menu

A Game of Thrones - George R.R. Martin (1996)

Alternatieve titels: Het Spel der Tronen | A Song of Ice and Fire #1

mijn stem
4,33 (289)
289 stemmen

Engels
Fantasy

694 pagina's
Eerste druk: Bantam Books, New York (Verenigde Staten)

Ver voorbij de machtige ijsmuur die de noordgrens van het koninkrijk sinds mensenheugenis beschermt, roert zich een lang vergeten vijand. Maar ieders blik is naar het zuiden gericht, naar het hof waar de machtige Lannisters sterke spelers zijn. Immers, de macht van de koning is tanende, zijn Hand is onder verdachte omstandigheden aan zijn eind gekomen, velen zijn uit op eigen gewin. Toch zijn er nog trouwe onderdanen. De Starks van Winterfell bijvoorbeeld, hard en onverzettelijk als hun bevroren domein. Als de koning Eddard Stark tegen diens zin benoemt tot zijn nieuwe Hand, worden zowel hij als zijn familie betrokken bij de meest omvattende machtsstrijd ooit, het levensgevaarlijke spel der tronen.

zoeken in:
avatar van Chungking
4,5
shappy1010 schreef:
Zelfs voor mensen die wellicht niets voor fantasy voelen een aanrader. In tegenstelling tot veel verhalen in dit genre gaat het hier gewoon om mensen, families en de verhoudingen en intriges hiertussen, en dat doet de schrijver goed, HEEL erg goed.


Inderdaad, in vergelijking met andere fantasy is de aandacht die aan magie wordt gegeven zeer, zéér beperkt. De nadruk ligt vooral op de karakterontwikkeling en de politieke intriges. Dit boek heeft voor een groot deel eigenlijk meer weg van een fictieve historische roman dan van fantasy.
Verder in de serie komt magie wel stilaan meer en meer aan bod (nog altijd minder allesbeïnvloedend dan in andere fantasy, maar toch), een evolutie waar ik me toch een klein beetje zorgen over maak.


Wat verder ook erg goed is aan deze serie, is dat het verhaal steeds wordt bekeken vanuit verschillende standpunten (POVs), vaak zelfs door karakters die tegengestelde belangen hebben. Hierdoor is er geen simplistisch zwart/wit of goed/slecht onderscheid. Iedereen heeft zijn eigen motieven, en doet wat hij of zij noodzakelijk acht. Zeker naarmate de serie vordert (en de Lannisters meer in beeld komen) is dit het geval.

avatar van cortez
3,0
Spannende ridderroman die tevens ook goed geschreven is. Martin zet enkele memorabele personages neer, en houdt ook het plot stevig in handen. Op zich is het misschien een vrij 'typisch' ridderverhaal en kom je eigenlijk voor geen grote verrassingen te staan, maar liever zo dan een resem buitenissigheden die uiteindelijk resulteren in een van de pot gerukt verhaal. Het boek leent zich voorts ook perfect om als televisieserie verfilmd te worden, dus dat hebben die mannen van HBO goed gezien. Ik kijk zeker uit naar het vervolg!

avatar van centurion81
4,0
Mja, ik vind de wereld en de verhalen echt fantastisch maar ik doe deze reeks in de volgorde serie-boek. Ik weet dus al wat er gaat gebeuren en krijg vooral verdieping tov de serie. Ik denk persoonlijk dat dit erg afbreuk doet aan de leeservaring en zou een ieder aanraden dit in de volgorde boek>serie te doen.

Desalniettemin adembenemende, volwassen, rijke, wereld met prachtige verhaallijnen en personages en ook erg toegankelijk voor mensen die normaal geen fantasy lezen.

4*

avatar van schoorsteen89
5,0
Ik ben begonnen met het kijken naar de serie. Seizoen 1, 2 en 3 waren zowel spannend als intrigerend en heeft zeker mijn aandacht geprikkeld om tot seizoen 4 begint, te beginnen met ook het lezen van de boekenserie. En als je de hele collectie krijgt voor je verjaardag (deel 1 t/m 5) is dat wel iets om naar vooruit te kijken.

Het eerste deel is naar mijn verwachting tot nu toe veel informatie die je reeds al hebt gezien op het grote scherm, maar nu zeker met veel meer dimensie. Echt prachtig hoe alle karakters tot leven komen en hoe je ze kunt haten en van ze kunt houden. Ondanks de vele personages, blijft het je prikkelen om door te lezen. Nu op naar 'A Clash of Kings'!

avatar van J.Ch.
4,5
In life, the monsters win

A Game of Thrones stond al jaren op mijn leeslijst, aangeraden door een fantasyliefhebber wiens smaak ik wel vertrouw. Ik was (en ben) nog vrij onbekend in het genre, maar wilde het advies wel opvolgen. Om een of andere reden kwam het er echter niet van, en toen kwam HBO met het fantastische Game of Thrones. Ik was meteen verkocht, maar wist niet of het handig was om serie en boeken door elkaar te volgen. Onlangs kreeg ik echter de boeken cadeau, en toen kon ik me niet meer inhouden.

Natuurlijk ga je vergelijken tussen boek en serie, maar ik heb daar helemaal geen problemen mee. Ze zijn allebei fantastisch! Ik begrijp nu ook waarom juist dit fantasyboek mij werd aangeraden, om dezelfde reden dat mij de serie werd aangeraden. Ja, er zijn draken en een soort van zombies, maar eigenlijk gaat het om macht, intriges, trouw, verraad, ingewikkelde familiebanden, complot, moord en doodslag. What’s not to love? Onlangs las ik I, Claudius, en ja, dat is een ander boek, in een andere tijd, maar het gaat net zo goed over concurrerende families die vechten om een troon (inclusief een kreupele hoofdpersoon en incest). En ik houd van dat soort verhalen; de setting maakt me nauwelijks meer uit. Alhoewel, misschien had ik het minder leuk gevonden als het vooral draken en zombies waren geweest. Er zijn kastelen en ridders, maar de romantische Middeleeuwen zijn nergens te bekennen. De monsters die het winnen, zoals Sansa ontdekt, zijn net zo menselijk als wij.

Als je de serie gezien hebt, zou je denken dat de verrassing en spanning er wel af zijn als je het boek voor de eerste keer leest. Niets is minder waar – al bij de proloog zat ik ademloos te lezen. Het feit dat ik van de meest schokkende plotwendingen al op de hoogte was, maakte ze nauwelijks minder schokkend. Ik vond het nog steeds afschuwelijk om te lezen hoe Ned Stark verraden werd na Roberts dood, gevolgd door een enorme slachting onder zijn gevolg, en hoe hij uiteindelijk, na een valse bekentenis die hem veel moeite moet hebben gekost, alsnog werd onthoofd. Een klein deel van mij bleef hopen dat het nu wel anders zou gaan. Misschien geeft het feit dat ik al weet wat er gaat komen, juist extra lading aan sommige scènes. Je weet waar de personages spijt van gaan krijgen, je weet wanneer twee personen elkaar voor het laatst zien (wat erg pijnlijk is soms).

Waar Martin erg goed in geslaagd is, zijn de perspectiefwisselingen. Je krijgt sympathie voor personages die elkaar niet eens mogen (bijvoorbeeld Catelyn – Jon en Catelyn – Tyrion) en je wordt eraan herinnerd hoe iedereen de hoofdpersoon in zijn eigen verhaal is. Catelyn en Robb weten niet wat Ned heeft ontdekt in King’s Landing, niemand, behalve de lezers, weet hoe het met Arya gaat, laat staan dat de meeste personages door hebben dat er wel degelijk draken en zombies aanwezig zijn. In plaats daarvan ziet Ned alleen hoe hij zichzelf in de nesten werkt (wat vreselijk is om te moeten zien én om te moeten lezen. Er zijn weinig mensen met zo’n hoge gunfactor als Eddard Stark). Catelyn wordt door omstandigheden gedwongen om haar tranen te drogen en in actie te komen (waarna ze zich ontwikkelt tot behoorlijk hard maar fantastisch personage). Sansa ziet haar wereldbeeld in scherven vallen (waarna ze dan toch eindelijk echt sympathiek wordt. Het precieze moment: als ze zegt ”maybe my brother will give me your head.” Burn!). Maar ook personages die niet hun eigen hoofdstukken krijgen, leren we kennen door de ogen van anderen. Robb, gezien door de ogen van zijn moeder en zijn broertje, is een van mijn favorieten, maar ook ‘kleinere’ personages zoals Jeor Mormont en Littlefinger zijn razend interessant. En zo zijn er nog veel meer personages, nog veel meer plotlijntjes, nog veel meer memorabele scènes (Barristan Selmy versus Joffrey, Catelyn + Summer versus moordenaar) die allemaal geweldig verfilmd zouden kunnen worden en dat gelukkig ook zijn.

Ach, ik zou hier nog veel meer over kunnen schrijven. In plaats daarvan kun je A Game of Thrones beter zelf gaan lezen. Het zijn een paar honderd pagina’s, maar je leest het zo weg, ook in het Engels. Fantasyliefhebber hoef je niet te zijn, een voorliefde voor een enorme hoeveelheid aan personages en plotlijnen is wel een pre. Daar krijg je dan ook een verhaal voor dat met recht episch te noemen is.

avatar van LimeLou
3,5
Dit is voor mij een van de mindere delen van 'A Song of Ice and Fire'. De achterliggende redenen zijn voor mij moeilijk te peilen, maar ik denk dat het te maken heeft met de onmogelijke taak om de enorme wereld die G.R.R. Martin voor ogen had te scheppen, zonder een stortvloed aan karakters, omgevingen, politieke verstandhoudingen en volkeren over de lezer heen te storten. Ik voelde me overrompeld in den beginne door al de informatie die over me heen kwam. De hoeveelheid informatie was zodanig groot, dat ik vaak continu zinnen of stukken van hoofdstukken moest herlezen. Dit nam persoonlijk wat leesplezier weg. Daarnaast dient Game of Thrones, samen met A Clash of Kings, vooral als een opstapje voor de legendarische climax genaamd A Storm of Swords.

Desondanks is dit boek rijk aan fantastische karakters en was dit het begin van een rauwe, 'realpolitieke' benadering van het fantasygenre, een genre dat sindsdien nooit meer hetzelfde is gebleven!

Gast
geplaatst: vandaag om 21:58 uur

geplaatst: vandaag om 21:58 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.