Northline - Willy Vlautin (2008)
Alternatieve titel: Noordwaarts
Engels
Sociaal
192 pagina's
Eerste druk: Faber and Faber,
Londen (Verenigd Koninkrijk)
Allison Johnson woont in Las Vegas, heeft een klote baantje, een drankprobleem, een Paul Newman-fixatie en is haar relatie met de geweldadige racist Jim Brodie zat. Tot overmaat van ramp merkt ze dat ze zwanger is. Dan besluit ze alles achter zich te laten en een nieuw begin te maken in de casinostad Reno. Ook daar gaat het leven niet van leien dakje, maar daar ervaart ze wel wat vaker lichtpuntjes. Allison beleeft de diepste diepten van haar leven voordat de zon weer een beetje doorbreekt.
We zijn als lezer getuige van een belangrijke fase in het Allison. Ze heeft vreselijke dingen meegemaakt en is op de vlucht geslagen voor haar vriend Jimmy Brodie. Haar onzekerheid maken haar vluchtpoging fragiel. Alles in haar nieuwe omgeving lijkt ook op instorten te staan: de mensen die ze tegenkomt, haar familie, de plekken waar ze werkt, waar ze woont. Maar aan het eind van deze lange tunnel, achter al deze malaise, achter deze nachtmerrie, lijkt toch nog hoop te bestaan. Hoop op een betere toekomst. Hoop op iemand die te vertrouwen is.
Zoals in Vrij (of: The Free) raakt dat sprankje hoop me nog het meest. Ik vond Vrij iets beter omdat het Vlautin daarin lukte om flarden van drie hoofdpersonen te schetsen. In Noordwaarts moeten we het met een hoofdpersoon en een aantal zeer sterke bijrollen doen. Iets minder, maar zeker geslaagd.
Een verhaal over echte mensen, het zit tegen en ze lijken geboren under a bad sign. Ondanks dat het zo zwaar en deprimerend is vond ik het een geweldig boek. Korte hoofdstukken, korte zinnen waarin veel verteld wordt. Dit was het tweede boek van Willy Vlautin dat ik las, ga zeker meer van hem lezen. Vlautin houdt wel van verhalen over pechvogels, ik ook wel.