menu

Dubliners - James Joyce (1914)

Alternatieve titel: Dublinezen

mijn stem
3,79 (58)
58 stemmen

Engels
Sociaal

278 pagina's
Eerste druk: Grant Richards, Londen (Verenigd Koninkrijk)

In vijftien verhalen schetst Joyce het leven van de Ierse middle class. De hoofdpersonen van de eerste verhalen zijn kinderen, waarna de hoofdpersonen steeds ouder worden per verhaal en ook steeds meer ontwikkeld.

zoeken in:
avatar van Arkadi
3,5
Mooie verhalen waar voor mij 'Grace' en 'the dead' er uit sprongen.

4,0
Erg wisselende bundel. Niet qua stijl, want die is altijd goed, maar in hoeverre ik door de verhalen geraakt werd. The Dead is echt grandioos goed. En A Little Cloud en Counterparts verdienen ook een vermelding. Misschien zijn dat nog wel het beste verhalen van de bundel. Al met al toch 4 sterren.

avatar van Sammael
4,0
Een boek dat nogal overschaduwd is door de andere werken van Joyce, maar toch is Dubliners zeker niet slecht te noemen. Een serie korte, maar qua thematiek verwante verhalen vertellen over de levens van inwoners van Dublin die proberen aan hun huidige, beklemmende levens in de stad te ontsnappen. Niet all verhalen zijn even goed, maar de meeste vond ik toch erg mooi. Aanraders zijn wat mij betreft Eveline, A Painful Case, en The Dead. 3,75*, en voorlopig rond ik naar boven af.

3,0
The Dead is een prachtig verhaal.

5,0
Prachtige bundel! Vooral het verhaal "the Arab" vond ik geweldig. 5*

avatar van JJ_D
2,5
Grappig hoe iedereen blijkbaar zijn favoriete kortverhaal heeft. Persoonlijk vond ik vooral 'A painful case' (zeer ontroerend) en 'A little cloud' (met een briljant einde!) er uit springen, met 'The dead' (veel ballast, maar de laatste tien pagina's zijn prachtig) op de derde plaats. In de andere verhalen mis ik een beetje het "menselijke". Joyce toont zich in 'Dubliners' nochtans een zeer empirisch schrijver: het zintuiglijke staat centraal en dat zorgt ervoor dat elk verhaal bulkt van de beschrijvingen. Die raken me echter niet en slepen me ook niet mee. Psychologisch bleef ik, door die klemtoon op het beschrijvende, ook op mijn honger. En van de anti-climax die Joyce bijna altijd denkt te moeten inlassen (om toch maar modernist te zijn?) heb ik echt niet kunnen genieten. Veelal ontging de essentie mij volledig.

Bovenstaande kritiek verbaast me overigens, zeker gezien ik 'Portrait of the artist as a young man' wél goed en intrigerend vond. Dat boek loopt immers over van de bijna tastbare gevoelens. 'Dubliners' is - denk ik - abstracter en ik zag vaak absoluut niet in waar het allemaal om draaide. Stilistisch lijkt het boek me ook maar gewoontjes en historisch ben ik niet echt geïnteresseerd in wat 'Dubliners' zegt over het Ierland van rond de eeuwwisseling. Een boek waar je dus misschien gewoon ouder voor moet zijn...? (Of beter moet kunnen lezen?)

avatar van andreas
4,5
In “Dubliners” schrijft James Joyce enkel essenties neer en de stijl is daar volledig op geënt. Elk verhaal is hypergeconcentreerd. Het is alsof hij een heel leven kan filteren en het tot een cruciale scene herleiden. Die scene is dan lang genoeg om een personage te schetsen en in het kantelmoment schuilt de rest (een heel verleden of een hele toekomst). De diepgang is enorm, zowel op sociaal-kritisch als existentieel vlak. Neem daarbij de extra dimensie die door de tijds- en plaatsgebondenheid ontstaat en je krijgt een weergaloze verhalenbundel. Zeker voor wie nog geen ervaring heeft met kortverhalen zou de kennismaking hiermee verpletterend moeten zijn.

avatar van mjk87
3,5
Wisselende bundel van Joyce. Gelukkig kiest hij wel voor een gemene deler bij een verhalenbundel, en laat de hoofdpersoon steeds ouder worden per verhaal. Daardoor leest het meer als een boek en is consistenter, ondanks steeds wisselende verhalen en hoofdpersonen.
Ook de kwaliteit verschilde per deel. Veel verhalen kende ook niet echt een plot, een echt begin en eind, maar waren eerder een sfeerimpressie van het leven in Dublin Die sfeer is overigens altijd goed, maar niet elk verhaal is daardoor even sterk. Wel zijn er genoeg boeiende stukken, en tezamen met een sterke schijfstijl is dit werkje zeker waard gelezen te worden. Geen Ulysses, maar ik kijk wel uit naar ander werk van Joyce.

avatar van liv2
liv2 (crew)
Nieuwe vertaling door het vertalersduo Bindervoet en Henkes: januari 2016

avatar van Raskolnikov
3,5
Schijnbaar willekeurige momenten, in de levens van schijnbaar willekeurige Dubliners. Het zijn vaak momenten van zelfinzicht, al gaat dat meestal niet zonder pijn. We zien de Dubliners dan ook in kwetsbare momenten. Onder het gebral of het kokette gedrag, schuilt vaak onzekerheid, om niet te zeggen een minderwaardigheidscomplex. Misschien is dat nog wel wat de meeste personages, als wellicht typisch Iers, kenmerkt in deze bundel; altijd in verhouding te staan tot mensen die geslaagder zijn, hoger op de ladder staan. Daarmee samenhangend is de bundel werkelijk doordesemd met de lastige verhouding tussen katholieken en protestanten, en tussen volbloed Ieren en zij die met Engeland sympathiseren. Dat speelt in haast elk verhaal een onderliggende rol, vaak subtiel verstopt in bepaald taalgebruik of de namen van personages. Voor een goed besef van deze subtiliteiten kan de hedendaagse lezer niet zonder het uitgebreide notenapparaat zoals bijv. de Penguin-uitgave kent. Dat is typisch voor de manier van schrijven van Joyce; boordevol verwijzingen en details die alleen de goed ingevoerde lezer (of in dit geval: de Dublinse tijdgenoot) zullen oppikken, maar die wel het verhaal achter het verhaal vormen. In Ulysses zou Joyce die werkwijze natuurlijk nog veel verder doorvoeren.

Mooi vond ik verder de verschillende schrijfstijlen die Joyce al toepast. Sommige verhalen zijn zeer verstild en introspectief (Eveline), andere verhalen nogal boertig (Grace) of toneelstukachtig (Ivy Day), terwijl het slotstuk The Dead weer een stuk ambitieuzer van opzet is, eerder een novelle. Ook de opbouw, van jeugdige personages naar ouden van dagen, is mooi gevonden. Dit geeft nog wat extra kracht aan het geheel, welke in dit geval zeker meer is dan de som der delen.
3,5/5

avatar van Theunis
3,0
Wisselende bundel, met A painfull case als hoogtepunt.

Gast
geplaatst: vandaag om 00:47 uur

geplaatst: vandaag om 00:47 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.