Death Comes to Pemberley - P.D. James (2011)

Een tijd geleden hoorde ik van het bestaan van Death Comes to Pemberley en ik was onmiddellijk enthousiast - zowel over het concept als over de titel (ik vind 'm echt briljant). Vrij recent zag ik de miniserie die de BBC hiervan maakte en die beviel me erg goed. De miniserie was een zeer geslaagde mix van misdaadverhaal (wat is de waarheid over Wickham?) en drama (wat voor invloed zal dit hebben op het huwelijk van Elizabeth en Mr Darcy?).

Nu heb ik dan ook het boek gelezen, en tot mijn verbazing ben ik teleurgesteld. Waar verfilmingen meestal een boel schrappen uit het oorspronkelijke verhaal, is er in dit geval juist veel aan toegevoegd. In het boek is er weinig sprake van drama, behalve het drama dat direct in verband staat met de geplaagde misdaad. In de verfilming doet het verschijnen van Wickham weer allerlei gevoelens loskomen bij Mr Darcy en Georgiana, wat weer leidt tot onzekerheid, onenigheid, enzovoort, met andere woorden: heerlijk drama. In het boek zijn meneer en mevrouw Darcy gelukkig getrouwd en gebeurt er toevallig iets naars op hun terrein.

In het voorwoord verontschuldigt James zich voor het feit dat zij Austens personages gebruikt. Nu heb ik daar geen problemen mee als ze goed gebruikt worden, maar in dit verhaal maken ze geen enkele ontwikkeling door en zijn het niet veel meer dan bordkartonnen figuren voor wie we alleen maar sympathie hebben omdat we ze nog kennen uit Pride and Prejudice. Dat is niets minder dan misbruik maken van geliefde personages. Mensen die dit boek lezen zullen dat waarschijnlijk niet alleen doen omdat ze zo geïnteresseerd zijn in de misdaad. Ze willen drama zien, maar in plaats van nieuwe ontwikkelingen worden alleen de gebeurtenissen uit Pride and Prejudice herkauwd. Daarvoor kun je beter het oorspronkelijke boek nog eens lezen. Ook de nieuwe personages die worden opgevoerd, zoals Alveston en de Bidwells, krijgen geen enkele kleur of diepgang. Referenties naar andere Austen-personages vond ik dan wel weer grappig, al zij het een beetje geforceerd soms.

Zo zonder het drama-deel van het verhaal blijft alleen het misdaadverhaal nog over. Dat zit qua plot wel stevig in elkaar, hoewel het voor mij dus niet meer verrassend was omdat ik de miniserie al kende. Wat ik er wel op tegen heb is dat de ontknoping nogal geforceerd is. Hoofdstukken lang wordt alleen maar de informatie herhaald die we al weten, en daarna komt er ineens een duidelijke, chronologische uitleg. Zo werkt het verhaal niet naar een climax, maar komt de oplossing vrij zakelijk en weinig schokkend op een presenteerblaadje aangereikt. Jammer van een op zich leuk uitgedacht plot.

Naar aanleiding van de miniserie had ik een beter boek verwacht. Mijn advies zou dan ook zijn om het boek aan je voorbij te laten gaan en de miniserie te kijken. P.D. James mogen we bedanken voor het misdaadplot, maar laten we de uitwerking van het verhaal maar aan de BBC overlaten.