menu

El Laberinto de la Soledad - Octavio Paz (1950)

Alternatieve titel: Het Labyrint der Eenzaamheid

mijn stem
5,00 (1)
1 stem

Spaans
Historisch / Ideeƫnliteratuur

191 pagina's
Eerste druk: Cuadernos Americanos, Mexico-Stad (Mexico)

In ''Het labyrint der eenzaamheid'' heeft Octavio Paz zich gebogen over historie en toekomst van zijn land. Vanuit een poëtische optiek probeert hij de identiteit van het raadsel Mexico te ontdekken, een land dat, meer dan welk Latijns-Amerikaans land ook, beheerst wordt door een atmosfeer waarin leven en dood een mythische eenheid vormen. Paz schrijft in dit boek over het Aztekenverleden en over de koloniale periode, maar vooral over wat de mentaliteit en geest van Mexico in onze eeuw bepaalde: de revolutie, die voorafging aan de Russische, een revolutie die overwon en faalde, tot en met het bloedige neerslaan van de studentenrevolte tijdens de Olympische Spelen in 1968. Toen Paz in 1914 geboren werd, woedde de revolutie nog volop. De jonge Paz zag haar verlopen tot fraseologie. Het is één van de thema's die Paz uitwerkt. Hij maakt scherp onderscheid tussen de vroegere sociale revoluties, die voortkwamen uit een revolutionaire ontwikkeling, en de revoluties van vandaag, die voortkwamen uit sociale en politieke stagnatie. Tégen de ballast van het verleden, de cultuur en de mythe van het volk, voert Paz een pleidooi tot heroriëntatie op wat vandaag gerealiseerd kan worden.

zoeken in:
avatar van Raspoetin
5,0
Dit is werkelijk een geniaal boek van de hand van Octavio Paz over de Mexicaanse geschiedenis. Zeer interessante inzichten. Tijdloos. Deed me bij vlagen denken aan de retorische kracht van De Aderlating van een Continent van Eduardo Galeano. Ik heb het boek De Kinderen van het Slijk van Octavio Paz ook in de kast staan waar ik zeker eens aan wil beginnen.

avatar van eRCee
Zeer interessant inderdaad, deze essaybundel. Octavio Paz schrijft over de Mexicaan, over de geschiedenis en vooral over de plaats van de mens in de werkelijkheid. Soms is dat vrij specifiek en zelfs technisch, bijvoorbeeld in de eerste hoofdstukken over bepaalde typische Mexicaanse gebruiken of woorden (La Chingada bijvoorbeeld). Het tweede deel maakt het wat algemener en beschrijft de invloed van de precortesiaanse geschiedenis, het kolonialisme, de onafhankelijkheid, hervorming en revolutie in Mexico, om uit te komen bij de huidige tijd (dat wil zeggen, 1950) waarin de hele wereld een Westerse wereld is geworden. De zoektocht van de Mexicaan naar een eigen identiteit is dan de zoektocht van de moderne mens:

Want achter de algehele ineenstorting van de rede en het geloof, van God en de utopie verheffen zich nu geen nieuwe of oude intellectuele systemen meer die ruim genoeg zijn om onze verbijstering te kalmeren; er staat niets meer tegenover ons. We zijn eindelijk alleen. Zoals alle mensen.

Wat ik bijzonder waardeer in deze bundel (die overigens een doorgaande lijn bevat, derhalve voor mij een beetje vergelijkbaar met De mens in opstand van Camus) is dat Paz heel onbevooroordeeld kan analyseren. Hij is wars van gepreconcipieerde ideeën. Zo wijst hij het kolonialisme helemaal niet af, de katholieke kerk nog minder. Bij hem geen woede of moreel oordeel. Nuchter en zuiver, maar wel betrokken, kijkt hij naar de gegeven werkelijkheid, en in hoeverre die overeenkomt met overtuigingen of denksystemen. Zonder dat er nu revolutionaire inzichten in het boek staan (voor zover ik kan beoordelen), geeft Het labyrint der eenzaamheid wel het gevoel dat er sluiers worden opgelicht. Ook voor een Europeaan. Het laatste hoofdstuk, een appendix wordt het genoemd, over de eenzaamheid van de moderne mens, is daarvan een fraai voorbeeld.

Een aanrader voor wie graag wat verder kijkt dan de algemeen aanvaarde normen en vormen, en eigenlijk een noodzakelijk boek als je iets van Mexico wilt begrijpen (leest u mee, mr. President?).

Gast
geplaatst: vandaag om 02:52 uur

geplaatst: vandaag om 02:52 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.