Leve het Ouder Worden! - Bert van Nieuwenhuizen (2004)

Op deze site diverse boeken te vinden onder ‘Ouder worden’.
Mmm. Niet overal even vrolijk over …
Misschien dat dit wat is, aan het eind van deze maand toch in de buurt Grijs! Art on Aging

Eens kijken of er in de museumshop o.i.d. interessant ‘Leesbaar’ werk te vinden is …

In 2012 werd het boek in herziene versie opnieuw uitgegeven met als hoofdtitel 'De Zilveren Stroom' en 'Leve het ouder worden' als subtitel. Een boek met een positieve boodschap voor gezonde actieve ouderen.

Met het huidige AOW-debat in het achterhoofd, toch nog een paar opmerkingen. Steeds meer is er een tweedeling ontstaan tussen ouderen die het financieel ruim hebben en de AOW-ers die, met een klein pensioentje, alleen op een huurflatje zitten en die ieder dubbeltje moeten omdraaien. Ouder worden kan heel prettig zijn voor senioren met een eigen huis dat afbetaald is, die actief zijn in de tennisclub en mooie reizen maken. Hebben ze zorg nodig, dan kopen ze dat in en wonen in een gerieflijke residentie aan de bosrand. Des te groter is het leed als dat wegvalt. Ik werk op een opnameafdeling voor ouderen (60+) met cognitieve en psychiatrische problemen.

Vaak komen mensen met een crisismaatregel binnen, uit een vervuild huis, eenzaam en verwilderd. Zo heel leuk is het dan niet om oud te zijn. Al zijn er altijd kleine lichtpuntjes. Zo'n opname is geen luxe. Veel te makkelijk zijn de verzorgingshuizen ruim een decennium geleden gesloten, vanuit de opportunistische gedachte dat die niet meer nodig zouden zijn. De demografische gegevens zijn duidelijk. Wie in 1946 is geboren (en dat zijn er veel) wordt dit jaar 80. Fijn als je nog fit bent, maar een dementie (volksziekte nummer één! ) houd je niet tegen. De piek van de geboortegolf valt in 1969. Je kunt uitrekenen wanneer die 80 zullen zijn. Ook kun je uitrekenen dat er dan geen jongeren meer zijn die aan het bed staan. Dat weet het CBS al zeker 30 jaar. Maar dat lijkt nu ineens een probleem. Over de rijke gezonde ouderen maak ik me geen zorgen. Die redden zich wel.

Alles is te koop. Behalve gezond oud worden. Daarvoor heb je goede genen nodig, rijke ouders en een beetje geluk. En een hogere opleiding. Want pakjesbezorgers, zorgwerkers, productiekrachten en 'zelfstandigen' in zware beroepen lopen een hogere kans eerder uitgeschakeld te raken.

Wat het boek betreft: fijn dat ouderen zoveel geld uitgeven, heel goed voor de economie en voor de mooie oude dag. Op de geestelijke rijkdom die ze meebrengen wordt al een stuk minder prijs gesteld. En in het stemhokje doen ze soms rare dingen, vrees ik.

Het klopt in grote lijnen wat je schrijft Wandelaar, althans ik herken wat je schrijft. En nu dan die AOW leeftijd (weer) wordt verhoogd denk ik daar over na. AOW als basisinkomen voor ouderen, voortkomend uit de Noodwet Ouderdomsvoorziening (1947) van Willem Drees en oorspronkelijk bedoeld als aanvulling vanaf 65 jaar, groeide uit tot een volwaardig sociaal minimum.
Ik ben met vervroegd pensioen gegaan waarbij het nog een paar jaar duurt voordat ik AOW krijg.
Maar na vele jaren GGZ werk (meerdere functies, vaak naast elkaar) vond ik het meer dan genoeg, letterlijk van de een op andere dag.
Ik doe behalve mantelzorg ook vrijwilligerswerk omdat ik wel maatschappelijk betrokken wil blijven. Net als veel dingen die ik fijn vind en waar ik gewoon geen tijd (meer) voor had toen ik nog werkte. Ik dacht aanvankelijk: hoe deed ik dat eerst toen ik werkte, die leuke dingen. Nou, niet …
Op een bepaalde leeftijd zit je tussen generaties in en wordt er evengoed nog een beroep op een mens gedaan. Onder andere door het stoppen van maatschappelijke ‘zekerheden’. Uitgerekend t.b.v. ouderen die zorg vragen…

Het maakt denk ik eveneens uit of iemand alleen is of samen om een keuze te (kunnen) maken om eerder te stoppen (ik sprak gisteren een oud collega, ze werkt net als ik deed voor zichzelf èn in loondienst maar partner uit het huis gekocht na een scheiding … dus meer hypotheek geen betaalbare huurwoning te vinden). Ben ik financieel rijk of arm? Geen van beide; ja het is duurder om je pensioen naar voren te halen. Maar ik heb ‘alles’ om menswaardig te bestaan. Misschien juist wel die keuze gemaakt omdat ‘gezondheid’ onbetaalbaar is en ik het nu nog ben. Er is zingeving, er is ‘vrijheid’. Dat is evengoed rijkdom.

Waarom denk ik na over die AOW? Die inderdaad echt niet vreselijk hoog is, maar waar een mens, althans veel mensen over na kunnen denken van te voren. Wat wil ik als ik 60, 65, 70, etcetera (als je die leeftijd haalt) met mijn leven. Hoe? Moet of kan ik me daarop voorbereiden?
Ik heb geen voor iedereen pasklaar antwoord helaas.

Ik ben wel benieuwd hoe andere mensen dat doen maar vind tot nu toe weinig boeken in bredere lijn. En dan het liefst in éen boek ervaringen als doorsnede van de maatschappij …

Nog niet met pensioen, maar met 63 jaar ben ik wel daarnaar op weg. Ik herken vooral dit heel goed. Er wordt een beroep op je gedaan. Ook omdat je kennis van zaken hebt. Sociale zekerheid hoeft niet te betekenen zorg van wieg tot graf, maar wel voor iedereen toegankelijke basisvoorzieningen, ongeacht de conjunctuur van het moment. Daar hebben we jarenlang premie voor betaald. Ik laat de politiek erbuiten, maar waarom geen reservisten in de zorg inzetten? En wat dit boek nog betreft: de foto met een stel samen op de omslag, vrolijk in de duinen zoals op de omslag van 2012, is een ideaalbeeld dat met de werkelijkheid vaak maar weinig klopt. De meeste ouderen van 80+ zijn alleen. En kinderen, als die er zijn, hebben het vaak te druk. Ik somber niet hoor, maar een beetje realisme past wel.