En Dan Nog Iets - Paulien Cornelisse (2012)

Een beetje hetzelfde niveau als het eerste deel, waarin dit vooral observaties zijn en waar het interessant kan worden - de wetenschappelijke kant, het onderzoek- daar stopt ze alweer. Zo is er een hoofdstukje over jonge vrouwen die hun vriendinnen vaak vriendinnetje noemen, of 60+'ers doe VVD stemmen het hebben over vriendjes. Dat is mij ook wel opgevallen en ik denk dan: oké, je hebt mijn aandacht. Maar dat was het dan, meer dan het observeren en benoemen is dit niet. En vaak is het gewoon banaal geneuzel, zo is er en langer hoofdstuk over 'brevet van onvermogen' wat ze raar vindt, zoals ze wel meer raar vindt. Of dat ze zelf allerlei woordgrapjes leuk vindt. En ik als lezer denk enkel: 'ja, en? Wat is nu je punt?' Dit is eerder een hobby van haar die allicht werkt voor mensen die hetzelfde denken, maar verder ook niet.

Overigens noemt deze taalliefhebber de koelkast dus de ijskast, wat het gewoonweg niet is (tenzij zij echt een ijskast heeft natuurlijk en dan neem ik deze opmerking terug, maar ik vermoed van niet). 2,0*.