ongekende manier tot leven door de minutieuze beschrijvingen van de tochten, de natuur, de bizons, de jacht en de spanningen tussen de mannen. Ik kom superlatieven tekort, dus ik houd het hierbij. Aanrader.

avatar van psyche
4,0
psyche (crew)
Jasper schreef:
Uiteraard wordt 'Butcher's Crossing' direct vergeleken met 'Stoner'. Mijn advies: niet doen. 'Butcher's Crossing' is een totaal andere roman. Deze historische roman over de Manifest Destiny, de pioniersmentaliteit, van de Amerikanen in de negentiende eeuw laat zich lezen als een western, maar is tegelijkertijd een doorprikken van (wild west) mythes en een coming-of-age-verhaal.
Wellicht is de beste vergelijking met 'Stoner' nog wel dat het een flinterdun verhaal is vol met enorm rijke personages.


Niets aan toe te voegen. Getwijfeld over een 3,5 en 4 ... wordt 4*

4,0
Butcher's Crossing is, zoals hierboven al meerdere malen aangegeven, een heel ander boek dan Stoner. Toch houdt de schrijver wel een zelfde soort sfeer er in. Het boek pakte mij in het begin niet maar naarmate de pagina's voorbij gingen, zorgde het er wel voor dat het boek meer ging leven. Logischerwijs door de uitgebreide uitzetting van geur en kleur. Vooral het gevoel van leegte welk beschreven wordt, komt goed binnen.

Ik heb het zojuist vijf geleden uitgelezen en de laatste pagina's zijn erg mooi en somber beschreven. Het is erg herkenbaar voor mij om "iets" te zoeken door middel van een reis en er achter te komen dat je niets vindt.

Het einde heeft een hoop goed gemaakt. *4

avatar van david bohm
4,5
Bijzonder sfeervol boek waarbij je tijdens het lezen een beeld van het cowboy gebeuren krijgt en van de jacht op bizons al helemaal. Ook de psyche van de hoofdpersoon is raak omschreven.

avatar van Thomas83
4,0
Prachtig. De vertelstijl alleen al spreekt me aan. Eenvoudig, maar Williams weet wat mij betreft net de juiste details naar voren te halen om me helemaal in het verhaal te zuigen. Of nou ja, verhaal, avontuur of beproeving is beter verwoord. Mooi al die ontberingen die de personages doormaken, en de onderlinge spanningen. De karakters zijn ook erg sterk zonder dat er nou echt veel aandacht aan ze wordt besteed. Er zitten zelfs maar weinig dialogen in de boek. Je leest elke keer weer hoe ze zwijgen.

Ook mooi is hoe je door het boek heen echt merkt hoe Andrews geestelijk en lichamelijk veranderingen ondergaat. Op het zo mooi sombere en wrange einde is hij niet meer helemaal dezelfde persoon. Dat einde is haast perfect. Het ongeluk tijdens de oversteek van de rivier vond ik best wel pijnlijk, ook al kon je natuurlijk wel aan zien komen dat het niet voorspoedig zou eindigen. En daarna geeft het verdere verloop van het verhaal en de deceptie voor vooral Miller eigenlijk juist wel een mooi soort genoegdoening. Dat gesprek met McDonald blijft ook erg hangen en komt niet verwonderlijk in citaten ook steeds weer terug in de recensies. 4.0*.

avatar van Bruno_6
4,5
Heart of Darkness meets Moby Dick.

avatar van Theunis
4,5
Na Stoner, mijn tweede John Williams. Een prachtboek. Ik las het boek in het Engels en ik moest er even inkomen, omdat Williams heel gedetailleerd schrijft. En dat is meteen waardoor je, anderzijds, ook vrij snel het boek bent ingezogen. De beelden die Williams weet op te roepen doen niet alleen qua decor, Kansas in 1870, denken aan de oude westerns, maar ook door de traagheid die Williams weet op te roepen door heel uitvoerig en in detail te beschrijven wat er zich rondom Will Andrews afspeelt. Geuren, geluiden, beelden. De personages, Will en de drie anderen, worden uitvoerig beschreven. Het onderlinge contact tussen de personages is prachtig beschreven en voegt een mooie spanning toe. Het verhaal is simpel en in een paar zinnen na te vertellen. De kracht ligt vooral in de beleving, want je kunt je bijna voorstellen dat je samen met de vier mannen, in Amerika in 1870, op bizonjacht bent geweest.

avatar van arnoldusk
4,0
Een sterke, trage vertelling, ware het niet dat ik op het eind iets van leegte voelde ontstaan in het boek. Een soort van afgeraffeldheid die mij na al die mooie teksten niet kon bekoren.
Het mooiste fragment is ongetwijfeld wanneer hij bij zijn oude semi-geliefde op het bed ligt voor dagen aan een stuk. Het feit dat hij daar zijn 'nieuwe ik' zo naar voren voelt komen is prachtig verwoord, hij heeft geen zicht meer op tijd en ruimte, net als op het bergplateau waar hij het land niet meer van berg kan onderscheiden en waar de tijd maandenlang is losgelaten. Het is dan ook definitief: hij is een ander persoon en kan nooit meer terug, hij moet vooruit...

avatar van ...stilte...
4,5
Grappig, want juist die leegte op het eind is voor mij de kracht van het boek.

avatar van arnoldusk
4,0
Ja ik dacht er later nog over na. Het is niet goed geformuleerd door mij. Het is meer de 'leegte na de leegte'. Het gedetailleerde beschrijven van de tijd (non-tijd) in de wildernis is vele malen mooier dan het relatief gehaaste beschrijven van de tijd na terugkomst. Wellicht is dat inherent aan de omgeving waar Will in verbleef, maar dat laatste stuk deed daarom een beetje 'leeg' aan.

*toch even naar 4 sterren....

avatar van ...stilte...
4,5
"Leegte na de leegte"...mooi gezegd. Ik ben het ergens wel met je eens en misschien had het ook wel een paar pagina's eerder mogen eindigen i.p.v. er een afgerond verhaal van te maken.
Het Lucky Luke "Lonesome cowboy" einde daarentegen is wel weer erg mooi en doet me aan een zen uitspraak denken: "Binnen het niets is een weg"

Gast
geplaatst: vandaag om 06:14 uur

geplaatst: vandaag om 06:14 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.