menu

Fahrenheit 451 - Ray Bradbury (1953)

mijn stem
3,55 (50)
50 stemmen

Engels
Toekomst / Psychologisch

199 pagina's
Eerste druk: Ballantine, New York (Verenigde Staten)

In de toekomst heeft de tv het gedrukte woord verdrongen; boeken zijn verboden en worden vernietigd door 'brandmannen' die geen water maar vuur spuiten: boeken ontvlammen bij 451 graden Fahrenheit. Guy Montag is zo'n 'brandman', maar na een ontmoeting met buurmeisje Clarisse gaat hij twijfelen aan zijn missie en sluit hij zich aan bij de illegalen.

zoeken in:
avatar van Jordy
4,5
Jordy (admin)
In (de onvermijdelijke) vergelijking met Brave New World en 1984 valt dit boek vooral op omdat de censuur veel meer een wens van de steeds dommer wordende bevolking is, in plaats van van een kwaadaardige overheid.

Erg mooi geschreven, hoopvolle boodschap, en daarnaast ook weer eng profetisch met de voorspellingen van MTV-montage en LCD schermen aan de muur.

3,0
Eigenlijk meer een kortverhaal dan een roman. Dit boek heeft zoveel potentieel, maar ik krijg de indruk dat de schrijver er lang niet alles heeft uitgehaald.

3,5
Wat Sikbock zegt: ik bleef ook achter met het idee, dat de schrijver niet het maximale eruit heeft gehaald. Waanzinnig voor de tijd waarin het geschreven is, met enorm sterk uitgewerkte ideeën, die actueler dan ooit lijken. Met name - en dat geeft Jordy ook aan - de vervlakking van de kritische houding van de bevolking en de balans tussen vrijheid van meningsuiting, kritiek en politieke correctheid zijn in diverse vormen actueel op dit moment: Snowden en de NSA, Migratiestromen, privacy- en copyrightproblematiek zijn slechts enkele voorbeelden. Helaas isMontag voor mij een onboeiend karakter, voegt Faber weinig toe en kan ik ook niet sterk meeleven met het lot van Montag's buurmeisje. Op andere momenten vervalt Bradbury wat in overtollige beschrijvingen

Ondanks dat: semi-verplichte kost als Brave New World en 1984 je bevielen.

avatar van Animosh
3,5
De kleine broer van Brave New World en 1984 inderdaad.

Net als in die boeken wordt hier namelijk een dystopische wereld geschetst waarin bepaalde "hogere waarden" worden opgeofferd voor het "algemeen belang". In dit geval gaat het daarbij vooral om de onderdrukking van van vrijheid van meningsuiting en de intellectuele en emotionele complicaties die daarmee samenhangen, gesymboliseerd door boeken. De meerderheid van de bevolking zou namelijk slechts ongelukkig worden van intellectuele complicaties (keuzes maken, tegenstrijdige meningen) en de negatieve emoties die samenhangen met de donkere aspecten van het menselijke bestaan. Hen in plaats daarvan bezighouden met plat vermaak en escapisme zou hun welzijn beter dienen.

Dat is in principe een interessant onderwerp: een conflict van belangen tussen "hogere waarden", zoals onafhankelijk denken, en "lagere waarden", zoals genot. Maar in het boek is er van zo'n conflict eigenlijk niet echt sprake: de onderdrukking van hogere waarden wordt namelijk vrij ondubbelzinnig als slecht beschreven. Mensen worden er helemaal niet gelukkig van: sommigen plegen zelfmoord, de jeugd vermoordt onschuldige mensen voor de lol, sociaal contact is oppervlakkig en onbevredigend, de overheid is autoritair, repressief en oorlogszuchtig, etc. De wereld van Fahrenheit 451 is geen wereld waarin de meerderheid geluk wint ten koste van de intellectuelen, maar een wereld waarin vrijwel iedereen verliest.

Desalniettemin roept het boek wel interessante vragen op. Is er in onze hedendaagse cultuur ook sprake van intellectuele vervlakking? Mensen lezen steeds minder en kunnen zich minder lang concentreren; de oplages van kwaliteitskranten gaan er sterk op achteruit, en die kranten worden toegankelijker; discussies worden gereduceerd tot tweets of confrontaties tussen slogans; mensen kunnen zich op internet opsluiten in hun eigen ideologische universum; etc. En is er sprake van emotionele vervlakking? Worden mensen gemiddeld egocentrischer, narcistischer, oppervlakkiger? Ik beweer niet de antwoorden op deze vragen te hebben (ik denk persoonlijk dat nieuwe media zowel voor- als nadelen hebben en twijfel over de balans tussen die twee), maar het zijn in ieder geval belangrijke vragen die het boek in mij opriep.

Is het een goed boek? Net als in Brave New World en 1984 zijn de personages erg oppervlakkig, maar daar heb ik persoonlijk niet zo'n problemen mee. Ze staan in dienst van het plot, in dienst van de ideeën die het boek wil overbrengen, en zolang die me boeien kan ik daar wel mee leven. Die ideeën - of vragen - zijn niet altijd even genuanceerd of even interessant geframed, maar ik vond ze meestal nochtans behoorlijk fascinerend. Het boek is bovendien kort en het plotverloop vlot, waardoor je weinig tijd hebt om je te vervelen. De schrijfstijl is niet bijzonder, maar ik heb me er ook nergens aan gestoord.

Een meesterwerk is Fahrenheit 451 mijns inziens niet, maar het is wel een aangename dystopische roman die enkele interessante vragen oproept en aangenaam wegleest. 3.5* is het dus zeker waard.

avatar van liv2
liv2 (crew)
Wordt terug heruitgebracht in vertaling door Lebowski.

Gast
geplaatst: vandaag om 13:51 uur

geplaatst: vandaag om 13:51 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.