Afscheid van een Engel - Janne IJmker (2012)

Afscheid van een engel is een soort vervolg op Achtendertig nachten, over een vrouw die in de gevangenis zit op verdenking van moord op haar echtgenoot. Dat boek vond ik erg mooi en het vervolg, over de zoon van deze ouders, wilde ik dan ook erg graag lezen.

Helaas haalt Afscheid van een engel het niet bij zijn voorganger. Dat was oprecht geschreven en volgde heel geloofwaardig de lijn van koppige ontkenning van schuld tot belijdenis en berouw. Met dit verhaal lijkt het alsof Janne IJmker het te hard probeert. Ze haalt er teveel bij, zoals joden, zigeuners, vagebonden, de Napoleontische oorlogen, verkrachting, prostitutie, ziekte, honger, misdaad, huwelijksproblemen en knellende familiebanden. Er ontstaat een wildgroei aan elementen waar het werkelijke verhaal onder te lijden heeft. De knellende familiebanden op zichzelf hadden al een aardig verhaal kunnen opleveren gezien de bijzondere voorgeschiedenis van de hoofdpersoon en zijn ouders. De andere elementen hadden dit verhaal kunnen ondersteunen, maar leiden hier toch vooral af. Bovendien maakt het verhaal onnodig veel sprongen heen en weer in de tijd, waardoor het wel verwarrender maar niet interessanter wordt.

Ook wordt er wel heel veel van Achtendertig nachten letterlijk in dit boek overgenomen. Dat er verbindingen zijn met dat boek is prima, maar zo letterlijk lijkt me niet nodig; het had denk ik op een andere manier geïntegreerd moeten worden. Daarnaast erger ik me nogal aan de hoeveelheid cursief weergegeven teksten, niet zozeer de passages uit brieven en dergelijke, maar meer de gedachten van de ik-figuur zelf - waarom moeten die toch altijd schuingedrukt staan?

Afscheid van een engel is desalniettemin geen vervelend boek om te lezen. Janne IJmker weet de omgeving goed te beschrijven en ook zit er voldoende vaart en spanning in het verhaal. Het is echter niet wat ik ervan verwacht had op basis van haar vorige boek. Roelfs karakterontwikkeling komt niet half zo geloofwaardig over als die van zijn moeder en het verhaal kent ook geen bevredigend einde. Ik ben teleurgesteld, Achtendertig nachten had een beter vervolg verdiend.

Het einde was te abrupt, voelde te makkelijk. Daarnaast vond ik de beschrijvingen van de zoon over zijn soldatentijd totaal overbodig.

3*

Ik heb, zo blijkt nu, per abuis Afscheid van een Engel meegenomen in plaats van Achtendertig Nachten, voorganger van Afscheid van een Engel.
Beide boeken worden verschillend gewaardeerd. Eenmaal in huis toch maar proberen.

Ik heb nooit eerder iets van Janne IJmker gelezen, het was ook lastig om in het verhaal te raken. Dit had te maken het perspectief van 'de verteller', vader Roelf vertelt Afscheid van een Engel in grote lijnen tegen zijn uit een oorlog teruggekeerde zoon, dit naast de herinneringen en gedachten van vader Roelf. Soms komt dit geforceerd over. Hetzelfde geldt voor het vertellen van de zoon tegen zijn moeder.
Ik kan me vinden in de opmerking van J.Ch.:



Ook is het denk ik goed te weten dat roman niet alleen 'historisch' te noemen is, het is is geschreven door een meermaals voor 'beste christelijke jeugdboek' onderscheiden schrijfster.
Nu zou ik Afscheid van een Engel geen jeugdboek noemen, het heeft wel een christelijke signatuur.
Naar het einde van het boek toe komt dit nadrukkelijker naar voren, het verhaal begint dan wat mij betreft teveel op een omgevallen theologische boekenkast te lijken.

Zie ook:


Al met al zijn grote delen van het boek wel prettig leesbaar, de schrijfster heeft mijn aandacht met mooie beschrijvingen van natuur en over familiebanden. Ik wil de ontknoping weten ...
Het hoger gewaardeerde Achterendertig Nachten zal ik niet lezen, daarvoor weet ik nu teveel.

Magere 3*

Dat zou toch jammer zijn. Misschien even wachten, dit boek proberen te vergeten en dan Achtendertig nachten alsnog proberen.

Dat is ook een optie, dankjewel. Ik probeer het over een half jaar of jaar ofzo.