menu

Niemand in de Stad - Philip Huff (2012)

mijn stem
3,05 (10)
10 stemmen

Nederlands
Psychologisch

300 pagina's
Eerste druk: De Bezige Bij, Amsterdam (Nederland)

Philip Hofman studeert in Amsterdam. Hij woont in het Weeshuis, een statig pand aan de Prinsengracht. De twaalf bewoners hebben daar een vrijplaats gecreëerd, een ‘wereld binnen de wereld’. Philips beste vrienden zijn huisgenoten Matt en Jacob, de eerste een impulsieve hartenbreker, de tweede een enigmatische intellectueel. Aangespoord door deze twee vrienden laat Philip zich steeds meer meeslepen in de wereld van het studentenleven. Dan ontmoet hij de bloedmooie Karen. Zij zet een keten van gebeurtenissen in gang, die de zorgvuldig opgebouwde illusie van het Weeshuis te gronde richt, met grote gevolgen voor de bewoners.

zoeken in:
Lukk0
Stilistisch gezien zet Philip Huff een prima boek neer, maar door de vrij grote hoeveelheid clichés overtuigt het toch niet. Onaffe verhaallijnen over drugs, homoseksualiteit en slokdarmproblemen leiden meer af dan dat ze iets toevoegen, en alle standaard personages (de intellectueel, de yup, de rokkenjager) komen aan bod. De schrijfstijl redt het geheel dus, maar een aanrader zou ik Niemand in de Stad niet willen noemen.

2,5
Een dik boek met een dun verhaal. Het leunt allemaal wat zwaar op prozaïsche situatieschetsen (de zon is zacht, regen fladdert tegen het raam, dat werk.) Er zit wel een leuke dosis humor in het boek en humor is leuk. Wellicht moet Huff wat Bukowski gaan lezen...

avatar van mjk87
2,5
Ach ja, een studentenroman. Heb je er één gelezen (Giphart bijvoorbeeld), dan heb je er ook meer gelezen. Ik verwachtte niet direct een tweede Bij Nader Inzien, eerder gewoon simpel vermaak, en dat lukt redelijk. Want inhoudelijk is het allemaal niet zo bijzonder, met veel clichématige personages (maar wel aardig uitgewerkte) en af en toe een leuk stukje maar ook vaak dat je hoopt dat er meer komt en dan is er al weer een volgende scène. Zoals een stukje over ambtenaren, maar eens men met de discussie kán beginnen... De invalshoek rond het corps is wel aardig, maar vind ik niet altijd even goed uitgewerkt.

Het enige waar Huff echt de mist ingaat is in de figuur van Jacob, die wordt genoemd in de proloog, en soms in stukjes, en in het einde belangrijk is maar toch net zo vaak volledig verdwijnt. Alsof Huff hinkt op twee gedachten tussen enerzijds een boek over de ik-figuur en zijn leven, en anderzijds een boek over Jacob vanuit de ik-figuur bezien. Die scènes zijn an sich best heel behoorlijk, maar lijken in een ander boek thuis te horen.

De stijl verder is niet heel expliciet dus niet zo irritant als bij diezelfde Giphart, maar ook nergens is het heel fraai. Wel leest het geheel vaak ritmisch en makkelijk weg. En dat laatste vooral is belangrijk bij dit boek, het is even fijn voor als je je verveelt en meer ook niet. Daarvoor had het inhoudelijk wat meer originaliteit mogen hebben. Niettemin wil ik best geloven dat Huff talent heeft. Als bewijs van dat geloof heb ik vanmiddag maar direct zijn nieuwste werk aangeschaft. 2,5* voor deze.

Gast
geplaatst: vandaag om 00:10 uur

geplaatst: vandaag om 00:10 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.