The Screwtape Letters - C.S. Lewis (1942)

Mooi verhaal van psyche waar ik me volledig bij aansluit (behalve dat ik De Grote Scheiding nog moet gaan lezen). Wat een ongelofelijk inzicht in de menselijke psyche had Lewis, of beter misschien: in zijn eigen (en hebben we in de kern niet allemaal dezelfde?). Ook pijnlijk herkenbaar voor een groot deel.. Messcherpe religiekritiek ook, die - helaas zou ik zeggen - nog niks aan actualiteit heeft ingeleverd. De structuur van enkel brieven is knap en leent zich voor een uitstekend perspectief om bepaalde ideeën over mens en maatschappij naar voren te brengen. Tegelijkertijd blijft het daardoor ook wat afstandelijk allemaal. Je raakt nieuwsgierig naar het daadwerkelijke leven van “de patiënt” maar je krijgt niets dan afgeleide conclusies. Ik had het denk ik wel tof gevonden om ook de brieven van Wormwood te kunnen lezen.
In een nawoord schrijft Lewis overigens dat dit boek hemzelf geenszins goed heeft gedaan. Het continu moeten verplaatsen in dat demonische denken maakte hem somber en kostte veel energie. Vandaar dat vele verzoeken tot een soort vervolg slechts hebben geresulteerd in het korte Screwtape proposes a toast. Ook wel aan te raden overigens.
Wat een ongelofelijk intelligente en wijze man die Lewis. Zou graag aan het andere einde van de eeuwigheid een biertje met hem drinken .