menu

Kinderen van het Ruige Land - Auke Hulst (2012)

mijn stem
3,65 (10)
10 stemmen

Nederlands
Autobiografische Roman

336 pagina's
Eerste druk: Meulenhoff, Amsterdam (Nederland)

In deze autobiografische roman brengt Auke Hulst de teloorgang in kaart van een familie die - ten goede en ten kwade - buiten de werkelijkheid staat. Ergens op het noordelijke platteland, in een ongetemd gebied dat het Ruige Land wordt genoemd, staat een vervallen huis in een bos. Daar groeit een viertal kinderen op, omringd door wanorde. Kurt is de oudste, een kwetsbare pestkop die troost zoekt in eten; de eigenwijze Kai is met zijn gedachten vooral bij verre planeten; Shirley Jane is de verantwoordelijke van het stel; Deedee het nakomertje. Zij heeft haar vader - gestorven vlak na haar geboorte - als enige nooit gekend. Ze leven vervreemd van familie en van het dorp dat even verderop ligt. Hun moeder is een levenslustige maar ook leugenachtige vrouw die achtervolgd wordt door schuldeisers. Kunnen de kinderen ontkomen aan de groeiende problemen of is hun lot al beslist?

zoeken in:
avatar van Halley23
Halley23 (moderator)
Winnaar van de Langs de Leeuw Literatuurprijs 2013

avatar van Fantasyfan
3,5
Dit boek ben ik gaan lezen omdat het in de wereld draait door besproken werd, waarna ik er erg nieuwsgierig naar ben geworden en er misschien ook met iets te hoge verwachtingen aan begonnen ben.
Achterin het boek staat in een recensie de zin
Op welk wangedrag mag je iemand afrekenen en waar begint het menselijk tekort

Kinderen van het ruige land wist mij niet altijd even geboeid door te laten lezen, sommige stukken vond ik eigenlijk behoorlijk saai. Wat ik knap van de auteur vind is dat het niet een verhaal is geworden over zielige kinderen maar dat er ook genoeg humor terug te vinden is in de situatie waarin ze zijn opgegroeid. Met een moeder die zchzelf heeft zoekgemaakt.
Het boek heeft voor mij dus zijn betere en mindere goede delen maar wat voor mij het grootste pluspunt is zijn een paar prachtigen vondsten zoals oa:
Andere kinderen hadden ouders die cynisch waren geworden, teleurgesteld en ontdaan van hoop en aspiraties. Hun eigen nederlagen projecteerden ze op hun kinderen, die niets meer mochten omdat toch niets kon. Daar had moeder nooit last. Dat betekende dat ze zelf nog kind was, gek, of gewoon sterker dan de buitenwereld.

Als zich nergens een uitweg aandiende, was er altijd nog nostalgie.

Het was wonderlijk en jaloersmakend hoe ze de wereld kon zien: altijd door het prisma van het moment, met oogkleppen op die haar beschermden tegen toen en straks

avatar van Lalage
3,5
Auke Hulst kan heel mooi schrijven en hij roept een bijzondere, maar ook beklemmende sfeer op.

Pas als ik het uit heb, ontdek ik dat het autobiografisch is. Dat wetende is het wel een ongelooflijk verhaal.

Kinderen van het ruige land – Auke Hulst | Lalagè leest - lalageleest.wordpress.com

4,5
Een erg mooi boek.

Gast
geplaatst: vandaag om 19:46 uur

geplaatst: vandaag om 19:46 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.