IV - Arjen Lubach (2013)
Nederlands
Thriller
320 pagina's
Eerste druk: Podium,
Amsterdam (Nederland)
Wanneer Elsa op haar vakantieadres van de politie hoort dat haar vader is vermoord, neemt ze het eerste vliegtuig terug naar Nederland. Haar vriend en pasgeboren zoontje laat ze achter in Zuid-Frankrijk. Terug in Amsterdam ontdekt zij dat haar vader, een emeritus hoogleraar middeleeuwse schriftcultuur, op het spoor was van de ontrafeling van een groot staatsgeheim, waarvan het uitlekken onvoorstelbare gevolgen zou hebben. Al snel blijkt dat Elsa zelf verdacht wordt van de moord. Dan besluit ze door te gaan waar haar vader gebleven is. Met hulp van Robin, een studente met een bijbaan in de archieven van de universiteit, en Maarten van Eck, de beroemde televisieprofessor, probeert ze een antwoord te vinden op een aantal belangrijke vragen. Wie heeft haar erin geluisd? Is de politie wel te vertrouwen? Wat hebben de geschriften van Cicero ermee te maken? En wie is toch de mysterieuze IV? Op de hielen gezeten door politie én moordenaars, volgt er een ijzingwekkende achtervolging van 24 uur door Amsterdam, via de duinen bij Heemskerk naar Zuid-Frankrijk. Elsa concludeert in wanhoop: gisteren rond deze tijd was er nog niets aan de hand.
Verder zijn Elsa, Robin en Maarten van Eck (op Van Rossem gebaseerd) leuke personages en zit er genoeg sfeer in het boek en zijn de bekende locatie's in Amsterdam (de UB) geinig. Ook de hele samenzwering en geschiedkunde is interessant, al kende ik al die theorieën al wel.
Verder schiet het boek vooral tekort op spanning en ook op geloofwaardigheid. Aanwijzingen worden snel ontrafeld en altijd is er wel iemand die de antwoorden weet in de queeste. De toevalligheden en gelukjes zijn er net te veel. Zo speel je als schrijver een beetje vals. Dat mag, maar als het begint op te vallen is het toch mislukt. Wel een aantal verwijzingen naar 30 april zijn aardig omdat hij dit vorig jaar heeft geschreven. Je hoort weleens wat bij de tv, zegt Van Eck. Wat wist Lubach precies?
Het boek doet precies wat een boek weleens moet doen: je vermaken. Maar het is ook niet meer dan dat. Krap aan een voldoende, 2,5*.
