De Maakbare Man: Notities over Transseksualiteit - Maxim Februari (2013)
Nederlands
Autobiografisch / Ideeënliteratuur
127 pagina's
Eerste druk: Prometheus,
Amsterdam (Nederland)
Zodra je aan de buitenwereld laat weten dat je verder wilt leven als man, krijg je algauw met vreemde vooroordelen over mannelijkheid te maken. Zo blijkt geslachtsverandering een goede aanleiding eens na te denken over mannelijkheid en vrouwelijkheid. De maakbare man biedt daarom niet alleen een aantal wetenswaardigheden over hormonen en lichamelijke veranderingen, maar gaat ook kort in op verschillende sociale aspecten van de transitie. Zeer uiteenlopende vragen komen in vogelvlucht aan bod. Wat is het verschil tussen sekse en gender? Is je partner nu opeens heteroseksueel? Zijn er etiquetteregels rondom geslachtsverandering? Krijgt een nieuwe man een adamsappel? Hoe is transitie wettelijk geregeld? Wat is een cisman? En hoe zat het toch met koningin Christina van Zweden?
Zoals wel meer niet blijkt, wat ook de reden van het schrijven van dit werkje was; voor eens en altijd alle vragen beantwoorden en vooral duidelijk maken wat je niet moet vragen. Want zo is hij wel, De rest past zich maar aan en de overgang van sekse is heel normaal, de rest moet alles maar accepteren alsof dat al jaren zo is en vooral niet vragen naar haar seksleven. Want, dat vraag je ook niet aan een normaal persoon. En dat alles moet maar eenvoudig worden doorgeveord, van je paspoort tot in de sport. Rustig aan hè.
Dan denk ik, ten eerste is dit wel heel bijzonder en die vragen zijn vanuit oprechte interesse en niet geheel vreemd. Dus zeur niet zo. Ten tweede vind ik ook dat hij kan accepteren dat hij als vrouw is geboren. De lelijke jongen krijgt ook niet het mooiste meisje (tenzij je midvoor bent van de gemiddelde betaald voetbalclub) en laag intelligent persoon zal geen miljoenen bij een bank verdienen als CEO. Dit is wat de natuur ons geeft: leef daar dan naar. En ja, als zij zo duidelijk haar standpunten inneemt, dan doe ik dat ook.
Maar hoe dan ook, het intrigeert wel en is interessant en aangenaam leesvoer.
Tegen het einde wordt het allemaal minder interessant. Haar belerende toon verdwijnt en ze somt nog wat liedjes, films en bekende transseksuelen op maar dat lijkt niet bij de rest te passen en was ook niet heel erg boeiend. Daarom krap aan een voldoende, 2,5*.