Hélena - Edwin de Vries (2005)

Ik ben deze keer zonder de synopsis van te voren te lezen aan dit boek begonnen. Daarbij was ik ervan gecharmeerd dat het over een hond ging, Helena. En jawel dat was ook het geval, in ieder geval aanvankelijk. En het leven met een huisdier en daarvoor allergisch zijn is mij ook niet onbekend. En dan wil je geen afstand doen van je dier, want de band is te sterk geworden, maar je krijgt er wel allergische lichamelijke problemen van, zoals astma. Moeilijk, moeilijk, en wat is dan de oplossing? Maar dit is maar een facet van het boek dat vervolgens in volle hevigheid op je af komt en je dan niet meer los laat. Met als hoogtepunt het traumatische verhaal van het verlies van een kind door ziekte en de gebeurtenissen daarom heen. Deze worden fraai beschreven, maar komen zeer uitvoerig (en ook gruwelijk) aan bod. Eerlijk gezegd had ik op dat moment liever voor een meer ontspannend boek gekozen. Maar eenmaal eraan begonnen was het boek wel zeer de moeite waard. Blijft de vraag waarom de schrijver gekozen heeft voor deze titel, de naam van de hond. De vergelijking met Tonio van A.F.Th. van der Heijden dringt zich op, maar hij koos als titel voor zijn boek wel voor de naam van zijn zoon.