No Longer at Ease - Chinua Achebe (1960)
Alternatieve titel: Weerzien met Vreemden
mijn stem
2 stemmen
Engels
Sociaal
167 pagina's
Eerste druk: Heinemann,
Londen (Verenigd Koninkrijk)
In 'Weerzien met vreemden' beschrijft Achebe hoe Obi, de trots van het dorp die op kosten van de gemeenschap in Engeland studeerde, na terugkomst door een onweerstaanbare samenloop van omstandigheden ten onder gaat aan corruptie. Deze Obi Okonkwo – de eigentijdse versie van de klassieke krijger van weleer – vervreemdt van zijn eigen achtergrond, komt in opstand tegen oude denkpatronen, maar verliest de strijd om het eigen persoonlijk en integer evenwicht.
1
geplaatst: 6 oktober 2019, 21:21 uur
De eerste drie romans van Achebe vormen de zogenaamde African Trilogy, waarbij No Longer at Ease in de chronologie van verhalen het slotstuk is na Things Fall Apart en Arrow of God. In de jaren 50 is de Britse aanwezigheid volledig verweven met de Nigeriaanse samenleving. Het Christendom is de dominante religie en uitverkorenen mogen studeren in Engeland, wat bij thuiskomt resulteert in aanzien en een goede baan. En hoge verwachtingen. Obi, kleinzoon van Okonkwo uit Things Fall Apart, heeft moeite met de druk van zijn dorpsgenoten, die zijn studie financieel mogelijk hebben gemaakt. In feite kijkt hij met een verwesterde blik naar de in zijn ogen primitieve dorpsgenoten.
No Longer At Ease is weer een boeiende botsing van culturen binnen een koloniale samenleving in ontwikkeling. Achebe maakt ditmaal minder gebruik van contrasterende bijpersonages en alternatieve perspectieven. Dat is jammer, want juist dat vond ik de kracht van Achebe in met name Arrow of God. Achebe verklapt in de introductie al hoe het zal aflopen met Obi. Dat maakt een wat voorspelbare en melodramatische verhaallijn. Gezien het beperkte aantal bladzijden zijn het véél verwikkelingen en relatief weinig psychologische uitdieping. Maar dat laatste is dan misschien weer teveel vanuit Westerse behoefte bekeken…
No Longer At Ease is weer een boeiende botsing van culturen binnen een koloniale samenleving in ontwikkeling. Achebe maakt ditmaal minder gebruik van contrasterende bijpersonages en alternatieve perspectieven. Dat is jammer, want juist dat vond ik de kracht van Achebe in met name Arrow of God. Achebe verklapt in de introductie al hoe het zal aflopen met Obi. Dat maakt een wat voorspelbare en melodramatische verhaallijn. Gezien het beperkte aantal bladzijden zijn het véél verwikkelingen en relatief weinig psychologische uitdieping. Maar dat laatste is dan misschien weer teveel vanuit Westerse behoefte bekeken…
* denotes required fields.
* denotes required fields.