The Old Ways: A Journey on Foot - Robert Macfarlane (2012)

Alternatieve titel: De Oude Wegen

Engels
Historisch / Autobiografisch

448 pagina's
Eerste druk: Hamish Hamilton, Londen (Verenigd Koninkrijk)

In 'De oude wegen' gaat Macfarlane op zoek naar de sporen die mensen sinds de prehistorie in het landschap hebben nagelaten. Paden die door mensenvoeten, karrenwielen, paarden, ezels en kamelen zijn uitgesleten. Paden die pas als zodanig werden herkend na de introductie van de luchtfotografie. Tot die tijd werden die wegen en paden wel gebruikt, maar wat ze verbonden, waar ze ontstonden en waarheen ze uiteindelijk liepen wist eigenlijk niemand. Bij Macfarlane vertelt het landschap het verhaal. Je vindt de oude wegen overal waar je het asfalt verlaat en te voet verder gaat. Soms is de prehistorie heel dichtbij. Je hoeft er niet eens naar te graven, de sporen liggen er nog open en bloot en zijn zelfs nu nog ‘gewoon’ te volgen. In Engeland ligt bijvoorbeeld nog de Icknield Way, een oeroud pad dat waarschijnlijk stamt uit de tijd ver voordat de Romeinen in Engeland wegen aanlegden. Het is een van de oude wegen die Macfarlane in dit boek bewandelt. Hij is niet de eerste moderne ‘herontdekker’ van deze oude weg die daar vervolgens over schreef. ''War poet'' Edward Thomas ging hem in 1913 voor met zijn 'The Icknield Way'. Macfarlane volgt dan ook niet alleen de oude wegen, maar stapt ook in de voetstappen van voorgangers zoals Thomas. Het boek gaat zelfs net zozeer over oude wegen als over deze Edward Thomas, die hij als zijn ‘geestelijk leidsman’ beschouwt. Een derde onderwerp van het boek is Macfarlane zelf, want bij het bewandelen van oude wegen kom je niet alleen je voorgangers tegen, maar vooral ook jezelf...