menu

Le Mur - Jean-Paul Sartre (1939)

Alternatieve titel: De Muur

mijn stem
3,97 (52)
52 stemmen

Frans
Ideeƫnliteratuur / Psychologisch

222 pagina's
Eerste druk: Editions Gallimard, Parijs (Frankrijk)

'De muur' bevat vijf novellen waarin Jean-Paul Sartre een onconventioneel beeld van de werkelijkheid geeft, en tevens een onuitgesproken maatschappelijke, maar vooral psychologische kritiek op het schijnleven van de mens. Sartre plaatst de mens in uitzonderlijke situaties, zoals in het titelverhaal, waarin een terdoodveroordeelde in de Spaanse burgeroorlog een nacht doorbrengt in een cel, voordat hij geëxecuteerd wordt. Alle normen en vooroordelen hebben geen waarde meer. In ´De kamer` en ´Intimiteit` is het onderwerp een tot in het absurde doorgevoerde huwelijkstrouw, waardoor een gevestigde instelling als het huwelijk bijna iets verbodens krijgt. ´Herostratos` is het verhaal van een man die zijn medemens haat, maar een onbegrensde eerzucht heeft. ´De jeugd van een leider` is de fictieve jeugdbiografie van een toekomstige ´chef`.

zoeken in:
avatar van Freud
5,0
Geweldige bundel! Le Mur is prachtig geschreven en werkt enorm beklemmend en daarnaast komt het haast realistisch over (enkel zonde van het einde, dat is de eerste keer wel leuk, maar te vrijblijvend voor een verhaal als dit), maar het allerbeste verhaal hieruit is toch L'Enfance d'un Chef. Verbluffend hoe in dat verhaal met je verwachtingen wordt gespeeld, en hoe trefzeker de psychologie van het hoofdpersonage wordt getekend. Daarnaast bevat de bundel nog Erostrate (een verhaal waarin wordt vertrokken van het feit dat Herostrates, de man die de bibliotheek van Alexandrië in brand heeft gezet, nog algemeen bekendheid geniet, terwijl niemand nog kan achterhalen wie de architect is van diezelfde bibliotheek, met andere woorden, de vernieler krijgt eeuwige roem, de schepper is al lang vergeten), La Chambre (een nogal vaag verhaal waar ik niet goed weg mee wist, maar tegelijk erg fascinerend, over liefde en waanzinnigheid) en Intimité.

avatar van eRCee
3,5
Nu dan alsnog de hele bundel gelezen. Over het titelverhaal is hier al terecht opgemerkt dat het een beklemmende beschrijving biedt van de laatste nacht van een terdoodveroordeelde, maar dat het min of meer verpest wordt door het einde. Het absurdisme is hier niet ver weg. De twee volgende verhalen onderhouden maar raken voor mij niet iets wezenlijks aan. Het venijn zit hem echter in de staart: eerst Intimiteit en daarna De jeugd van een leider, dat zijn twee sterke staaltje van psychologische verhalen. Bij Sartre is het niet zozeer de stijl die indruk maakt, noch werkelijk verteltalent, maar toch vooral het nadenken over menselijk gedrag. Hij slaagt in het slotverhaal in iets waar bijvoorbeeld Haneke met Das Weisse band tevergeefs naar heeft gezocht. Knap.

Gast
geplaatst: vandaag om 12:38 uur

geplaatst: vandaag om 12:38 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.