Pensioen - Willem Elsschot (1937)
mijn stem
25 stemmen
Nederlands
Psychologisch
92 pagina's
Eerste druk: Van Kampen,
Amsterdam (Nederland)
Pensioen is het wrange verhaal van een moeder die veronderstelt dat haar krijgsgevangen zoon nog leeft, terwijl die aan griep blijkt te zijn overleden in het buitenland. Het verhaal spitst zich tenslotte toe op het conflict rond het pensioen van deze jongen tussen de moeder en de ongehuwde moeder van haar kleinkind.
0
geplaatst: 17 juli 2011, 17:19 uur
Vind het toch een vrij voorspelbaar en saai werkje dit - steekt bleek af tegen veel andere werken van Elsschot. Kan iemand mij wellicht dat toch aardige gemiddelde uitleggen? Kom niet verder dan 2,5*.
0
geplaatst: 22 december 2019, 19:41 uur
Ik meende dat ik inmddels alle verhalen met Laarmans, Elsschot zijn alterego, wel had gehad, maar hier duikt hij toch weer op. En net als in zijn andere verhalen viert het egoïsme weer hoogtij en doet hij daar op ironische wijze verslag van. Best een leuk boekje, maar het vermaakte mij toch minder dan zijn overige verhalen.
0
geplaatst: 20 mei 2024, 14:28 uur
Aardig verhaal maar ook wat rommelig en het schiet richting het einde alle kanten op. Het begin is nog erg innemend maar richting het einde wordt de betrokkenheid steeds minder. Eigenlijk is dit het allemaal net niet. Het drama net te kort, het gedoe om geld ook net niet goed uitgewerkt, etc. Door de stijl nog wel vlot leesbaar maar dat is het dan ook. 3,0*.
1
geplaatst: 20 november 2025, 14:13 uur
Hoe verser het lijk, hoe dieper de smart.
Weer een erg fijn werkje van Willem Elsschot. Veel meer prangende humor à la Kaas, dan het drama van De Leeuwentemmer. Ook nu geeft Elsschot op voortreffelijke wijze een (deels autobiografisch) familietafereel weer over - hoe kan het ook anders? - geld. De Grote Raad van zijn schoonfamilie komt bijeen en doet er alles aan om de laatste frank van een oorlogspensioen voor zich te houden. In het midden van dit alles probeert Elsschots alter-ego, Frans Laarmans, toch voor het juiste pad te kiezen. 3.5*
Weer een erg fijn werkje van Willem Elsschot. Veel meer prangende humor à la Kaas, dan het drama van De Leeuwentemmer. Ook nu geeft Elsschot op voortreffelijke wijze een (deels autobiografisch) familietafereel weer over - hoe kan het ook anders? - geld. De Grote Raad van zijn schoonfamilie komt bijeen en doet er alles aan om de laatste frank van een oorlogspensioen voor zich te houden. In het midden van dit alles probeert Elsschots alter-ego, Frans Laarmans, toch voor het juiste pad te kiezen. 3.5*
* denotes required fields.
* denotes required fields.