menu

Memorial do Convento - José Saramago (1982)

Alternatieve titel: Memoriaal van het Klooster

mijn stem
3,85 (10)
10 stemmen

Portugees
Romantiek / Historisch

320 pagina's
Eerste druk: Caminho, Lissabon (Portugal)

Dit boek verteld het verhaal van de bouw van een klooster in de achttiende eeuw. Aanleiding daarvoor was de gelofte van Dom João V, koning van Portugal, een klooster te bouwen als er een kind geboren zou worden uit zijn huwelijk met Maria Ana van Oostenrijk. Het kind kwam er en daarmee kreeg Portugal in het plaatsje Mafra een van zijn grootste religieuze bouwwerken. Maar er is een keerzijde: jarenlang geploeter en gezwoeg, terreur van de Inquisitie, dwangarbeid, armoede en lijden van het gewone volk, kortom alle narigheid die voortkomt uit de grootheidswaan van een vorst.

zoeken in:
avatar van cortez
4,0
Het verwondert me enigszins dat hier nog geen berichten gepost werden daar dit boek toch als één van Saramago's meesterwerken beschouwd wordt.

In zijn typische afstandelijke, beschouwende en gecompliceerde stijl beschrijft Saramago de lotgevallen van Baltasar en Blimunda. Baltasar, een soldaat die zijn linkerhand verloor tijdens de oorlog en nu een haak als hand heeft en Blimunda, zijn toegewijde vrouw die doorheen mens en aarde kan zien, tenzij ze reeds gegeten heeft. De buitenissigheden die de twee hoofdpersonages typeren, geven meteen een goed beeld van het magisch realisme dat Saramago hier tentoonspreidt. Ook de verhaallijn omtrent de passarola (passarola), die later ook in 'Secretum' van Mondaldi & Sorti wordt opgevoerd, past binnen de context van het magisch realisme.

De levensgeschiedenis van Baltasar en Blimunda loopt parallel met de bouw van het klooster te Mafra. Op het cynische af, toont Saramago ons hoe de onbezonnen beslissingen van de gezagsdragers hun consequenties hebben voor de man met de pet.

Hoewel het, vooral styllistisch dan, allerminst een gemakkelijk boek is, vind ik dit toch een absoluut literair meesterwerk: humoristisch, belerend, avontuurlijk, ontroerend, spottend...

avatar van eRCee
4,0
Mijn zesde Saramago al weer, de laatste jaren doe ik er één per jaar, en hoewel ik eigenlijk nooit aan hele hoge scores kom reken ik de Portugees wel tot mijn favoriete hedendaagse auteurs. Aan de drie kwaliteiten die ik hierboven al noemde, stijl, humor, mededogen, moet ik nog toevoegen dat Saramago een geweldige fantasie heeft, en als geen ander een verhaalsetting kan creeeren. Wat Memoriaal van het klooster betreft sluit ik me aan bij de mooie review van cortez, met uitzondering van de typering afstandelijk (hoewel ik begrijp waar op wordt gedoeld). Meer nog dan een aanklacht tegen de wereldlijke en met name geestelijke gezagsdragers is deze roman een lofzang op de gewone, kleine man (en vrouw) en op mensen die tegen de stroom durven in te gaan, anders durven te denken, de buitenbeentjes en verschoppelingen. Saramago beschrijft zijn hoofdpersonages zelfs met zoveel genegenheid dat je eigenlijk een beetje verliefd wordt op Blimunda, hoewel ze nauwelijks aan het woord komt. Heel soepel lezen doet het verhaal helaas niet, en ondanks de soms hilarische of ontroerende passages kost het daardoor wat moeite om door het boek heen te komen. Het einde is erg mooi. Maar gewoon een geweldige schrijver die Saramago, voor het bewijs zie mijn eerdere post.

Gast
geplaatst: vandaag om 03:40 uur

geplaatst: vandaag om 03:40 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.