België: Een Geschiedenis zonder Land - Rolf Falter (2012)

De titel van het boek geeft al meteen de basisidee weer: naties in de moderne zin van het woord zijn pas ontstaan als er goed georganiseerde staten waren, d.w.z. vanaf het einde van de 18de eeuw. Falters geschiedenis van België ondersteunt deze idee volkomen. Die “Belgische” geschiedenis wordt voortdurend voorgesteld als een onderdeel van een West-Europees verhaal. Het eerste deel, van Caesar tot de 13de eeuw is een boeiende synthese van deze periode, waarin van de huidige staten nog geen sprake kon zijn. Maar dan loopt zijn verhaal lelijk in de war: van 1300 tot het midden van de 18de eeuw wordt ons geen oorlog, geen veldslag, geen verdrag of geen huwelijk bespaard en de grote lijn daarin is alleen te volgen door wie een zeer goede kennis van deze periode heeft. Vanaf de 18de eeuw wordt het opnieuw boeiend: de Brabantse en de Luikse Revolutie, de annexatie bij Frankrijk,de periode 1815-1830 enz. tot 2012 is meeslepend verteld. Naar het einde toe had ik het gevoel dat eerder een journalist dan een historicus aan het woord was.
Jammer dat De Bezige Bij in Antwerpen het niet nodig gevonden heeft het boek door een redacteur te laten nalezen, want dan waren ons waarschijnlijk een aantal kreupele en moeilijk leesbare zinnen bespaard gebleven, en hadden we ons niet hoeven te ergeren aan de talrijke taalfouten, waarvan ik “ze werden opgeschrokken” de leukste vond.