Furdustrandir - Arnaldur Indriðason (2010)
Alternatieve titels: Verdwijnpunt | Inspecteur Erlendur #11
IJslands
Thriller
248 pagina's
Eerste druk: Vaka-Helgafell,
Reykjavik (IJsland)
Inspecteur Erlendur Sveinsson bezoekt in de Oostfjorden zijn ouderlijk huis, dat sinds jaren leeg staat. Hij wordt er opnieuw herinnerd aan de verdwijning van zijn broertje, waar hij zich persoonlijk verantwoordelijk voor voelt. Maar niet alleen gebeurtenissen uit zijn eigen leven, ook andere onopgeloste zaken komen bovendrijven. Zo raakte jaren geleden tijdens een storm in de bergen een groep Britse soldaten spoorloos. In dezelfde nacht verdween ook een jonge vrouw, die nooit meer werd teruggevonden. Erlendur dwingt zich tot een confrontatie met het verleden.
Toch moet Indriðason het vooral hebben van de sfeertekening, en dat lukt behoorlijk naar mijn smaak. In Verdwijnpunt gaat het om de afgelegen Oostfjorden, waar geregeld gure stormen het leven ontregelen en mensen op de besneeuwde hoogvlaktes, in de bergen, of op zee laten verdwijnen. Indriðason weet het beeld van lege landschappen en zwijgzame bewoners goed op te roepen en weerspiegelt het in zijn eenvoudige schrijfstijl. Dat combineert hij met het graven in het verleden van de inspecteur, waardoor er een verdiepende laag komt. Het is niet altijd geslaagd, en ook de plotontwikkelingen zijn niet bepaald spectaculair, maar het is iets.
Dit is zeker niet het werk van een meesterschrijver, daarvoor zijn er genoeg andere en betere misdaadschrijvers, maar het biedt voldoende sfeer om 272 pagina's geboeid te blijven op druilerige quarantainedagen.