Capitalism and Freedom - Milton Friedman (1962)

De ironie wil dat Naomi Klein mij kennis liet maken met Milton Friedman - in haar Shock Doctrine zette ze hem neer als boeman die overal ter wereld het liefst shocks liet ontstaan om zijn nietsontziende kapitalisme in de praktijk te brengen. En hoewel je Klein als activiste ook met een klein korreltje zout moet nemen raakte ik wel benieuwd naar Friedman en of er in dit boek aanwijzingen zijn voor dat beleid, het heeft alleen ruim vijf jaar geduurd voor ik dit boek een aanschafte.

Enfin, puur afgaand op dit boek valt het allemaal wel mee. Friedman is een kapitalist en vooral liberaal in de klassieke betekenis van het woord (zegt hij zelf aan het begin) maar ook iemand die ziet dat er wel degelijk op punten de aanwezigheid van een overheid onontbeerlijk is. En in de basis niet tegen inkomensverdeling is, alleen ziet hij dat liever op andere manieren gebeuren. Hij roept zelfs iets over negatieve belastingen, een aardig idee trouwens. Ook de anarchokapitalisten zet hij gelijk in de hoek in het tweede hoofdstuk, en dat hun ideeën nooit in de praktijk (de praktijk toch vooral die Klein beschreef in haar boek) gebracht kunnen worden en hij geeft ook in logica aan waarom.

Maar dat is ook de manco. Friedman geeft wel helder zijn ideeën weer maar gaat vaak wat kort door de bocht en dit is meer filosofisch-theoretisch (op basis va logica) van aard dan goed wetenschappelijk onderbouwd, zoals laatste Piketty wel deed. Soms komt hij met logica een heel eind, over sociale woningbouw en hoe dat leidt tot samenklontering van armoe (en dus grotere kans op criminaliteit), of een soort pensioenstelsel door de overheid verplicht, maar als de overheid denkt dat dit de beste oplossing is, waarom dan dat systeem niet laten concurreren in een vrije markt? Maar vaker ook zijn het aannames die ik liever beter onderbouwd zag. Met cijfers bijvoorbeeld. Nu is het vooral een pamflet met ideeën van iemand dat voor de tegenstander of de twijfelaar nooit echt overtuigend wordt. Mij heeft hij in ieder geval niet aan kunnen tonen waarom zijn economisch beleid het juiste zou zijn.

Het geheel is verder redelijk saai geschreven en Friedman weet maar een enkele keer mij echt omver te blazen met een goed doordacht en uitgewerkt punt. Wel is het een prima inkijk in zijn denken. 3,0*.