menu

Cargo - Matteo Galiazzo (1999)

mijn stem
3,75 (2)
2 stemmen

Italiaans
Sociaal

233 pagina's
Eerste druk: Giulio Einaudi, Turijn (Italië)

Met een beetje zelfdiscipline lukt het de schrijver een begin te maken aan verschillende onderdelen in zijn boek: er is het verhaal van de detective Alfio en zijn vriendin Betta, Deeltio, Gäma, Iotta, Rhho en Sigma (Ja, dat klopt, deze personages zijn genoemd naar het Griekse alfabet), maar ook wordt het verhaal begonnen over Umbriël wiens vriendin Europa door terroristen werd ontvoerd op de imaginaire planeet Jupeia, en de tweelingbroers Mimas en Japetas en dan is er nog het verhaal van de student in economie en handelskunde die het nieuwe gebouw van de faculteit in Genua waar hij examen moet doen maar niet kan vinden. Maar tenslotte passen alle verhalen en andere uitweidsels waar de schrijver zich druk over maakt gelukkig toch nog mooi in één roman: Cargo.

zoeken in:
4,0
Fantastische roman (in beide betekenissen van het woord). Een van mijn favorieten, en tevens een van de boeken waar mijn liefde voor literatuur mee begon.

Het is helaas al weer een tijd geleden dat ik het las, maar sommige mafheden zijn me nog bijgebleven (boeken lezen met een soort tandpastatubes, wezens die moeten praten om te blijven leven), evenals algehele toon van lollig intellect. Ik weet alleen niet of ik net zo'n fan zou zijn als ik het boek nu nieuw zou lezen, met alle literaire grappenmakerij die ik in de loop der jaren heb vernomen. Dan blijft dit in 1999 verschenen boek misschien wat achter bij z'n illustere voorgangers van onder andere Italo Calvino en Milan Kundera.

Een herlezing zou het deels uit kunnen wijzen, maar ik vind het ook wel mooi deze roman als een soort van legende te zien. Aan de andere kant: een herlezing trekt me wel aan. (Zeker als er geen andere fascinerende boeken in de rij stonden voor een eerste kennismaking.)

avatar van eRCee
3,5
geplaatst:
Deze roman illustreert de wondere werking van Boekmeter. Dankzij bovenstaande recensie van RealTom had ik het boek in mijn 'klinkt interessant-lijst' staan (met +100 titels, niet te verwarren met mijn 'nog lezen-lijst', die bevat maar 80 titels). Af en toe loop ik die lijst eens door en noteer ik wat dingetjes om mee te nemen uit de bieb. Nu kwam ik de titel tegen in een tweedehandsboekwinkel, blijkbaar ging er een belletje rinkelen want ik heb 'm meegenomen en ziedaar, het proces dat acht jaar geleden begon kan met dit stukje als afgesloten worden beschouwd.

Nu nog wat zeggen over het boek zelf. Cargo is inderdaad ontzettend leuk en één van de betere postmoderne metaromans die ik ken. Of hyperroman, zoals de regisseuse die in de test voorkomt het waarschijnlijk zou noemen. Van het begin schrok ik nog even, want dat is nogal flauw maar al gauw wordt het beter en op een gegeven moment vliegen de zalige/onzalige verhalen en theorieën je om de oren (niet afwisselend, maar eerder gelijktijdig zalig en onzalig zou ik zeggen). Het mooie aan deze 'openhartige roman' is dat het niet blijft bij de ingenieuze constructie - van in elkaar grijpende verhaallijnen uit verschillende, parallelle dimensies, met veel gebruik van het Droste-effect en andere ongein - maar dat het al doende allerlei interessante zaken naar voren haalt over economie, de moderne maatschappij en het Zijn, jawel, waarom niet. Bij vlagen is Galliazzo ook ontzettend grappig, hij wist mij in elk geval meermaals hardop in lachen te laten uitbarsten.

In de laatste pagina's staat een aantal losse ideeën opgetekend die de schrijver tijdens het schrijfproces had, veel zijn er in een bepaalde gedaante wel voorbij gekomen maar niet alles. Dit is op zich wel aardig bedacht maar het komt de beleving niet ten goede, eerder een beetje een nachtkaars gevoel. Misschien ligt daarin wel het grootste onderscheid met City van Alessandro Baricco uit hetzelfde jaar, wat er erg op lijkt qua onmiskenbaar verteltalent en leesplezier, maar Baricco legt het primaat toch bij het effect op de lezer en hij zou nooit een interessant personage of een goede verhaallijn aanpassen voor de overkoepelende theorie achter de roman als zodanig, terwijl Galiazzo dat wel doet en meer bezig is met de constructie van het geheel.

Maar verder kan ik alleen maar adviseren deze titel ergens op te schrijven en als je er ooit tegenaan loopt: meenemen.

Gast
geplaatst: vandaag om 23:01 uur

geplaatst: vandaag om 23:01 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.