Born to Run - Christopher McDougall (2010)

Voor een verstokte hardloper is dit boek bij tijd en wijle een feest van herkenning. Het vrijmaken van gedachten, het vrije gevoel van het onderweg zijn en de lichte trance worden mooi beschreven. Ook de kick die het ultralopen moet geven komt uit de bladzijden naar je toe, en maakt dat ik er zelf bijna zin in zou krijgen. Helaas is niet op alle punten duidelijk wat feit is en wat fictie, en doet de theorie over het blootvoets lopen te veel aan als een persoonlijke overtuiging. Het boek verzandt nog af en toe in nadruk op natuurlijke voeding en kritiek op demping in moderne loopschoenen. Er zal allicht een kern van waarheid in zitten, maar die waarheid is niet absoluut en leidt in dit geval vooral af van het hardlopen zelf.

Ik vind het juist erg knap hoe McDougall zijn overtuigingen (waar ik voor het grootste deel in mee ga en waar hij ook wel sprekende data voor kan leveren) weet te verpakken in een waanzinnig spannend en bizar avontuur rond vergeten Indianen-stammen, de meest extravagante typetjes met al hun eigenaardigheden, absurde wedstrijden in godvergeten oorden en de geschiedenis van het hardlopen in het algemeen. De beschrijving van de wedstrijd van de Leadville 100 alleen al is een page-turner an sich. Dit boek heeft mijn kijk op hardlopen helemaal veranderd, en de liefde nog eens aangewakkerd.

Ik ben zelf ook fanatiek hardloper en was dus al van nature aangetrokken tot het onderwerp. Het spreekt enorm tot de verbeelding dat de Tarahumara zonder veel moeite op slippertjes 100 mijl kunnen hardlopen. Fascinerend.

In het boek worden diverse races beschreven en tussendoor houdt de schrijver een vurig pleidooi voor barefoot running. Beide gedeeltes vond ik aangenaam om te lezen, al denk ik wel dat er behoorlijk wat fictie bij komt kijken. Ik heb op internet sommige van de personages even opgezocht en het blijkt ook dat sommige races en karakters nogal zijn gedramatiseerd. Ook de manier van leven van de Tarahumara zou niet helemaal accuraat zijn beschreven. Ik vind dat persoonlijk niet zo'n probleem maar het boek laat de lezer wel vermoeden dat alles helemaal feitelijk juist is.

Dat brengt mij ook bij het punt over barefoot running. Diverse studies worden aangehaald, en het klinkt allemaal wel logisch, maar iets zegt mij dat zijn pleidooi niet helemaal volledig is. Dat kan ook niet, gegeven de hoeveelheid studies die hiernaar zijn gedaan, maar het had mij iets teveel weg van een preek. Ook had ik wat moeite met andere statements, zoals dat ultra running je inherent een betere persoonlijkheid maakt. Leuk voor het verhaal, maar hiervoor wordt geen bewijs aangeleverd.

Voor mij neemt dit alles niets van het leesplezier weg, en ik zou iedere hardloper dit boek aanraden, maar ik denk dat je je bewust moet zijn dat feit en fictie nogal eens door elkaar worden gehaald.

Chia fresca

Men neme:

- een glas water;
- een eetlepel chiazaad;
- het sap van een halve citroen;
- wat suiker.

Ingrediënten samenvoegen en doorroeren, een tiental minuten laten weken, en dit uiterst hydraterende drankje is klaar.