menu

Les Fainéants dans la Vallée Fertile - Albert Cossery (1948)

Alternatieve titel: De Luiaards in de Vruchtbare Vallei

mijn stem
4,25 (2)
2 stemmen

Frans
Psychologisch

225 pagina's
Eerste druk: Domat, Parijs (Frankrijk)

De familie die in ''De luiaards in de vruchtbare vallei'' ten tonele wordt gevoerd, bestaat uit een aartsluie vader, de oude Hafiz, en zijn drie onwaarschijnlijk lethargische zoons Galaal, Rafiek en Siraag. Over Galaal gaat het verhaal dat hij zo inert is dat hij afscheid neemt voordat hij naar bed gaat, omdat hij maanden achter elkaar kan slapen. Rafiek is de filosoof van de familie: hij heeft zo bewust voor zijn rustige leven gekozen dat hij zijn geliefde de bons gaf. De slaap is voor hem het toevluchtsoord uit een laaghartige, ellendige wereld. Siraag wil ontsnappen aan het 'stilstaande slik' van zijn verwanten. Hij heeft het in zijn hoofd gehaald dat hij wil werken, ook al is het woord 'werken' zo pijnlijk dat zijn oudere broers het nauwelijks over hun lippen krijgen. 'Ondankbaar jong!' moppert zijn vader. 'Jaren lang heb ik je eten en kleren gegeven en dit is je dank! Je wilt ons met schande overladen!' Vol verlangen wandelt Siraag naar de bouwval van een fabriek in aanbouw: werken in een fabriek, dat zou pas echt werken zijn. Maar zijn vader dreigt de heerlijke ledigheid pas goed te verstoren: hij heeft zich voorgenomen opnieuw in het huwelijk te treden.

zoeken in:
avatar van handsome_devil
3,5
Leuk boek van de Egyptische, Franstalige Cossery. Het gaat over een huishouden dat voornamelijk uit aartsluie mannen bestaat; mannen die niet werken, die alleen hun bed uit komen om het eten te nuttigen dat is klaargemaakt door de dienstmeid, en zelfs dat kost ze al bergen energie die ze beter kunnen besteden aan slapen.

Uitzondering is Siraag die graag wil werken en geld wil verdienen. Wanneer hij aan de eettafel over zijn plannen vertelt, is het huis te klein. Hij zal de familie te schande maken door het huis te verlaten en te gaan werken! Hij kan veel beter gewoon in bed blijven liggen.

Het boek is bij vlagen erg komisch, de kortste wandeling is al reden voor de heren om in slaap te vallen en ook hoe ze elkaar alleen maar uitfoeteren (op zeer hysterische wijze) en alles wat niet met in bed liggen te maken heeft als een groot drama zien, is erg vermakelijk om te lezen.

Ik moet wel zeggen dat ik het nawoord nodig had om dit boek helemaal te kunnen plaatsen, en dat is natuurlijk nooit een goed teken; de inhoud van een boek zou voor zich moeten spreken. Maar toch, deze opzienbarende ode aan het niets doen, aan het lanterfanten is wel erg aangenaam leesvoer.

Cossery was zelf ook blijkbaar een fervent nietsdoener, enkel in het niets doen ben je immers vrij, volgens hem, en moest niets hebben van keurslijven, opdringerige omgevingen en regeringen. Hij heeft nooit gewerkt, net als zijn ouders en spendeerde zijn dagen al denkend in cafés. Fascinerend wel.

avatar van ZAP!
handsome_devil schreef:
Hij heeft nooit gewerkt, net als zijn ouders en spendeerde zijn dagen al denkend in cafés. Fascinerend wel.
Ho ho, hij heeft wel een boek geschreven zeg (laat staan dat De Grote Denkers het horen)^!

^ + nog heel wat meer, zie ik nu...

avatar van handsome_devil
3,5
Ja een paar regeltjes per dag.

avatar van ZAP!
handsome_devil-
En kennelijk heeft hij een universiteitsopleiding voltooid, begon hij te schrijven vanaf zijn 10e (10 boeken uitgebracht), heeft hij zo'n zes gewerkt als steward, ik vind het niet niks... maar daarna kwam het klad er wel in, lijkt het. "Luiheid en onthechting van materiële zaken waren voor hem te cultiveren deugden. Hij beoefende ze als een levenskunst." Ik vind het ergens wel moedig en principieel, ben benieuwd waar hij van leefde. Opbrengst van zijn schrijven? Erfenis? Bietsen? Moet ineens denken aan The Dude...

avatar van ZAP!
handsome_devil schreef:
Ik moet wel zeggen dat ik het nawoord nodig had om dit boek helemaal te kunnen plaatsen, en dat is natuurlijk nooit een goed teken; de inhoud van een boek zou voor zich moeten spreken.
Is dat, met spoilertags, kort samen te vatten? Ben wel benieuwd, want verder spreekt dit boek me niet meteen aan.

avatar van handsome_devil
3,5
Het nawoord gaat vooral over Cossery en zijn levenshouding (wat hierboven dus al genoemd is). Verhelderend, want toen ik het boek las, dacht ik dat het juist een kritiek was op het niets doen (zeker ook vanwege de ironische/sarcastische toon vaak).

avatar van ZAP!
Ah, zo. Is er wel een Nl. vertaling van, btw? -edit- ik neem maar aan van wel, gezien de Nl. titel...

avatar van handsome_devil
3,5
Ja, niet zo lang geleden uitgekomen bij Jurgen Maas. Is momenteel ook een van de boeken die op schwob.nl onder de aandacht wordt gebracht.

Albert Cossery - De luiaards in de vruchtbare vallei - Schwob

avatar van Raspoetin
Waarom deze schrijver afzag van het grote geld, een eigen woning of een relatie - NRC
De Egyptische schrijver Albert Cossery deed het liefst niets. Ervoer hij zijn passiviteit werkelijk als een deugd, vraagt Shira Keller zich af. Of wortelde die in angst?

Het indolente leven van een slapend gezin

Na het lovend ontvangen Grote dieven, kleine dieven heeft Uitgeverij Jurgen Maas hier een vervolg aan gegeven door ook De luiaards in de vruchtbare vallei in een wederom vloeiende vertaling van Mirjam de Veth uit te brengen. Zoals in de meeste van Cossery's boeken, speelt ook deze droefgeestige, soms hilarische, roman zich af in Egypte, Caïro.

Vader Hafiz brengt zijn dagen het liefst zoveel mogelijk slapend door. Zijn zoons Rafiek en Galaal - hij slaapt al zeven jaar - , en de inwonende oom Mustafa zijn tevens behept met deze gave en in principe zijn ze alleen bereid om wakker te worden voor de maaltijden. Ze leven allen op het ritme van de slaap alsof het een verheven kunst is en nemen het met de hygiëne niet zo nauw. De enige vrouw die toegang heeft tot de woning van dit herengezin is de jonge Hoda, die zorg draagt voor het huishouden en zich zo stil mogelijk tussen de slapenden door laveert. Ze heeft inmiddels door ervaring geleerd hoe ze de grijpgrage handen van de heren het beste kan ontwijken. De gruwel om vrouwen toe te laten - stel je voor dat ze hen vermoeit met de wens om actiever te worden -, heeft er voor gezorgd dat een van de zoons zijn huwelijk heeft afgeblazen en er alles aan wil doen om ook het voorgenomen huwelijk van zijn vader te voorkomen.

Niets lijkt belangrijker dan slapen, de louterende staat van inactiviteit en afwezigheid van een wakker bewustzijn. De wereld buitenshuis houdt hen niet bezig, omdat ze eigenlijk niet weten wat daar gaande is. Het ascetisch opgaan in deze lethargie van lanterfanten, luieren en lummelen - waardoor er ook sprake is van onthouding van seksuele activiteiten - is door de auteur flink gechargeerd - een bekend fenomeen in zijn werk -, zodat dit droeve verhaal ook een lichte toets krijgt. Spoortjes van sarcasme zitten verweven tussen de hilarische, maar trieste passages, zoals wanneer Siraag de bewaker van een fabriek - die maar niet wordt afgebouwd - aanspreekt.

"Ben je hier allang?'
'Een paar maanden', zei de man. 'Maar ik zal niet lang meer blijven. Het is zwaar werk. Ik moet de hele tijd die stenen en die hopen oud ijzer bewaken. Er zijn bandieten die hier alles komen stelen. En ik ben er verantwoordelijk voor. Snap je?'
'Het is heel belangrijk werk', zei Siraag.
'Ontzettend belangrijk', zei de man. 'En ik moet het alleen doen. Je zou minstens veertig man moeten hebben om alles hier te bewaken.'

De jongste telg, Siraag, is de meest 'actieve' van het stel. Bij tijd en wijle gaat hij de straat op, hoewel hem dat bovenmatig vermoeit. Hij beseft dat zijn slapende bestaan hem eenzaamheid heeft gebracht, een gevoel van ontevredenheid en iets willen betekenen. Zo nu en dan bezoekt hij de oude pindaverkoper. Het is heel treffend zoals de auteur het personage van Siraag heeft uitgewerkt. Wanneer hij op straat is en ziet dat een ander wel ergens mee bezig kan zijn, bekruipt hem het gevoel van het er alleen voor staan. Hij wil ontsnappen aan het beeld van die andere jongen, maar ook aan het lege bestaan van zijn slapende familie.

'Siraag had horen zeggen dat de mensen werkten, maar dat waren alleen maar verhaaltjes die verteld werden. Hij kon het niet echt geloven. Zelf had hij nog nooit iemand zien werken. [...] Toch was het een langgekoesterd verlangen van hem om eens een van die mensen te zien die met hun handen werkten en die getekend waren door afmattend zwaar werk.'

Hij romantiseert het idee van hard werken en heeft zijn zinnen gezet op een fabriek in de buurt. Zijn familie echter verklaart hem voor gek en ze draaien zich op hun andere zij en slapen verder. Hafiz is in goeden doen, dus hoeven ze niet te werken voor hun onderhoud en zich geen zorgen te maken om een slapend bestaan te leiden. Siraag bedenkt een plannetje om wat geld te verdienen, zodat hij zijn eigen plan kan trekken.

Albert Cossery (1913 - 2008) is geboren in Egypte, maar na de Tweede Wereldoorlog vestigde hij zich in Frankrijk, waar hij tot zijn overlijden heeft gewoond in een kamer van Hotel La Louisiane in de Rue de la Seine, Saint-Germain-des-Prés, een wijk in het arrondissement Parijs, waar na de oorlog veel culturele evenementen plaatsvonden en een verzamelpunt was van veel kunstenaars. Cossery heeft hier veel contacten met andere auteurs gehad. In 1948 bracht hij Les Fainéants dans la vallée fertile uit, een van de acht boeken die hij in zestig jaar heeft geschreven, vaak maar een paar zinnen per week. Ledigheid was ook hem niet vreemd en hij heeft dan ook niet meer gewerkt sinds hij zijn hotelkamer betrok. Wel is bekend dat hij zich uitstekend vermaakte in het bruisende nachtleven. De laatste jaren van zijn leven is hij zijn spraakvermogen verloren in verband met inactieve stembanden door keelkanker. Het meest actieve dat hij tot kort voor zijn dood is blijven doen, is zijn dagelijkse bezoeken aan zijn stamkroegjes.

Volharden in slapen en luiheid is absoluut het overkoepelende thema waar Cossery graag over schreef. Cossery's pen is helder en licht, hij beschrijft het leven in de woning van Hafiz, maar ook het leven daarbuiten met trefzekere bewoordingen en bedient zich graag van galgenhumor, maar weet ook te ontroeren. De naïviteit van de arme Hoda, die helemaal opgaat in Siraag, de tomeloze wens van Siraag om iets te kunnen betekenen, te gaan werken zoals anderen en de primitieve omstandigheden in het leven van de jongen die hij ontmoet en... die hij stiekem wel bewondert. De verhaallijnen van de andere personages zijn magnifiek met elkaar verweven en elk van hen heeft zijn eigen droom en problematiek.

In het uitgebreide nawoord van Mirjam de Veth wordt er veel verduidelijkende aandacht besteed aan de auteur, zijn leven, gewoonten, eigenaardigheden, principes en manier van denken. Hij was wars van bureaucratie en het bewind, maar een groot liefhebber van stekelig sarcasme en galgenhumor.

'[...] school is volgens Cossery alleen goed om te leren lezen; vanaf dat moment heb je toegang tot alle boeken en daarin vind je alles wat je nodig hebt in het leven.'

Wederom is deze 'Cossery' weer een juweeltje. Een beklijvend verhaal met diepgang en veel meer te ontdekken dan in eerste instantie misschien lijkt.
Het wachten is nu op het verschijnen van de volgende vertaling van deze meesterlijke verteller.

avatar van ...stilte...
Marjon Nooij/Truusje Truffel schreef:
Het wachten is nu op het verschijnen van de volgende vertaling van deze meesterlijke verteller.

Maar deze titels zijn toch al verschenen bij Coppens & Frenks:
Het huis van de wisse dood, De trotse bedelaars en De mensen die God vergat.
Of ben ik nu gek (dit is geen titel)?

avatar van Dardan
5,0
Bijna exact een jaar geleden, toen de teruggetrokkenheid door de eerste lockdown aanvoelde als een tijdelijk en erg welkom verlof, besloot ik om eindelijk aan een paar klassiekers te beginnen; een daarvan was Oblomov - kwestie van je op gepaste wijze naar de nieuwe situatie te schikken. Een jaar verder zitten we intussen al aan lockdown nummer drie en is er van vakantiesfeer weinig geen sprake meer, maar heb ik het geluk me uitstekend te mogen vermaken met deze luiaards. Behalve dat lethargie het hoofdthema is, liggen de romans naar mijn gevoel mijlenver uit elkaar. Daar waar ik me aan een oblomoviaans tempo doorheen Gontsjarovs meesterwerk worstelde (wat ook deels lag aan het feit dat het een Engelse vertaling was), heb ik dit op twee dagen tijd uit - ter verduidelijking: dat is gezien mijn leestempo het equivalent van honderd rijden in een zone-dertig. Wanneer een werk zo aangenaam is dat je het amper wil wegleggen, dan weet je dat het goed zit. Die (zelf)spot en dat bijtend sarcasme zijn buitengewoon grappig en fleurt de nietsheid van het verhaal op schitterende wijze op. Want op slapen en voorkomen dat daar iets tussenkomt na, heeft het werk (lees: het leven) toch weinig om het lijf. Ataraxia; het is een mooi levensideaal voor wie het geluk heeft het te kunnen nastreven, dankzij deze schitterende leeservaring was dat tijdelijk gelukt.

Zoek maar niet naar werk, stel dat je het zou vinden! (parafrase)

Albert Cossery: 'quel héros'

Gast
geplaatst: vandaag om 21:44 uur

geplaatst: vandaag om 21:44 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.