In Gesprek met Etienne Vermeersch - Dirk Verhofstadt (2011)
Nederlands
Ideeënliteratuur
470 pagina's
Eerste druk: Houtekiet,
Antwerpen (België)
Dirk Verhofstadt voerde in de zomer 2010 met Etienne Vermeersch gesprekken over de thema’s die de filosoof al zijn hele leven bezig houden in zijn zoektocht naar waarheid. Vermeersch neemt standpunten in over geboortebeperking, de (bio)ethiek, het leefmilieu, de rechten van dieren, de Belgische communautaire problemen en de rol van paus Pius XII tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij verdiept zich in de oorsprong van het monotheïsme, menselijke vrijheid en hersenonderzoek, de wezenskenmerken van kunst, de onmogelijkheid van onsterfelijkheid, de constructie van een kunstmatige mens en de recente pedofilieschandalen in de katholieke kerk. Hij bewondert uiteenlopende persoonlijkheden zoals Johan Sebastian Bach, Hans en Sophie Scholl, Nelson Mandela, Ayaan Hirsi Ali, Vermeer, Baudelaire, Giorgione en Hugo Claus.
De nagel op de kop waar hij vertelt dat de overbevolking op deze planeet met voorsprong het allergrootste probleem is. Alle andere problemen zijn hieraan ondergeschikt.
Eén ding zit me dwars: Vermeersch’ ongenuanceerde meningen over situaties waar we eigenlijk geen antwoord op kunnen geven. Zo heeft het mij altijd verbaasd dat hij atheïst is, in plaats van agnost. Het is niet omdat je zeven godsdiensten kunt weerleggen, dat het bestaan van een hogere intelligentie dan per definitie kan uitgesloten worden.
Ik vraag me dan ook af of Verhofstadt het openingscitaat bepaald heeft (‘What we know is a drop, what we don’t know is an ocean’ van Isaac Newton). Want dit voelt pijnlijk ironisch aan.