A Walk in the Woods - Bill Bryson (1998)

Nadat hij vanuit Engeland naar New Hampshire (Verenigde Staten) is verhuisd komt Bill Bryson op het idee om de Appalachian Trail te lopen. Zijn vriend Stephen Katz, met wie hij eerder een tocht door Europa maakte, beschreven in Neither here, nor there, vergezelt hem. Inmiddels vele kilo’s zwaarder, afgekickt van drugs en drank, maar niet van snickers en andere lekkernijen. Zoals altijd volgt hierna een hilarisch verslag van de tocht. De heren ontmoeten al snel een dame uit Florida, de betweterige Mary Ellen. Helaas verdwijnt zij na een paar hoofdstukken uit het boek, ze geeft op vanwege blaren aan haar voeten. De heren worstelen verder langs afgronden, krijgen te maken met hevige sneeuwval, slapen in vieze hutten; allemaal heel smakelijk beschreven door Bryson. Katz maakt een afspraak met een dame, ze blijkt getrouwd en de arme Katz krijgt haar man achter zich aan. Na 6 weken gelopen te hebben besluiten ze een pauze in te lassen en naar huis te gaan. Hierna volgt deel 2. De eerste hoofdstukken zijn zonder Katz en dat vind ik een behoorlijk gemis. Bill maakt diverse tochten zonder rugzak. Gelukkig duikt Katz in het laatste deel van het boek weer op, ze besluiten ditmaal te beginnen in Maine. Het wordt erg zwaar, waden door rivieren en tenslotte raken ze elkaar kwijt. Wanneer ze na een dag elkaar weer vinden besluiten ze te stoppen. Bill loopt af en toe nog een trail, terwijl Katz terugkeert naar huis en in de bouw werkt. Ook al kraakt de in dit boek soms arrogante Bryson zijn vriend af, toch een leuke man, die Katz. Gelukkig is zijn naam een pseudoniem, zodat Katz in zijn woonplaats DesMoines nauwelijks zal worden herkend.

Gewoon een heel leuk boek.

Bij dergelijke reisverhalen hou ik altijd een beetje mijn hart vast. Voor je het weet krijg je een zweverig relaas over hoe de auteur een beter mens is geworden dankzij de “voeling met de aarde”. Niet in het geval van A Walk in the Woods…

Hoewel het best een ambitieuze onderneming betreft, weet Bryson zichzelf en zijn queeste wonderwel te relativeren (de titel alleen al, hehe). Als hij al dat wandelen en klimmen beu wordt, geeft hij er gewoon de brui aan. Dat vind ik best verfrissend in tijden waarin je op Instagram en LinkedIn om de oren geslagen wordt met nep-motivatiegelul.

A Walk In The Woods is evenwel geen volledig vrijblijvend vertellinkje. Zo kaart Bryson af en toe de invloed van de industrie op de natuur aan, maar voor belerende epistels hoef je niet te vrezen.

3,5*

Naar aanleiding van de film A walk in the Woods met Robert Redford en Nick Nolte in de hoofdrollen zocht ik op internet waar Stephen Katz (pseudoniem van Matt Angerer) was gebleven. Helaas, hij is niet meer onder ons, hij overleed Juni 2023.
In ieder geval leeft bij voort in twee Bill Bryson boeken.

Ik ben nu op pagina 27 en heb zeker al vijf keer heel erg gelachen (en ben gestopt met voorlezen aan mijn geliefde omdat dit niet meer normaal lukte …)



Ja dat vooràl. En dan ben ik nog niet eens ‘vertrokken’



Het is heerlijk om dit te lezen, eerlijk: ik was allang afgehaakt tijdens mijn voorbereiding maarrrr net al Bryson zou ik vast zo dom zijn om iedereen alvast te gaan melden wat ik van plan was … tja en dan vermoed ik al wat ik dan tòch zou doen. Zo’n zin verder te lezen…

Benieuwd

Ik heb de laatste weken zowel de verfilming van ‘A walk in the woods’ gezien als het boek gelezen. Daar waar ik de verfilming bij vlagen grappig maar in zijn geheel oppervlakkig vond, brengt het boek me meer. Ben ik dan onverdeeld enthousiast?

Nadat Bill Bryson lang niet meer in zijn geboorteland is geweest besluit hij zijn land beter te leren kennen door de Appalachian Trail de gaan lopen. Hierbij waren om te beginnen de voorbereiding van de trektocht die Bill en zijn vriend Stephen Katz gaan maken eigenlijk het leukst. Zoals eerder beschreven moest ik erg lachen om de beschreven gevaren, hoe Bryson spullen aanschaft. Misschien was het een krankzinnig idee? En misschien was het evenmin een goed idee om alleen te gaan wandelen? Uiteindelijk was Katz, die in werkelijkheid Matthew “Matt” Angerer heet, de enige persoon die met Bryson mee wilde. Katz is een kleurrijke man. Ik moet zeggen dat de wisselwerking tussen beiden voor mij de meeste sjeu gaf aan het boek.

Het boek beschrijft de gedeelten van de trail die Bryson en Katz samen lopen maar ook een middenstuk waar Bryson alleen dagelijkse tochten van de trail loopt. Met name in deze gedeelten meer reflecties van Bryson onder andere over de historie van de trail, andere ‘weetjes’ zoals het aantal (kilo)meter dat een gemiddelde Amerikaan in een week loopt. Ik kan daarbij moeilijk geloven dat dit echt zo’n 300 meter per dag zou zijn. Alleen in huis loopt een mens al veel meer volgens mij. Ook de moord op twee jonge vrouwen die in dezelfde tijd dat Bryson de tocht maakte, komt meermaals aan de orde. Overigens is tientallen jaren na het verschijnen van ‘A walk in the woods’ de moord opgelost.
Hoewel ik de verdieping, reflecties en weetjes kan waarderen raakt de opbouw van dit reisverhaal wat uit balans doordat de gedeelten waar Bryson met Katz wandelt voor mij beduidend onderhoudender zijn. Dat vind ik jammer. Toch is het boek het lezen waard en ben ik benieuwd geworden naar andere reizen van Bryson.

3,5*