Twee Opgravingen - Harry Mulisch (1994)

Een bundel met twee totaal verschillende delen. Het eerste deel betreft het verhaal Ik, Bubanik en is voorzover we weten het oudst geplubiceerde verhaal van Mulisch. Hij heeft dit in 1947 geschreven. Het uiteindelijke verhaal ,zoals als het nu in de bundel is opgenomen, heeft nog wel enige aanpassingen gehad. Ongeacht het idiote onderwerp zie je de filosoof al aardig op dreef.
Het tweede deel betreft een lezing waarin hij z'n ideeën uiteenzet waarom de mythe de enige overgebleven manier is om de zeggingskracht van literatuur in stand te houden. De voordracht geeft een interessante kijk in de gedachtewereld van deze vermaarde schrijver.
Deel 1: 3 sterren
Deel 2: 4 sterren.

Twee losse verhalen waarvan het 1 meer verhalend is en duidelijk de betere. Hierin dient een verhaal om een interessante gedachte te brengen, iets dat ik sowieso wel kan waarderen in literatuur. Ook qua sfeer en taal, af en toe neigt het wat naar kitsch overigens, erg fijn.
Het tweede deel is een beschouwing maar wel op een zeer abstract niveau waarin Mulisch soms ook conclusies trekt die niet zo 1,2,3 uit dat stuk daarvoor te halen zijn. Lastig te lezen, maar ook gewoon niet boeiend. Gemiddeld dan 3,0*.