The Tesseract - Alex Garland (1998)
Alternatieve titel: De Tesseract
Engels
Psychologisch
226 pagina's
Eerste druk: Viking,
Londen (Verenigd Koninkrijk)
De zon daalt over Manila. Sean wacht in een vervallen hotelkamer op de mestizo gangster Don Pepe. De spookachtige sfeer die de kamer uitwasemt wordt versterkt door de hitte, het feit dat de beddenlakens doordrenkt zijn van bloed, de telefoonlijn dood is, en er een stalen plaat over het kijkgaatje in de deur is geschoven... Elders wacht Rosa, een dokter, op de terugkeer van haar man. Terwijl ze de kinderen in bed stopt, denkt ze terug aan haar jeugd, en het kustdorp waar ze opgroeide. Ondertussen bedelt de dertien jaar oude Vincente van de automobilisten die Roxas Boulevard passeren, ondertussen uitkijkend naar de vreemde man die in het duurste appartementencomplex van de stad woont en bereid is te betalen voor de dromen van kinderen. Onvermijdelijk zullen deze drie levens vannacht met elkaar in aanraking komen.
De levens van de verschillende personages worden zeer interessant uiteen gezet. De manier waarop ze samenkomen is niet bijzonder inventief of origineel, maar wel mooi. Niet meeleven met welk van de personages dan ook (ook al is het een -handlanger van een- gangster), is gewoonweg onmogelijk. Ik kan niet goed zeggen welk verhaal ik het interessantst vond; dat van Sean was angstaanjagend, dat van Rosa ontroerend, en dat van Vincente een combinatie van beiden.
Ik hoop dat het boek een beetje goed verfilmd is! Ik heb 'm vorige week gevonden op DVD, terwijl ik er al heel lang naar zocht! Ik zou eigenlijk in het vijfde deel van Potter beginnen nadat ik Rum Punch uit had, maar toen ik de verfilming van The Tesseract vond, ging dát boek effe voor, nadat ie me al anderhalf jaar aan had staan staren in mijn kast
.Ik geef dit boek vier punten en 'n half, en kijk reikhalzend uit naar de nieuwe Garland, hopende dat die weer eens net zo dik is als The Beach! En ik wil binnenkort The Coma nog eens aanschaffen in het Engels, want ik heb die in het Nederlands moeten lezen, helaas.