Nooit Gaat Dit Over - André Sollie (2005)
mijn stem
4 stemmen
Nederlands
Psychologisch
92 pagina's
Eerste druk: Querido,
Antwerpen (België)
'Nooit Gaat Dit Over' vertelt het verhaal van 2 jongens die zich sterk tot elkaar aangetrokken voelen. Voor de jongste is zijn liefde voor de ander heel duidelijk, de oudste heeft een omweg via een vriendin nodig. Het verdrietige is hun eenzaamheid. Van beide jongens zijn de vaders weggelopen of anderszins niet aanwezig; de ene moeder redt het maar matig, de andere kijkt nauwelijks naar haar kind om...
0
geplaatst: 9 april 2007, 13:24 uur
'Nooit gaat dit over' is André Sollie's verdienstelijke poging om het gedachtengoed van jonge homo's te doorgronden. Niettegenstaande dat hij faalt in zijn opzet, moet je het toch maar kunnen: heteroseksuele jongeren informeren zonder pretentieus te worden, zoals een Bart Moeyaert dat ongetwijfeld wel zou doen. Daartegenover staat wel dat B.M. meer ervaring heeft op dat specifieke vlak, zoals ook blijkt uit dit boek: wat André Sollie doet is slechts gissen naar de gedachtenwereld omtrent een oerdrift die bij iedereen verschilt. De grootste fout is dat zijn hoofdpersonage, Pim, bijzonder ongeloofwaardig overkomt: naast "anders geaard" blijkt Pim nog wel andere problemen te hebben ook (sociaal, ea.), wat volgens mij zeker het geval niet is bij de doorsnee homoseksueel...
Ongeloofwaardigheid troef dus, al zijn er nog redenen waarom dit boek mislukt is: de "poëtische" taal (noem het eerder een geflopte poging om origineel te zijn) en de drang van schijnbaar elke jeugdauteur om echt alles te verklaren (en elk mysterie op te lossen) maken dat u dit boek beter niet ontleent uit de bib. Ondanks de vlotte leesbaarheid en helemaal geen irritatie slaagt André Sollie er niet in zijn doel te bereiken. Tevens ook mijn allerlaatste jeugdboek, denk ik.
2*
Ongeloofwaardigheid troef dus, al zijn er nog redenen waarom dit boek mislukt is: de "poëtische" taal (noem het eerder een geflopte poging om origineel te zijn) en de drang van schijnbaar elke jeugdauteur om echt alles te verklaren (en elk mysterie op te lossen) maken dat u dit boek beter niet ontleent uit de bib. Ondanks de vlotte leesbaarheid en helemaal geen irritatie slaagt André Sollie er niet in zijn doel te bereiken. Tevens ook mijn allerlaatste jeugdboek, denk ik.
2*
0
geplaatst: 5 oktober 2011, 16:28 uur
Een vriendin van mij heeft mij dit boek cadeau gedaan voor mijn verjaardag, omdat ze weet dat ik jeugdliteratuur moet bestuderen voor mijn opleiding (lerarenopleiding Nederlands). Vanmorgen in de trein naar Utrecht begonnen, vanmiddag tijdens de terugweg uitgelezen. Je bladert er heel makkelijk doorheen, niks ingewikkelds. Op een gegeven moment moest ik wel even door al die namen heen worstelen. Wie hoorde ook alweer bij wie?
Het nadeel van dit dunne boekje is dat de diepgang van de personages totaal ontbreekt. Gino en Pim zijn twee jongens. Iets verder dan deze informatie gaat het niet. Het is allemaal erg oppervlakkig. Oké, Gino heeft een relatie met een dame. That's it. Hebben die jongens geen andere dagelijkse bezigheden? Hobby's, schoolvrienden, noem het maar? Het geeft mij nou niet bepaald enige vorm van voldoening...
Aan de andere kant, het is ook wel jeugdliteratuur, geschreven voor de jeugd...(!) Ik wrijf over mijn hartje en ik geef het boekje 2,5 ster. Wellicht dat het boek betekenisvol kan zijn voor homoseksuele jongens.
Het nadeel van dit dunne boekje is dat de diepgang van de personages totaal ontbreekt. Gino en Pim zijn twee jongens. Iets verder dan deze informatie gaat het niet. Het is allemaal erg oppervlakkig. Oké, Gino heeft een relatie met een dame. That's it. Hebben die jongens geen andere dagelijkse bezigheden? Hobby's, schoolvrienden, noem het maar? Het geeft mij nou niet bepaald enige vorm van voldoening...
Aan de andere kant, het is ook wel jeugdliteratuur, geschreven voor de jeugd...(!) Ik wrijf over mijn hartje en ik geef het boekje 2,5 ster. Wellicht dat het boek betekenisvol kan zijn voor homoseksuele jongens.
* denotes required fields.
* denotes required fields.