menu

If Beale Street Could Talk - James Baldwin (1974)

Alternatieve titel: Als Beale Street Kon Praten

mijn stem
3,69 (8)
8 stemmen

Engels
Sociaal

197 pagina's
Eerste druk: Michael Joseph, New York (Verenigde Staten)

Fonny en Tish zijn verliefd en hun liefde beschermt hen van hun disfunctionerende families en de buitenwereld totdat Fonny valselijk wordt beschuldigd van verkrachting. Na zijn gevangenneming ontdekt Tish dat ze zwanger is en er ontstaat een race tegen de klok om Fonny op tijd vrij te krijgen voordat het kind geboren wordt.

zoeken in:
avatar van Bilal030
Eindelijk eens iets gewonnen! Bij mijn favoriete boekhandel, Broese boekverkopers, vandaag een exemplaar gewonnen. ?

4,5
Zoals altijd een prachtig geschreven boek van Baldwin. Het verhaal grijpt naar de keel, is er werkelijk zo weinig veranderd na al die jaren? Het is een dun boekje met mooie beschouwingen over leven en liefde.

avatar van Theunis
4,5
Het is niet zelden dat ik tijdens het lezen van boeken, het kijken van series of films of gewoonweg het nieuws wat ons dagelijks overspoeld, weer iets tegenkom dat te maken heeft met discriminatie. Vaak gaat het dan over het lot van de zwarte Amerikaan. En altijd denk ik, hoop ik, dat we aan de vooravond van verandering staan. De Black Lives Matter-protesten vinden wereldwijd weerklank. Toch moet ik mezelf weer de vraag stellen: is er werkelijk een verandering gaande? Hoe diep wordt de pijn van de vernederden en gekrenkten écht gevoeld door hen die al zo lang de overhand lijken te hebben? Door ons, door mij? In hoeverre ben ik hier zelf, als witte man, onderdeel van? En hoeveel mensen durven zichzelf deze vraag werkelijk te stellen?

Ik heb een heilig geloof in de kracht van cultuur. Door boeken, films, series, maar ook sport en vooral ook muziek, kun je verhalen vertellen, elkaar leren zien en begrijpen. Als we maar voldoende van elkaar weten, als we maar genoeg van elkaar willen zien, dan buigt de lange weg naar een moreel universum misschien inderdaad naar gerechtigheid.

Afgelopen week las ik dit boek van James Baldwin, geschreven in 1974 en ik werd getroffen door de rauwe werkelijkheid in het boek. Als we verplicht zouden worden om op scholen het Wilhelmus te herintroduceren, dan zou ik dit boek verplichte kost moeten zijn. Want dit boek vertelt zoveel. Het gaat over Fonny en Tish. Tish is zwanger. Fonny zit in de gevangenis. Een situatie die voor velen van ons ondenkbaar is, maar die helaas nog altijd veel voorkomt in Amerika. Maar stel je het maar eens voor. Probeer dat maar eens. Wat voor een gevoel zou dat zijn? En lees dan het volgende citaat eens écht tot je doordringen. Lees het drie keer desnoods en voel de kracht van de woorden:

“The kids had been told that they weren’t worth shit and everything they saw around them proved it. They struggled, the struggled, but they fell, like flies, and they congregated on the garbage heaps of their lives, like flies.”

Tish leeft in een wereld waarin het leven een strijd is. Ze heeft Fonny nodig zegt ze:

“And perhaps I clung to Fonny, perhaps Fonny saved me because he was just about the only boy I know who wasn’t fooling around with the needles or drinking cheap wine or mugging people or holding up stores. “

Maar ze hebben elkaar. Dat is waar ze de kracht vandaan halen om te overleven. Ja, je voelt de volgende generatie letterlijk groeien in je buik. Je moet wel door. De hele familie voelt de verantwoordelijkheid, néémt de verantwoordelijkheid:

“I’ve got to be able to visit Fonny every instant that I can. Joseph is working overtime, double-time, and so is Frank. Ernestine has to spend less time with her children because she has taken a job as a part-time private secretary to a very rich and eccentric young actress, whose connections she intends to intimidate, and use. Joseph is coldly, systematically, stealing from the docks, and Frank is stealing from the garment centre and they sell the hot goods in Harlem, or in Brooklyn. They don’t tell us, but we know it. (..) Each of these men (..) would gladly go to jail, blow away a pig, or blow up a city, to save their progency from the jaws of this democratic hell.”

De democratische hel. De cijfers van Amerikaanse zwarten die in de gevangenis terechtkomen vergeleken met hun witte medemens zijn nog steeds schrijnend. Het systeem, de democratische hel, is als een onzichtbare vijand die je nooit kunt verslaan. Hoe kun je je onzichtbare demonen te lijf gaan?

Baldwin heeft een krachtig boek geschreven. Niet door te schreeuwen om aandacht. Niet door de woede die hij toch ook moet voelen, te botvieren op de potentiële lezer. Nee, hij neemt de lezer mee in de dagelijkse van zijn hoofdpersonen en hij doet dit prachtig. Zo laat Tish af en toe vanuit een helikopterview kijken naar haar benarde situatie en dan laat hij haar vooral over de dagelijkse dingen nadenken, dan voel je de hoop op een betere toekomst, dan zie je de strijd die ze aangaat en dan voel je de liefde en de wanhoop. Baldwin maakt ze menselijk, iets wat literatuur zo goed kan doen. Hierin ligt de kracht. Hierin ligt de hoop voor de toekomst. Dit boek komt uit 1975 en de strijd duurt voort. Er is veel gebeurd. Hip-hop behoort inmiddels tot de mainstreamcultuur. Maar er is nog zoveel werk te verrichten. Want dit boek is nog steeds té relevant.

Ik eindig met een prachtige passage waarin Tish, in een moment van rust en vrede, om zich heen kijkt haar nabije wereld binnen laat komen.

“I listened to the music and the sounds from the streets and Daddy’s hand rested lightly on my hair. And everything seemed connected – the street sounds, and Ray’s voice and his piano and the lights coming from the kitchen. It was as though we were a picture, trapped in time: this had been happening for hundreds of years, people sitting in a room, waiting for dinner, and listening to the blues. And it was as though, out of these elements, this patience, my Daddy’s touch, the sounds of my mother in the kitchen, the way the light fell, the way the music continued beneath everything, the movement of Ernestine’s head as she lit a cigarette, the movement of her hand as she dropped the match into the ash-tray, the blurred human voices rising from the street, out of this rage and a steady, somehow triumphant sorrow, my baby was slowly being formed.”

Gast
geplaatst: vandaag om 10:30 uur

geplaatst: vandaag om 10:30 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.