menu

The Old Ways: A Journey on Foot - Robert Macfarlane (2012)

Alternatieve titel: De Oude Wegen

mijn stem
3,29 (7)
7 stemmen

Engels
Historisch / Autobiografisch

448 pagina's
Eerste druk: Hamish Hamilton, Londen (Verenigd Koninkrijk)

In 'De oude wegen' gaat Macfarlane op zoek naar de sporen die mensen sinds de prehistorie in het landschap hebben nagelaten. Paden die door mensenvoeten, karrenwielen, paarden, ezels en kamelen zijn uitgesleten. Paden die pas als zodanig werden herkend na de introductie van de luchtfotografie. Tot die tijd werden die wegen en paden wel gebruikt, maar wat ze verbonden, waar ze ontstonden en waarheen ze uiteindelijk liepen wist eigenlijk niemand. Bij Macfarlane vertelt het landschap het verhaal. Je vindt de oude wegen overal waar je het asfalt verlaat en te voet verder gaat. Soms is de prehistorie heel dichtbij. Je hoeft er niet eens naar te graven, de sporen liggen er nog open en bloot en zijn zelfs nu nog ‘gewoon’ te volgen. In Engeland ligt bijvoorbeeld nog de Icknield Way, een oeroud pad dat waarschijnlijk stamt uit de tijd ver voordat de Romeinen in Engeland wegen aanlegden. Het is een van de oude wegen die Macfarlane in dit boek bewandelt. Hij is niet de eerste moderne ‘herontdekker’ van deze oude weg die daar vervolgens over schreef. ''War poet'' Edward Thomas ging hem in 1913 voor met zijn 'The Icknield Way'. Macfarlane volgt dan ook niet alleen de oude wegen, maar stapt ook in de voetstappen van voorgangers zoals Thomas. Het boek gaat zelfs net zozeer over oude wegen als over deze Edward Thomas, die hij als zijn ‘geestelijk leidsman’ beschouwt. Een derde onderwerp van het boek is Macfarlane zelf, want bij het bewandelen van oude wegen kom je niet alleen je voorgangers tegen, maar vooral ook jezelf...

zoeken in:
avatar van Lalage
2,0
Mijn verwachtingen hiervan waren hoog, vanwege twee mensen die het prachtig vonden. Ik heb zeventig bladzijden gelezen en het is helaas niks voor mij... al die citaten achter elkaar, afgewisseld met in staccato vertelde eigen wandelervaringen. Ik vind het veel te droog.

avatar van ...stilte...
Jammer Lalage.

Ik vind dit echt een fantastisch boek. Het is niet alleen een beschrijving van de oude wegen, maar hij ondergaat het ook lijfelijk.
Maar ik begrijp het wel... het is nogal veel kennisvergaring.

Waarschijnlijk is het boek wat ik nu aan het lezen ben Lijn van wee en wens van Caro Van Thuyne meer iets voor je. Dat is intuïtiever geschreven... en meer emotioneel betrokken.

avatar van Lalage
2,0
...stilte... schreef:
Waarschijnlijk is het boek wat ik nu aan het lezen ben Lijn van wee en wens van Caro Van Thuyne meer iets voor je. Dat is intuïtiever geschreven... en meer emotioneel betrokken.

Grappig dat je die noemt, want ik twijfel juist over dat boek, omdat ik haar verhalenbundel niet heb uitgelezen. Maar het klopt dat ik de emotie mis bij Robert MacFarlane.

avatar van ...stilte...
Macfarlane lees ik voornamelijk omdat het onderwerp me interesseert. Het boek van Caro Van Thuyne raakt me op een onverwachte manier... erg mooi.
Maar het is bij beiden een kwestie van smaak natuurlijk.

Gast
geplaatst: vandaag om 19:59 uur

geplaatst: vandaag om 19:59 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.