menu

Het Huis van Mijn Vader - Alex Verburg (2002)

mijn stem
4,50 (4)
4 stemmen

Nederlands
Sociaal

200 pagina's
Eerste druk: De Arbeiderspers, Amsterdam (Nederland)

Floris van Zevenhoven groeit op in het ordelijke Holland van de jaren vijftig en zestig. Hij is de op één na jongste van een groot gezin met een energieke moeder en een schrijvende vader. In de kleinste dingen vindt Floris zijn geluk: het draaiorgel dat elke vrijdagmiddag langs de huizen gaat, de geborgenheid van de zondagochtend of de ritjes in vaders oude Citroën. Maar als hij elf is, leert hij ook de melancholie kennen, de pijn om wat voorbijgaat. De dood van zijn vader en de liefde van een volwassen man van midden twintig ontregelen zijn bestaan. Aan de relatie met deze man komt een tragisch einde aan het slot van een welhaast paradijselijke zomervakantie die Floris, in 1969, doorbrengt in het huis van zijn oudere zus en haar man in hartje Parijs. Het is de zomer - een jaar na de Parijse studentenrevolte - waarin de vijftienjarige Floris voorgoed zijn onschuld verliest.

zoeken in:
avatar van PQV00
4,5
In hoeverre is dit een autobiografie? Het bevat volgens mij in ieder geval autobiografische elementen. Of de auteur, Alex Verburg, heeft gemakshalve de levensloop van de hoofdpersoon, Floris van Zestienhoven, qua plaats in de tijd aan die van hemzelf gelijkgemaakt. Gemakkelijk om je niet te vergissen in historische zaken of huiselijke omstandigheden. Die gelijkstelling begint al in de eerste regels van het boek, waarin Floris zichzelf voorstelt: “Ze noemen me een zondagskind. Dat komt omdat ik op een zondag geboren ben, maar ook omdat ze mij een gelukkig kind vinden, denk ik.” Alex Verburg werd geboren op 13 december 1953 en dat was een zondag. Hij laat Floris ook in december 1953 (na de watersnoodramp) geboren worden. Bovendien is de omslagfoto uit de ‘collectie auteur’ en stelt mogelijk zichzelf voor als jongen. Als tiener krijgt hij een relatie (of gaat een relatie aan) met een bijlesleraar die een jaar of tien ouder is dan hij. Op geen enkele wijze wordt in dit boek enig drama ten aanzien van de gemeenschap tussen de knaap en de volwassene naar voren gebracht. Uit niets blijkt enige dwang, verzet, afkeer of walging. Ook niet nadat hij in Parijs zijn eerste ervaring met een (ouder) meisje opdoet. Floris lijkt op zoek te zijn naar zijn eigen identiteit en seksualiteit, wars van elke conventie.

Gast
geplaatst: vandaag om 02:54 uur

geplaatst: vandaag om 02:54 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.