The Age of Miracles - Karen Thompson Walker (2012)
Alternatieve titel: Wij Waren Hier
Engels
Psychologisch / Toekomst
256 pagina's
Eerste druk: Random House,
New York (Verenigde Staten)
Het nieuws kwam op een gewone zaterdag in oktober. Na het nieuws zou het leven nooit meer hetzelfde zijn, maar toch leek er aanvankelijk niets veranderd. De aarde was langzamer gaan draaien. Onmerkbaar. En de vertraging zette door. Elke dag, elke nacht duurde een beetje langer dan de vorige en algauw duurde een etmaal 26, 28, 32 uur. De elfjarige Julia en haar familie proberen zich, net als de rest van de wereld, aan te passen aan het nieuwe ritme. De school gaat dicht, mensen worden ziek en de natuur verandert. Is het einde van de wereld naderbij? Men klampt zich vast aan het alledaagse leven en gaat gewoon door - Julia wordt voor het eerst verliefd, haar ouders blijken ook maar normale mensen die ruziemaken en haar opa volgt zijn eigen weg. En iedereen houdt hoop...
Op Zwart was in de eerste plaats een thriller in een desolate dystopie, dit boek gaat dieper, wil meer tonen hoe men leeft in zo’n wereld. Ook de gebeurtenissen zelf (de rampen) zijn beter uitgewerkt en gaan doorheen het hele boek en worden almaar erger. In Op Zwart was de wereld al een feit.
Dus steeds wordt het leven zwaarder en er zitten best leuke vondsten in. Ook zijdelings commentaar op de milieuproblemen, christelijke motieven en verwijzingen, de Mormoonse kerk, commentaar op de elite bij rampen, complotdenkers (met mensen die leven volgens de echte tijd en anderen via de kloktijd); dat al maakt het inhoudelijk best sterk. En daartussen leeft de kleine Julia en maakt er met iedereen het beste van. Helaas is dit narratief niet zo sterk en gewoon ronduit oninteressant. Ligt het aan het verhaal, aan de personen? Of aan het talent van de schrijver (ik denk dat) dat je met niemand meeleeft, zelfs al vergaat de wereld. Of men nu verliefd wordt, vreemd gaat, elkaar kwijt raakt, het deed me bijzonder weinig. Die pagina’s geneuzel zijn dus niet om door te komen. Gelukkig wordt het steeds afgewisseld met het beeld van de aarde, nieuwe overleeftechnieken, en die dreiging is wel goed voelbaar en mooi neergezet. Daardoor werkt het boek als ideeënroman nog wel. Als meelevend verhaal totaal niet. 2,5*.