Over de Affaire Padilla: Nawoord bij 'Het Woord bij de Daad' - Harry Mulisch (1971)

Ergens halverwege zegt Mulisch dat er van martelen om iemand te dwingen namens het regime te spreken en dat regime publiekelijk te steunen geen sprake kan zijn, want in regimes waarvan bekend is dat men er martelt komen zulke publieke steunverklaringen niet voor. Volgens mij klopt dat niet, maar eerlijk is eerlijk, de man heeft ergens wel gelijk. Vaak zijn er vermoedens van martelen, maar waar het zeker is... Allicht zit er iets anders achter, daar waar bekend gemarteld wordt heeft men allicht helemaal geen behoefte aan publieke steun en is de angst voldoende.

Enfin, dat is wel wat Mulisch boeiend maakt. Jammer dat de rest van dit werkje echt een aanhangsel is bij zijn Cuba-verhaal en wat rommelig is en verder weinig toevoegt. Alsof Mulisch nog wat gedachtes kwijt wilde, maar verder niet echt erover heeft nagedacht hoe dat te verwerken. 2,5*.